Sellaronda HERO 2015

Sellaronda HERO: een marathon met Italiaanse bravoure. Dit jaar ook nog eens het wereldkampioenschap mountainbike marathon. Een imposant parcours rond het Sellamassief. Met 4700hm in amper 87 kilometer. Genoeg om je te breken. Genoeg om een HERO te worden.

Bravoure

IMG_1377Deze marathon is werkelijk groots opgezet. Met soms een hoog “Mario Chipolini- gehalte”. VIP arrangementen in luxe hotels inclusief champagne en helicoptervlucht. Een finish die in de Giro d’Italia niet zou misstaan. Ruim 4000 deelnemers. De organisatie is tot in de perfectie geregeld.

Zo groots als de organisatie is opgezet, is ook het parcours en de omgeving. De verhouding hm/km zegt genoeg.Dit moet enorm steil zijn. Andere Alpenmarathons met dezelfde hoogtemeters zijn meestal 40 kilometer langer. De reacties van grote mountainbikers als Karl Platt en Sabine Spitz na parcoursverkenningen bevestigen: het is enorm STEIL!

voorbereidingsweek

Een week voor de Sellaronda Hero zijn we al in Selva di Val Gardena en hebben we tijd om lekker “bij te trainen”. Leon is rechtstreeks vanuit de Bike Fourpeaks gekomen. Ook de meeste nationale teams voor de “UCI Worldchampionships Mountainbike Marathon” zijn dan al aanwezig om de laatste trainingen en route inspecties uit te voeren. De HERO-sfeer in het dorp groeit met de dag.

Voor Gabbi is het hier de eerste keer sinds weken dat ze weer op de mountainbike zit. Ze is al aantal weken geblesseerd na een ongelukkige valpartij. Tijdens een trainingsritje thuis raakte ze met het stuur een omgevallen struik en kwam daarbij wel heel erg ongelukkig terecht. Samen met Leon rijden iedere dag een mooie rit door de bergen, genieten van de hoogte, de uitzichten en de steigende HERO-spanning in Selva di Val Gardena

IMG_1317Raceday

Na alle verhalen, het hoogtprofiel en mijn huidige conditie ga ik uit van een lange dag in het zadel: 9 uur rijtijd. Ik heb één stellig voornemen: rustig en gedoseerd rijden tot de beklimming naar Passo Duran. Mijn duurvermogen zit wel goed, alleen de snelheid is er nog niet. Mijn grootste angst is dat mijn rug opspeelt onderweg.

De route heeft de hele nacht al door mijn hoofd gespookt en ik ben al vroeg wakker. Tijdens het ontbijt vliegen verschillende helicopters boven het hotel. Piepende remmen van WK-rijders tijdens hun warming-up. Het adrenalineniveau stijgt.

Samen met Leon sta ik in startvak 15: het enerlaatste vak. Er was regen voorspeld, maar het weer is goed. De sfeer is fantastisch. Om 8:50u mogen we op weg.

Dantercepies

Gabbi zwaait ons uit. Vanuit Selva draaien we linksaf: de eerst 800hm-klim naar Dantercepies. Ik heb deze beklimming twee dagen eerder nog volledig verkend en weet dat er steile stukken inzitten die goed fietsbaar zijn. Maar in het grote peloton gaan velen al snel lopen en dat maakt fietsen voor de anderen tot een acrobatische oefening. Het is nog vroeg; dat lopen komt me daarom niet slecht uit.

Boven op het hoogste punt is het 50 meter vlak; een goed moment om rijdend wat energie naar binnen te werken voor de afdaling. Stoppen voor een windbody is niet nodig. Ik rij meteen naar beneden tot Passo Gardena, daar is het alweer een stuk warmer.

Dit eerste gedeelte tot Passo Gardena gaat over losse schotter. Wat daarna volgt is een fantastische flowtrail. Door het grote aantal deelnemers gaat het hier niet snel maar is het toch vollop genieten tot in Corvara.

Pralongi

sportograf-64312889Ook hier beneden in Corvara is het niet vlak. De route loopt meteen weer omhoog. De klim naar Pralongi· loopt wat onregelmatig maar toch wel lekker. Het hoogste gedeelte van de klim loopt over een soort berggraad. Het is mooi hier!

In de afdaling duiken we het bos in voor een lange trail. Uiteindelijk komen we uit op het asfalt bij Passo Campolongo. Maar we blijven niet lang op het asfalt.

Rechts van de weg begint een steile technische downhill. Dat is een verassing voor me, want ik ben in de “HERO-filmpjes” nergens technische stukken gezien. Fantastisch om hotseknotsend over dikke keien en slalommend tussen de lopers naar beneden te rijden!

Sourass

In Arraba begint de derde mega beklimming van de dag: Sourass. In het hoogteprofiel is te zien dat dit het steilste stuk van vandaag moet zijn. Het eerste stuk loopt nog lekker: niet extreem steil op gladde schotter. Als de route rechtsaf een keienpad opdraait wordt het anders. Veel grove stenen onder de wielen en het wordt steiler en steiler. Steeds meer rijders stappen af tot uiteindelijk het hele peloton loopt.

Stapje voor stapje moet de fiets over de keien omhoog geduwd worden. Een enkeling neemt de fiets op de schouders. Het enige wat je hoort zijn voetstappen in de stenen en het hijgen naar adem. In de verte lijkt het telkens minder steil te worden. Daar aangekomen is het niet meer dan een paar meter voordat het weer even steil verder gaat. Kuiten voelen als bakstenen.

Pas in de buurt van de boomgrens wordt het weer fietsbaar. Het landschap is hier boven kaal en kil. Koude berglucht prikkelt armen en benen, maar het lijf is nog steeds oververhit.

Het gaat nog steeds omhoog tot Sourass. En het gaat goed! Ik heb geen last van de rug en ben opgeklommen van de 217e plek bij Dantercepies naar de 154e bij Sourass. Ik zie steeds meer lage rugnummers (vroege starters) om me heen.

Kort na het hoogste punt begint een hele mooie hoogalpine trail over een hoogtelijn. Langs en over rotsblokken. Door bergbeekjes. In de verte is Passo Pordoi te zien. Een prachtig stuk door het hooggebergte!

Na Passo Pordoi gaat het weer verder over mooie trails tot Canazei. Hier zijn het boomworteltrails door het bos. Prachtig! Eén stukje van 50 meter vraagt wat extra aandacht. Hier gaat het extreem steil over de boomwortels naar beneden; ik heb niemand zien fietsen daar.

Passo Duran

sportograf-64367423Bij Canazei krijgen we de enige vlakke kilometers: twee om precies te zijn. Die voelen na zoveel klimmen en dalen helemaal niet gemakkelijk. Voor mij mag de beklimming naar Passo Duran daarom eigenlijk wel beginnen. Een pittige weet ik. Deze heb ik met Gabbi en Leon nog verkend een paar dagen geleden.

Tot nu toe ging het heel lekker, maar hier breekt voor mij het moeilijkste moment van de race aan. Ik klamp me vast in het wiel van een Sloveen. Het is moeilijk om bewust te zijn van de adembenemende omgeving om me heen. Na het eerste gedeelte van de klim komen we door een heel mooi hoogdal. Daarna begint het laatste steile stuk tot Passo Duran.

Vanaf de top zie ik donkere wolken aan de andere kant van de berg. Houden we het droog? Snel weg hier van die top! Door mijn dipje heb ik wat plaatsen verloren. Ik ben teruggezakt van de 154e naar de 171e plek. Maar een lange afdaling ligt voor me! Tijdens de afdaling begint het te regenen.

Bombarie

sportograf-64323043Dan volgt nog één allerlaatste beklimming: de laatste 300 hoogtemeter. Wat zijn nu 300hm op de 4700hm? Bombarie! We zitten hier op 2000 meter hoogte en het begint te onweren! Met het onweer komt ook de energie in mijn benen weer terug. In het laatste gedeelte van de klim rij ik weer mensen voorbij.

Ik ben boven! Top of the world! Opgelucht, blij, uitgelaten! Nu is het alleen nog maar 12 kilometer afdalen tot aan de finish. Met mijn nieuwe energie ga ik enthousiast de downhill in. Daarin zit een stuk met flinke keien. Ik heb dat stuk verkend en kan er daarom een behoorlijk tempo inhouden. Dan een flinke tik. Dat geluid herken ik meteen. Bombarie! Een doorslag van de band. De latex spuit eruit.

Midden op een alm, op de 171e plek, of zelfs wat beter nog. Regen. Onweer dat steeds dichterbij komt. Wiel eruit. Band losmaken. Binnenband uitrollen. Tubelessventiel verwijderen,.. Lukt niet! Vloeken. Ergernis. Het is stom, maar ik mis een klein tangetje in mijn rugzak. Handschoenen aan, handschoenen uit. Schroefje zit muurvast.Ik sta een half uur in de regen te prutsen en te vloeken terwijl de donderslagen steeds dichter bij komen. Ondertussen zoeft de een na de ander voorbij.

Een keiharde blikseminslag vlak naast me is het teken om het op te geven.Ik moet hier van die berg af! Als ik niet fietsend een HERO kan worden, dan moet het maar lopend! Ik ga lopen! Nog 10 kilometer te gaan. Juist het stuk waar ik flink snelheid had kunnen maken moet ik lopend afleggen.

Band terug op het wiel. Wiel weer in de fiets. Spullen weer in de rugzak, en dan in een drafje bergaf rennen. Op gelijkmatige ondergrond rol ik op de lege band de berg af.

Dan komt Leon voorbij en gaat meteen in de remmen om me te helpen. “Rij door leon! Als je geen tang in je rugzak hebt kun je niks voor me doen! Rijen Leon!”

Het onweer wordt minder. Dan komt er een Italiaan langs. Hij roept iets, maar ik versta hem niet goed. Hij haalt een spuitbus voor bandreparatie uit zijn zak, gooit het ding naar me toe en rijdt door. Wat een grandioos gebaar van deze Italiaan! Maar ik heb er niks aan met een scheur van 2 centimeter in de band.

Op 3 kilometer voor de finish staat een terreinauto met twee jonge meiden langs de kant. “Hebben jullie een tang in de auto? ” Nein, leider nicht. Een eindje verder naar beneden staat de vader van de jonge meiden. Jazeker! Er ligt een tang in de auto. Ik sleep mezelf en de fiets weer terug omhoog naar de auto.

Met de tang is het ventiel snel los en zit er binnen een minuut een binnenband in. De man geeft me een zetje en ik kan verder op de fiets.

In een roes van woede, opluchting en blijdschap fiets ik in de laatste 3 kilometer nog een hele rij gesloopte mannen voorbij. Op naar de finish! De Transalp 2008 met Leon flits weer door mijn hoofd. Toen kwamen we ook vanuit een onmogelijke situatie en een keiharde strijd binnen de tijdslimiet over de finish. Als kleine kinderen zo blij waren we toen.

HERO

IMG_1558Sellaronda HERO is een zware marathon die zonder twijfel thuis hoort in het rijtje grote Alpenmarathons. Ik heb genoten van de bravoure. Ik heb afgezien en brak op 10 kilometer voor de finish. Moest 7 kilometer lopen in een onweersbui, maar kwam uiteindelijk toch fietsend over de finish.

Ondanks regen en onweer is het er nog steeds razend druk met een uitgelaten sfeer. Knallende flessen prosecco! Ook voor mij. Ik ben een HERO!

Ronald

Uiteindelijk in 9:30u gefinished als 228e van 368 deelnemers in mijn categorie. 

Een Reactie op “Sellaronda HERO 2015

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s