Arco – even rustig aan

De Transalp hebben we in de pocket, nu is het tijd om training even op een lager plan te zetten. Een “gewone” vakantie met zoon en dochter in Arco, Trentino.

Arco doet het goed bij onze jeugd: rivier, zwembad, klimrotsen, leuk stadje en een hoop andere jeugd op Camping Zoo. Arco doet het ook goed bij ons: net buiten de grote drukte van het Gardameer, veel sportieve mensen, gezellig terras bij Conti di Arco, en (mountain-)bikeroutes van het het mooiste soort.

Ontspanning stond voorop. Maar zonder inspanning geen ontspanning; af en toe toch nog wat mooie bikeritjes gemaakt. Vooral korte klimtrainingen. 10+km klimmetjes hebben we in ons heuvelland niet. En na de 19000hm van de Transalp is er niks lekkerder dan,… klimmen! De klim naar San Giovanni al Monte en de beklimming naar Monte Velo / Passo Santa Barbara beginnen op een steenworp van Camping Zoo.

Onze laatste afdaling uit de Transalp hebben we deze keer bergop gereden: langs de klimrotsen omhoog naar Braila. Een klimmetje van enkele kilometers. Van daaruit hebben we het oude parcours van de Riva Marathon opgepakt; de 12km  lange offroad beklimming naar Santa Barbara.

Ik kon het toch niet nalaten om ook nog even Via Lago di Ledro naar Bocca dei Fortini en Passo Nota te rijden. Om daarna via Passo Guil terug te rijden naar Pré in Valle di Ledro. Die laatste afdaling was nieuw voor me. Vooral het eerste stuk was ontzettend mooi. vanaf een soort alm gaat het pad tussen een smalle rotsdoorgang het bos in. Door de regelmatige regens stonden de bergbeekjes helemaal vol met kraakhelder bergwater.

In het laatste stuk van de afdaling  terug naar Riva, aan de Sentierro del Ponale,  is een oud gebouw omgebouwd tot een trendy bar/lunchcafé met een geweldig dakterras met uitzicht over het Gardameer en goeie muziek. Alleen te voet of met de fiets te bereiken. Ponale Alto Belvedere, Food & Drink. Erg gaaf! (https://www.facebook.com/PonaleBelvedere)

Passo Tremalzo moesten we natuurlijk ook bezoeken. Deze keer niet op de fiets. We hebben er gewoon een wandeling gemaakt met onze jeugd. Hartje zomer zijn er veel bikers daarboven bij de tunnel. Dat kriebelt wel een beetje als je daar staat op je bergschoenen. Rustiger is het als je vanaf Passo Tremalzo naar beneden loopt. We konden er nog in een berghut schuilen voor de regen, een kom pompoensoep bestellen, en een stuk bergkaas meenemen.

De vakantie zit er inmiddels weer op. Jammer! Tijd om na te denken over de plannen voor het najaar.

Nog een paar marathonnetjes plannen? Zeker! Het seizoen is nog maar kort. Hopelijk gaat de Vulkan Bike in Daun nog lukken. De Bart Brentjens Challenge lijkt wel te gaan lukken in de planning. Daarnaast nog wat leuke toertochten: de zaterdagsrit van de MH2D in ieder geval.

Daarna is het mtb-seizoen helaas weer afgelopen, en begint een lange winter. Tacxen, sportschool, donkere ritjes door de week, koude en natte ritjes in het weekend… D1, D1, D1,.. Tegen die tijd is dat ook wel weer leuk, maar ik moet er nu nog helemaal niet aan denken!

Laten we nu nog even zoveel mogelijk genieten van de nazomer. Lekker biken, kampvuurtje in de tuin, kippenhok bouwen,.. en etentje regelen met wat andere Transalp-bikers. Daar heb ik zin in!

Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s