Transalp 2014 – ervaringen en bijzonderheden

Na mijn Transalp van 2006 en 2008 heb ik deze keer weer hele andere en nieuwe transalp-ervaringen opgedaan. Een aantal factoren maakte deze editie van 2014 anders dan mijn vorige. Allereerst reden we als mixed team.  Daarnaast hadden de weersomstandigheden deze keer de nodige impact op deelnemers en materiaal. Verder blijkt de Transalp als wedstrijd en event in de loop van de jaren geëvalueerd.

Hieronder alles op een rijtje.

  1. Mixed team
  2. Wedstrijd en event
  3. Bike gear

1. Mixed team

Wat ons grootste zorgpunt was, bleek uiteindelijk een geweldig belevenis die ons enorm veel energie heeft opgeleverd; hoe zouden we het samen uithouden in zo’n zware omstandigheden? We hadden nog nooit een teamwedstrijd samen gereden.

Samen het gevecht aangaan met de bergen, het weer, en de andere mixed teams; het bleek zo mooi! Onvergetelijk! We zijn een goed team samen!

Duwtje billenTAAKVERDELING
Door een goede verdeling van taken gaan we ook redelijk gelijk op. Gabbi houdt focus op het parcours en rijdt zo licht mogelijk. Ik hou het routeprofiel in de gaten, zorg dat we tijdig eten en drinken, en draag zoveel mogelijk van de spullen die we onderweg nodig hebben: gelletjes, drank, reparatiespullen, beschermende kleding, ehbo-setje. Zelfs een fototoestel.

Bergop moet ik al mijn kracht inzetten om Gabbi te volgen. Met mijn zware rugzak heb ik het in steile stukken zwaar en moet ik toch wel diep gaan om Gabbi niet te ver te laten uitlopen.

Als het niet te steil is probeer ik Gabbi op moeilijke momenten een stukje te duwen. Niet om het tempo te verhogen. maar meer ondersteunend om haar een herstelmoment te geven. Als het vanuit een klim overgaat in bergaf gaf ik haar vaak zetje om zo snel het daaltempo te kunnen oppakken.

Bij bevoorradingen vul ik Gabbi’s bidon terwijl Gabbi eet en eventueel van kleding wisselt. (De weersomstandigheden waren erg wisselend.) In natte etappes smeer ik eventueel nog even haar ketting. Gabbi gaat daarna zo snel mogelijk weer op weg. Daarna pak ik zelf wat te eten; eventueel overtollige kleding prop ik in de rugzak. In een inhaalrace ga ik achter Gabbi aan. Dat werkte prima.

Transalp 2014 214CONDITIEPIEK
Voor mij was het verbazend hoe sterk Gabbi aan de start stond. Zowel fysiek als mentaal sterker dan ooit. Exact op het juiste moment. Wat een timing!

Dat ze na de Bike Fourpeaks nog zo’n conditieboost zou doormaken had ik niet verwacht.

Dat moet zeker te maken hebben met de focus die ze een jaar lang heeft gehad.Zorgvuldig hebben we de  trainingsprogramma’s van Coen van Schijndel gevolgd. Afgewogen hebben we een jaarprogramma opgezet met name gericht op versterking van het klimvermogen en bikeskills.

En op het juiste moment stond ze er! Bij het klimmen blinkt ze uit; dat gaat haar zo gemakkelijk af dat ik zelf soms moeite had om haar te volgen. De bikeskills heeft ze zo ver ontwikkeld dat ze met zelfvertouwen behoorlijk technische stukken meestert. Wie had dat gedacht?

Transalp 2014 158MENTAAL
Heel belangrijk was ook het vermogen om over mentale tegenvallers heen te stappen. Een Transalp zonder tegenvallers bestaat niet.

In de derde etappe was er een schrikmoment. Aan het begin van een lange trail maakt Gabbi een kleine duikeling. Een diepe kuil, het gewicht niet genoeg verplaatst naar achter. Ik zie het niet gebeuren; het gebeurt achter me, maar ik word gewaarschuwd door een aantal nederlandse jongens.

Ze krabbelt op. Ik zie haar verschrikte ogen. Het eerste wat door mijn hoofd flitst is de zorg om haar zelfvertouwen. We zitten pas in etappe 3 en moeten de moeilijkste passages nog krijgen!

Ik krijg een machteloos gevoel. Een beetje idioot eigenlijk, maar ik probeer een soort resetknop te vinden om haar het zelfvertrouwen terug te geven dat ze had. Natuurlijk vind ik die niet! Die kan ze alleen zelf vinden.

En die vond ze! Een paar trailkilometers verderop heeft ze zich volledig herpakt. Ze is zichzelf overstegen! Juist dat zelfvertouwen was altijd zo lastig voor haar. En nu in de Transalp doet ze het gewoon! Grote, grote klasse!

Het is tekenend voor de topconditie en focus die Gabbi heeft. Dat lag zeker aan de basis voor deze succesvolle Transalp.

Transalp 2014 245ZADELPIJN
Zeven dagen van 6 tot 9 uur in het zadel. Weersomstandgheden van nat en koud, tot broeierig warm. Dat is niet niks. Wie een goed middel tegen zadelpijn zoekt: met Squirt Barrier Balm hebben we de beste ervaring. Zonder zadelproblemen zijn we de Transalp doorgekomen. Dat rijdt toch een stuk prettiger; ook zonder zadelpijn is de Transalp al zwaar genoeg.
Zeker voor Gabbi, die daar gevoeliger voor is dan ik, heeft Squirt Barrier Balm bijgedragen aan het resultaat.

UITSLAG
Van de 61 gestarte mixteams zijn we 36e geworden in het algemeen klassement. En dat is netjes in het middenveld, en boven onze verwachting.

 

2. Wedstrijd en event

STATISTIEKEN 2014
Gestart zijn 517 teams. Volgens de statistieken van de organisatie hebben 92 teams de finish in Riva del Garda niet gehaald.

Het werkelijke aantal uitvallers moet echter hoger liggen. Van één Zwitsers team weet ik dat ze een complete etappe overgeslagen hebben, terwijl ze toch gewoon in de einduitslag staan. Waarschijnlijk met een maximale straftijd. Wat mij betreft niet zoals het hoort; in de uitslag horen alleen teams die de volledige route gereden hebben. Dat is hard, maar de Transalp is ook hard.

Ik hoorde dat in de koude regenetappe van Imst naar Nauders 40 teams uit de race gehaald zijn vanwege te grote achterstand en onderkoeling. Dat was pas dag 2.

Dit jaar was de Transalp voor het eerst 7 dagen in plaats van 8. Desondanks doet het aantal kilometers hoogtemeters nauwelijks onder voor de 8-daagse edities uit het verleden.

Knipsel_statistiek TA2014

sportograf-52363869TRAIL-GEHALTE
Het aandeel technische trails was dit jaar behoorlijk. Het tijdperk Uli Stanciu is voorbij. Freerider Marc Schneider staat aan het (route-)roer. En dat is merkbaar.

Er lijkt een tendens te zijn om de Transalp technischer te maken. Dit jaar leverde dat in ieder geval vele kilometers fantastische trails op! “Sahne” trails, maar ook trails met wat meer venijn.

Deze tendens blijkt ook uit de invoering van een Eduro Challenge in 2014. In elke etappe zat een traject van enkele kilometers met een technisch uitdagend parcours waarop de individuele tijd gemeten werd.

Maar ook naast het endurotraject bevatte elke etappe nóg een behoorlijke portie technische trails. Het technisch zwaartepunt lag in etappes 3, 4 en 5.

Knap hoe Gabbi al dat technisch vuurwerk heeft doorstaan. Ze is niet de snelste daler, maar rijdt wel bijna alles heel beheerst af. Rustig en beheerst bleek ook de juiste manier.

Ik heb geen statistiek, maar het aantal valpartijen (ook ernstige) leek erg groot dit jaar. Dat zal de combinatie zijn van het koude natte weer, en de hoeveelheid technische trails.

Afgezien van een klein onbeduidend valpartijtje zijn we zonder kleerscheuren door de Transalp gekomen.

Transalp 2014 274OVERNACHTING
In 2006 en 2008 sliep ik in het Camp. Dat was toen prima en nog gezellig ook. Gabbi zou in die grote zaal echter geen oog dicht doen, en slaap is wel wat ze nodig heeft om goed te herstellen van de etappes. Daarom kozen we deze keer voor hotelovernachtingen.

De organisatie zorgt er net als in de Bike Four Peaks voor dat de bagagetassen netjes van het ene naar het andere hotel worden getransporteerd. Die logistiek werkt perfect.

Nieuw in 2014 waren de “dagtassen”. Dit is een kleine tas per teamlid bedoeld voor droge kleding. Deze tas kun je vlak voor de start afgeven, en na de finish weer ophalen. Erg handig! Wij gebruikten die tas ook voor onderhoudsmateriaal voor de fietsen, herstelshake, en soms douchespullen. Altijd handig na de finish!

Transalp 2014 266Tot vorig jaar boekte iedereen zijn eigen hotels en dat werkte prima. Dit jaar werd Voor het eerst een hotelservice aangeboden. Op zich een goed idee. De organisatie had dit echter uitbesteed aan een extern bedrijfje: HOST. Dat hadden ze beter niet kunnen doen! Deze was vreselijk en eigenlijk voelen we ons behoorlijk bedonderd.

Onze gedachte was dat als een professioneel bedrijf massaal hotelkamers rond de finish zou gaan claimen, het heel lastig zou worden om zelfstandig nog een kamer te kunnen krijgen op acceptabele afstand.

Niks bleek echter minder waar. HOST had hotels op grote afstand voor ons geregeld. Nagenoeg elke dag moesten we met een shuttlebus naar het hotel en terug. Vaak kwamen we daardoor pas laat op onze kamer. Eén keer zelfs pas om 21:50u. De meeste pasta party’s en briefings hebben we hierdoor gemist. Tijd om te herstellen van de etappe en om de fietsen te verzorgen bleef er nauwelijks over.

Na veel aandringen bij HOST werd er in het dorp Sarntal een alternatief beloofd. In plaats van een pendel naar Bolzano zouden we in het dorp zelf kunnen overnachten! Vol verwachting kwamen we over de finish.  Het alternatief was er, alleen bleek dat nog steeds 12km en 700hm verderop “im skigebiet” te liggen. “Ja,..das Dorf ist 24km lang.” Was de reactie van HOST. Wie mij  kent weet dat ik een positieve instelling heb, en zelden boos word. Maar toen kwam ik niet verder dan “domme trut!”

Uiteindelijk na veel telefoontjes en face-to-face aandringen konden we drie dagen zonder shuttle naar ons hotel: Naturns, Kaltern en Riva del Garda. in alle andere etappeplaatsen waren we veroordeeld om ver weg van de Transalp met de shuttle naar ons hotel te gaan en zelf ons eten te regelen.

Wat ons betreft onacceptabel. De volgende keer boeken we lekker zelf onze hotels of blijven we in het Camp. (wat zeg ik nu weer? Volgende keer?)

sportograf-52387187WEER
In meerdere etappes waren de weersomstandigheden  barslecht. Dag 2 en dag 7 spanden de kroon. Het heeft toen praktisch de hele dag geregend. De neerslaghoeveelheden waren enorm. Paden veranderde in modderstomen. Plassen water tot aan de trapas. Almen veranderden in een zompig moerassen. In etappe 7 kregen nwe zelfs met onweer te maken.

Dit zijn niet de omstandigheden die je verwacht in een Transalp, maar zijn wel omstandigheden waar je rekening mee moet houden in de Alpen. Ook hartje zomer. Goede regenkleding bleek essentieel. Het temperatuurverschil tussen dal en berg is enorm.

Op dag 2 bij Pillerhöhe bleek het nog maar 4 graden te zijn, terwijl we kletsnat waren. Toen we voor de “Enduro-strecke” ook nog in een file terecht kwamen was onderkoeling heel dicht bij. Onze regenkleding ten spijt. Iedereen stond ongecontroleerd te rillen van de kou. Even spookte het door mijn hoofd dat ik straks misschien helemaal niet meer gecoördineerd op de fiets zou kunnen stappen. We werkte caffeïne gelletjes naar binnen als brandstof in de hoop dat dit een hogere hartslag opleverde.

Daar stonden we dan boven op de berg. Uiteindelijk na een halfuurtje loste de file op, en konden we weer verder rijden. Zo snel mogelijk van die berg af.
 

3. Bike Gear

Transalp 2014 124BIKES
We kregen te maken met slechte weersomstandigheden: een maximale beproeving voor al het materiaal.
Ondanks de omstandigheden hebben de bikes alle beproevingen goed doorstaan. Onze Specialized Epics waren perfect geserviced door Toma Cycles.

 

Transalp 2014 177DRIVE TRAIN
We gebruikten een goed geprepareerde ketting met Squirt Dry Lube. Daarmee trotseerden we bergen modder, nat berggruis, modderwater. Een zwaardere beproeving voor ketting en drivetrain was nauwelijks denkbaar. De hele drivetrain bleef probleemloos werken.
Squirt Lube minimaliseert onderhoud aan de ketting. En dat kwam goed uit gezien de lange reistijd elke avond naar de hotels! Het was ’s middags na de finish een kwestie van snel de ketting schoonvegen en nieuwe lube aanbrengen. Of, als we de fietsen afgesproten hadden droogden we alleen de ketting, en stellen we het smeren met Dry Lube uit tot de volgende ochtend voor de start.

Transalp 2014 126BANDEN
Tijdens de eerste etappe in de afdaling van de Marienbergjoch zorgt een dikke kei voor een scheur in Gabbi’s achterband. Een splinternieuwe Conti X-King band. Precies langs de rand van de velg was de band gescheurd. De latex liep eruit met nog 15 kilometer te gaan tot de finish.

Het kostte me wat moeite om de tubeless ventiel uit de velg te draaien. Een klein tangetje in de rugzak zou handig geweest zijn. Hierdoor hebben we toch wel wat tijd verloren. Uiteindelijk is het gelukt en zijn we met een binnenband tot aan de finish in Imst gekomen. Dat was even spannend!

Transalp sponsor KENDA leverde netjes een nieuwe KENDA-band, en monteerde deze tubeless om Gabbi’s wiel. Een Kenda Honey Badger XC PRO. Een voor ons onbekende XC-band. Daarom leek het ons goed dat ik met dit wiel zou rijden en Gabbi met de vertrouwde Conti X-King banden.

Het was natuurlijk niet geheel een vrijwillige keuze deze KENDA band. Maar ik moet zeggen dat ik positief verrast was! De KENDA Honey badger XC Pro heeft een lage rolweerstand en toch veel grip op technische trails en in de modder. In deze editie van de Transalp kregen we  regelmatig te maken met gladde en modderige omstandigheden. De KENDA band heeft goed zijn werk gedaan!

Een verrassend lekkere band! Volgend seizoen op Kenda-banden?

 

Ronald

sportograf-52390406

Een Reactie op “Transalp 2014 – ervaringen en bijzonderheden

  1. Pingback: Transalp 2014 – Dagboek | rockNdust·

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s