Bike Four Peaks 2014

Bike Four Peaks 112Het zit er jammer genoeg weer op: de Bike Four Peaks. Vier dagen zijn tekort! De Four Peaks waren opnieuw een fantastische belevenis. Gelukkig hebben we nog een “Seven Peaks” voor de boeg.

Karakter

Bike Four Peaks 018In deze tweede editie van de Bike Four Peaks wordt het karakter van deze meerdaagse duidelijk neergezet: het is een mooie meerdaagse race in de Alpen met technische uitdagingen. In  elke etappe zitten uitdagende trailstukken van enduro niveau om het spannend te maken. Met een gemaximeerd aantal hoogtemeters van 2500 per etappe om het aangenaam te houden. En een internationaal sterk deelnemersveld om de race hard te maken. Dat is de Bike Four Peaks. Het kleine broertje van de Craft Bike Transalp.

De sfeer in de Four Peaks lijkt ook wel op die in de Transalp. In meerdaagsen groeit die sfeer elke dag en ontstaat een soort saamhorigheid. Vooral dát maakt stageracing zo mooi! Ik hoorde dat het deelnemersveld uit 40 nationaliteiten bestond! Costa Rica, Colombia, Brazilië, Rusland, Scandinavische landen, USA, Nieuw Zeeland, Spanje, Letland, Litouwen, Slovenië en noem maar op. Een bonte verzameling bikers, een bonte verzameling mensen. Prachtig!

 

Aanloop

b4p Leonberg dag 2,3,4 vooraf 047We hadden geluk! We konden al een weekje vooraf naar Leogang. Elke ochtend een trainingsritje door de bergen, elke middag een bergwandeling. Lunch in een hut op de alm. De weersvoorspellingen waren niet zo goed, maar we hebben steeds genoten van de zon, en zelfs nog een duik genomen in de “natur-teich” van Hotel Gruenwald in Leogang.

We gingen omhoog voor trainingsritten op hoogte. Met en zonder gondel. Heerlijk om weer door de bergen te fietsen!

Op dinsdag komt de Four Peaks sfeer langzaam op gang in Leogang. Iedereen kan dan de stuurborden en de tassen afhalen. Deze dag gebruiken we ook voor een laatste trainingsrit en om onze bikes weer spik en span te maken. De grote Four Peaks bagagetas moet ingepakt worden. Wat neem ik wel mee? Wat neem ik niet mee?

’s Avonds is de eerste pasta party en briefing van Race Director Mark Schneider. Het is weer een gezellige meeting alsof we nooit zijn weggeweest; zoveel bekende gezichten!

 

1e etappe Leogang – Lofer

Bike Four Peaks 023De startopstelling is onderaan de Asitzbahn. De zon schijnt. Opgesteld staan we precies achter de drie bruine shirts van het belgische Godspeed Marathon Team; mannen die we  de komende dagen nog regelmatig tegen zullen komen.

Als eerste klim van de Four Peaks krijgen we een mooi schotterstuk langs een wilde bergrivier omhoog. Het ruisende water schittert in de zon. We zijn in de Alpen! Onderweg kom ik telkens weer bekenden tegen. Het zijn 1000 hoogtemeter tot aan het begin van de Hangman trail, één van de freeride-trails van Bikepark Leogang.

De organisatie heeft onverwacht het eerste moeilijkste deel van de trail (einde hangman I) uit het parcours gehaald. Via een stuk schotter dalen we direct af naar de ingang van Hangman II. Verder onderaan in de tweede helft van de Hangman II blijkt nóg een stuk uit de route gehaald te zijn. Jammer natuurlijk, maar gelukkig hebben we de Hangman deze week al een keer of 4 helemaal gereden.

Na deze eerste downhill komt een overbruggingsstuk tot de volgende beklimmingen; 25 kilometer vlak door het dal. Dit is niet mijn favoriete terrein. Geef mij maar liever direct de volgende beklimming.

Kop-over-kop tempo rijden in groepjes is iets voor roadies, daar ben ik niet op getraind! Vooral met de omschakeling van een tijd lang star temporijden naar klimmen heb ik moeite.

In de eerste groep wordt ook zenuwachtig en onhandig gereden. Bij het overnemen van de kop wordt het tempo opgevoerd in plaats van vastgehouden. Ook na een bocht wordt te hard doorgetrokken. Het tempo wisselt veel te vaak. De groep valt uit elkaar en we vormen een kleinere, maar stabiele groep. Gelijkmatige cadans en tempo! Daarvoor is een wegkapitein nodig: “35km/u und rollen lassen!” Met het gebrom van de noppen onder de wielen.  En dat gaat lekker. Voordat we aan de voet van de volgende beklimming zijn hebben we de rijders uit de vorige groep alweer bijgehaald. Op de sloffen! “Rollen lassen!”

Nog twee beklimmingen vandaag. De eerste naar Goldener Zweig, de volgende naar de Hundalm. Het is de eerste racedag en ik krijg last van mijn rug. Een bekend probleem waaraan ik inmiddels wel gewend ben. Structurele core stability oefeningen helpen, maar helemaal verdwijnt die rugpijn bij mij niet; ik zit wat scheef in elkaar heb ik me laten vertellen.

Dan nog een snelle schotterafdaling tot de finish in het gezellige dorp Lofer. Eerste etappe volbracht!

Voorlopig verwacht ik Gabbi nog niet.Daarom durf ik nog wel even naar de verzorging te lopen om wat extra energie aan te vullen. Voor ik weer terug ben bij het finishdoek is Gabbi al gefinisht. Goed gereden!

Overnachten doen we vandaag net als vorig jaar in Haus Edelweis. Als ik aankom staat er al één bike in het hok. De eigenaar is zelf biker, en heeft de Kärcher klaargezet. Ook staat er een mooie montagestandaard. Die zal toch ook wel van de hoteleigenaar zijn? Onze fietsen hang ik netjes in de montagestandaard om ze goed schoon te kunnen maken. Handig!

“Kanst du das frei machen?”, klinkt een beetje geïrriteerd vanachter mijn rug. Een man wijst naar de montagestandaard en wil de fiets schoonmaken die al in het hok stond. Not amused reageer ik: “Hast du bitte ein Moment? Ich bin noch nicht fertich!”

De volgende ochtend schrik ik een beetje als ik om 7u de kleine ontbijtzaal van Haus Edelweis binnen kom. Daar zit Petra Marchart-Robeischl, de winnares bij de dames. Mét de man van gister! Oeps, die montagestandaard van gister was van hun!

Ze bleken trouwens een heel aardig stel, die de hele week geïnteresseerd bleven in onze prestaties. Leuke mensen! Petra wist uiteindelijk ook de eindzege in de Four Peaks in de wacht te slepen!

 

2e etappe Lofer – kirchberg

b4p_dag 6 008Deze tweede etappe is identiek aan de etappe van 2013. Eerst de beklimming naar de Waidringer Höhenweg, en op het eind de beklimming van de Hahnenkamm met afsluitende Fleckalmtrail!

Nadat ik over de eerste berg heen ben sluit ik weer aan in een groep om het vlakke deel te overbruggen. Dat vlakke deel is overigens niet helemaal vlak. Regelmatig krijgen we “heuvelland-klimmetjes” voor de wielen. En dat is niet in mijn nadeel! Maar ik ben blij als we in Kitzbuhl aankomen, de lange beklimming van de Hahnenkamm kan beginnen.

Het eerste stuk is enorm steil. Niet bevorderlijk voor mijn rug. Maar ná dat stuk loopt de klim beter. En in tegenstelling tot vorig jaar gaat het hier nu lekker! Ik ben helemaal in mijn element. Ik rol in een goede cadans naar boven en passeer zeker 30 rijders in de hele beklimming. Tot op het laatst, helemaal boven, gaat het goed!

De Fleckalmtrail ligt voor de wielen! Een heerlijk single trail van 7 kilometer met 1000 meter verval. Hyhaa! Het middenstuk is erg modderig; soms te modderig om te fietsen. Maar in de limburgse löss zijn we wel wat gewend. Ik geniet ervan! Over boomwortels gaat het dalwaarts. Soms is de track voorzien van houten vlonder bruggetjes. Heerlijk! Biken op zijn leukst! Een mooie beloning voor de lange beklimming.

Vanochtend maakten Gabbi en ik de inschatting dat ze anderhalf uur na mij zal finishen. Ze zal wat tijd op mij verliezen in het vlakke overbruggingsstuk en in de technische Fleckalmtrail. Lange beklimmingen zijn meer haar terrein. Die inschatting bleek op de minuut te kloppen. We weten elkaar goed in te schatten! Gabbi heeft net als gister een mooie gedoseerde race gereden, helemaal volgens plan. Super!

 

3e etappe Kirchberg – Neukirchen

Bike Four Peaks 048Voor deze dag staat een korte heftige rit op het programma: slechts 45 kilometer, maar wel 2500 hoogtemeter. Een profiel dat Gabbi en mij wel zou moeten liggen! Geen kilometer vlak.

De etappe begint merkwaardig. Na de 4 kilometer lange startklim van 500 hoogtemeter komen we met 900 bikers aan bij de Lisi Osl Trail. Een één-stuur brede trail. Dat het veld daar nog lang niet uit elkaar getrokken zou zijn, is voorspelbaar. Gevolg is een enorme file. Hier heb ik zeker 20 minuten stil gestaan.

Rustig blijven en van de gelegenheid gebruik maken om even wat te eten. De organisatie voelt de onrust in het stilstaande peloton, en besluit om een nieuwe startopstelling te maken en de meute toch maar over een breed schotterpad af te laten dalen, en de trail over te slaan. Het is chaotisch!

Ik heb de Lisi Osl trail daardoor helaas gemist.Gabbi niet! Die kiest er na de grote opstopping gewoon voor om toch de trail te rijden in plaats van de snelle schotterafdaling. Dapper!

Direct onderaan de Lisi Osl gaat het weer omhoog; 500 hoogtemeter op weg naar de “Harlassanger trail”. Een mooie natuurlijke trail zoals ik die straks in de Transalp vaker verwacht aan te treffen, en zoals Gabbi ze ook graag voor de wielen krijgt Heerlijk!

Dan klim nummer drie: de Strangenjoch. Een pittige! Niet al te lang. Wel 700 hoogtemeter,en eentje die steeds steiler en grover wordt naar het einde. Tot zelfs een looppassage vlak onder de top. Deze top kennen we nog uit de 2013-editie. Voor Gabbi liep het daar toen helemaal niet lekker. En nu eigenlijk weer niet. Ze zag er vanochtend bij de start al tegenop. Self fulling prophecy? Het bekende derde dag syndroom? Ergens in het bovenste deel glijdt ze nog weg over een steen.

Beklimming nummer vier: een lange klim met 800 hoogtemeter. Op hoogte, want de top van de Wildkogel ligt op 2200 meter. Al snel zijn we boven de boomgrens. Met fantastische uitzichten op de besneeuwde bergwereld. Het hoogtepunt van deze Bike Four Peaks. Fantastisch! Met de Wildkogeltrail als beloning!

De beklimming gaat weer lekker. Ook Gabbi heeft nu de slag weer terug en rijdt lekker omhoog. De afdaling van de Wildkogeltrail is genieten! Praktisch helemaal te rijden op een aantal korte steile boomwortelpassages in het onderste deel na.

Voor Gabbi gaat het eerste stenige deel van de wildkogeltrail ook aardig. In het onderste deel hapert het aan de concentratie. Ze maakt wat stuurfoutjes. Dat komt het zelfvertrouwen niet ten goede.

Als ze over de streep komt kijkt ze niet echt vrolijk en is teleurgesteld. Ze had meer verwacht van deze etappe die haar eigenlijk goed moet liggen. Het tekent haar enorme gedrevenheid en doorzettingsvermogen!  Ik vind dat ze zich goed door alle tegenslagen onderweg heeft heen gewerkt! Even de tegenslag verwerken en na een paar minuten lacht ze weer als vanouds. Sport is emotie. En dat maakt het zo mooi. Vooral een meerdaagse!

Omdat morgen onze trouwdag is, hebben we vandaag en morgen een wat luxer hotel geboekt. We hebben iets te vieren samen! Met zwembad, en privé dakterras met uitzicht op de finish. Het zwembad doet de vermoeide benen goed. Vanaf ons dakterras genieten we van de avondzon en het uitzicht op de besneeuwde bergen.

’s Avonds keren we terug naar de top waar we eerder vandaag overheen reden: de Wildkogel. Deze keer met de gondel. Daarboven is vandaag namelijk de pastaparty en briefing.”Sitting on the top of the world!” Wat een avond; de vooravond van onze trouwdag!

 

4e etappe Neukirchen – Kaprun

Bike Four Peaks 041We worden wakker in een luxe hotel. Als ik in alle vroegte door het gordijn naar buiten kijk, zie ik de startboog van de laatste etappe van de Four Peaks. Het weer kan niet beter: het is warm met een straal blauwe lucht.

De etappe begint met een aantal relatief korte beklimmingen. Zo tikken we weer wat hoogtemeters weg. Dan komt de laatste klim van de Four Peaks komt in zicht; de Maiskogel. We slaan rechtsaf. Steil omhoog over een skipiste die inmiddels de naam “Fiese Wiese” gekregen heeft. Enorm steil. Iedereen loopt hier. Een enkele fietser wordt bijna voorbij gelopen door de lopers.

Na de “Fiese Wiese” nog een kort stukje asfalt tot het begin van de schotter.Vanaf hier loopt de klim lekker. Ik verhoog het tempo en tel de hoogtemeters af tot de top. Dat gaat lekker! Na deze laatste klim, nog de laatste trailafdaling tot in Kaprun: de Bachlertrail. Een mooie trail zonder al te scherpe kantjes.

Gabbi zit op dat moment nog in de klim naar de top van de Maiskogel. Bergop gaat haar altijd goed af. Dan nog de afdaling van de Bachlertrail. Vorig jaar reed ze hier snel en zelfverzekerd naar beneden. Maar vandaag is ze wat minder zelfverzekerd. In de afdaling laat ze iedereen netjes voorbij. Ze levert tijd en plaatsen in, maar prioriteit is om zonder kleerscheuren beneden te komen.

Direct na de afdaling wordt voor mijn neus het eindgevecht uitgevochten tussen twee dames: een Sloveense en Zweedse. Met de Zweedse dame zat ik gisteravond nog in de gondel. De mannen kijken in eerste instantie toe. Het gaat er hard aan toe tussen die dames! Dan maakt de Sloveens een stuurfoutje bij een smal bruggetje. Ze raakt een paar meter achterop. De Zweedse komt uit het zadel en gaat er nu knalhard vandoor! Wij mannen schuiven aan in haar wiel en kijken elkaar aan: “de Zweedse?” Stilzwijgend en op volle snelheid nemen we de kop over met de kleine Zweedse doorbijter in het wiel. Het spel is gespeeld. Finish!

 

Finish

En dan kom je over de finish. Vreugde; het zit erop, we hebben het gehaald! Teleurstelling; het is afgelopen. Dit was de Bike Four Peaks 2014. Mooi en onvergetelijk.

Zoveel bergen, zoveel kilometers, zoveel bikers, uit zoveel landen. Fantastisch! Maar wat ons betreft tekort. We verlangen naar meer. Op naar de Transalp!

Ronald

Race foto’s zie HIER.

Hieronder foto’s van voor en na de race.

 

Een Reactie op “Bike Four Peaks 2014

  1. Het was mooi, heel mooi. Jullie hebben ons vorig jaar enthousiast gemaakt, samen met jullie gezelligheid een TOP week!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s