Hel van Groesbeek 2014

De Hel van Groesbeek werd een hel, maar niet de hel waar ik op hoopte. Een virusje op de luchtwegen zorgde voor een ander soort hel. Een DNS of een DNF? Er lag een prachtig parcours klaar van drie keer 35km door de heuvelachtige bossen bij Groesbeek. Een parcours dat me wel moet liggen! Een nieuwe Nederlandse marathon met heel veel potentie!

Gekneusde henkies

Vrijdagnacht begon het: hoesten, zweten. en slecht slapen. Een sterk verhoogde rustpols. Ik heb hoop dat het in de loop van zaterdag wel weer weg zal trekken. We vertrekken gewoon naar ons hotel in Groesbeek. Maar ook daar is het ’s nachts weer zweten, hoesten, en de rustpols is inmiddels nog hoger.

De ratio moet uit mijn tenen komen, maar de hele 105km rijden is geen optie meer. Ik twijfel. Een DNS (did not start)? Of toch maar een DNF (did not finish)?

Ik zoek naar een compromie met mezelf. We zijn al in Groesbeek, en ik ben nieuwsgierig naar wat deze nieuwe marathon ons te bieden heeft. Laten we van de nood een deugd maken! Ik rij voorzichtig één ronde in rustig tempo met mijn geblesseerde transalpmaatje Gabbi mee. Dan ga ik de wedstrijd verlaten.

Ook voor Gabbi is het nog niet top. De meeste blessures van haar freeride-crash zijn door de fysio verholpen. Waar ze nu nog last van heeft is een “geblokkeerde” ademhaling waardoor ze kortademig is en een hoop power mist. Juist die power had ze de laatste tijd zo goed opgebouwd. Nog even doorwerken voor de fysio. Twee gekneusde henkies!

Hel van Groesbeek

Door al die marathons kom je nog eens ergens! In de streek van Groesbeek was ik nog nooit geweest op de fiets. Heuvelachtig en bosrijk: hier moet het mooi biken zijn!

Het start- en finishterrein is op een door bomen ingesloten veld bij de motorcrossbaan. Dat heeft al iets gezelligs, zeker met die rood-witte tent erop. Het is gezellig druk, maar niet massaal. De sfeer is er uitstekend. Het is leuk om alle bekende marathongezichten weer te zien.

We starten ergens in het achterveld. Ambities hebben we vandaag niet. Voor me zie ik het peloton als een kleurrijke golvende slang over de hoge bulten van de crossbaan bewegen. Een magisch gezicht!

Na de crossbaan draait het parcours direct het bos in. Dan volgt een onophoudelijke afwisseling van snelle trails, bredere bospaden, korte steile klimmetjes, en langere valsplat stukken op en af.
Daartussen ook hele mooie technische stukken over boomwortels en zelfs een afdaling over steenblokken. Technisch hoogtepunt was een korte steile wortelafdaling met direct daarna weer een steil stuk omhoog over boomwortels. Dit is een fantastisch wedstrijdparcours!

Als de racetijd minder belangrijk is, veranderd de route in een nog grotere speeltuin. Op deze trails kun je vaak je eigen moeilijkheidsgraad kiezen. De boomstronk waar je normaal omheen rijdt, wordt nu je springplank voor een leuke drop. De minder snelle lijn is vaak de leukere lijn. Fun time!

Ik heb na 35 kilometer niet het idee dat ik veel gedaan heb, maar ik heb een afspraak met mezelf. Die finish komt voor mij alweer veel te snel in zicht. Met de ratio uit mijn tenen sla ik rechtsaf het middenterrein op. Geen nieuwe ronde.

Ik heb genoten van het rondje en de fantastische sfeer hier in Groesbeek! En wat een parcours! Deze marathon moet een permanente plek krijgen op de Nederlandse Marathonkalender!

Ronald

2 Reacties op “Hel van Groesbeek 2014

  1. Ha Ronald en Gabbi, Met veel plezier lees ik jullie blog! Tof om jullie te volgen, te lezen van de letterlijke en figuurlijke ups-and-downs, en de volharding-toewijding en plezier op weg naar jullie doel. Naast dat het leuke, mooi geschreven verhalen zijn vind ik jullie teamgeest top! Mooi werk samen en ik zou het leuk vinden om samen met Eric me nog eens aan te sluiten voor een mooie tocht samen. Train en geniet ze! De weg is soms mooier dan het doel! groet en tot ziens, Jeroen Date: Tue, 8 Apr 2014 17:04:04 +0000 To: jeroen-houben@hotmail.com

    • Ha jonge vader Jeroen! Je kwam volgens mij nog langs in Groesbeek. Als een sneltrein. Ik herkende je niet meteen, maar zag wel een Jean Habets-shirt. Hoe is het met jullie drie?
      Het avontuur naar de Transalp kent inderdaad ups-and-downs, maar dat maakt het ook zo mooi. Zitten weer vol in de ups na Gabbi’s crash-blessures. Kellerwald ging lekker!
      Hopelijk tot snel Jeroen! En geniet van deze tijd!
      Gabbi & Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s