Achtervolging op de Doodeman

Het mooiste halfuurtje van de dag! Het moment dat de maan plaats maakt voor de zon. Ik ben een ochtendmens.

Zaterdag staat een 3-uurs D2-MTB-trainngsrondje op het programma. Het is modderig in het Heuvelland. Ik koos daarom voor een 80km rit over de weg met zoveel mogelijk hoogtemeters. Zoals altijd, toch gewoon op de mountainbike.

Thuis ligt iedereen nog in een diepe slaap. Het is half zeven. Het half kommetje kwark met wat zaden en noten is op. De koffiekop is leeg. Tijd om te vertrekken!

Lampjes aan, en ik ben op weg. Eerst een stukje over de heuvel. Het dorp beneden ligt er letterlijk schitterend bij. Het duurt niet zo lang voor ik bij de eerste echte beklimming van vandaag ben: de Doodeman.

Over de naam van deze smalle weg omhoog doen verschillende verhalen de ronde. Het zou de weg zijn die ter dood veroordeelden omhoog moesten lopen om bij de galg te komen. Een andere verhaal vertelt over een noodlottig ongeval van een boer met paard en kar. Beide bizar. (Lees: Wielrenblad)

Stokhem aan de voet van de Doodeman slaapt nog. In mijn oor klinkt een muziekje. Met de eerste meters van de beklimming, klimt ook mijn hartslag langszaam naar D2-niveau. De eerste zweetdruppels vormen zich onder mijn jas.

Het is een heldere nacht. De weg van de Doodeman loopt de donkere hemel in,  in de richting van de maan. Dan meen ik in mijn ooghoeken iets te zien. Al een achtervolger zo vroeg? Dat kan toch niet waar zijn! Ik schakel even terug; dit is het steilste stuk. Ik word inderdaad achtervolgd! Maar het is mijn eigen schaduw! Ik word op de Doodeman achtervolgd door mijn eigen schaduw van het maanlicht. Hier is zo vroeg helemaal niemand.

Pas een heel eind verder, in de Voerstreek, verschijnt de zon voorzichtig aan de horizon. Dit is het mooiste moment van de dag; als de maan plaats maakt voor de zon. De lampjes kunnen uit.

Als er voor roadies “flowroads” bestaan, zitten die zeker in deze route. Ik kwam onderweg verschillende mooie slingerafdalingen tegen met snelle bochten en weidse uitzichten. Ook bergop gaat het regelmatig in haarspelden omhoog. En dat allemaal gewoon hier in de buurt. Kijk op strava voor de gereden route. Het is een deel van de Drielandenroute van Wielrenblad. Met een eigen afkorting om op tijd weer terug thuis te kunnen zijn. Erg de moeite waard deze roadtrip!

Om half 11 ben ik thuis. Zoals afgesproken. Iedereen in huis is nu wakker, er zijn broodjes gehaald en de ontbijttafel is gedekt.

Ik vertel enthousiast van mijn vroege bikeavontuur. Van de boeren die in alle vroegte vanuit de koestal het erf opliepen. Van de flowroads met wijdse uitzichten op verlichte dorpjes. Van de achtervolging op de Doodeman. En van,…

Bij het snijden van mijn tweede broodje valt een korte stilte. Mijn drie tafelgenoten kijken elkaar aan.
Zuchtende puberdochter: “Pa-a-ap…! Het was dus een héél leuk ritje!”
Er valt weer een korte stilte.
Ronald: “Wie geeft me even de koffie aan?”
Ronald: “Wat zijn jullie plannen voor vandaag?”

Ronald

Knipsel maan

Een Reactie op “Achtervolging op de Doodeman

  1. Tja ken ik, komt me héél bekend voor. Niet de fiets/bike maar verder ALLES. De vraag wordt vaak gesteld: Zó vroeg? Dan is het nog donker. Ja dat is zo. Men weet niet wat men mist. Zelfs hele nachten heb ik gewandeld en wat men dan allemaal ziet/ tegenkomt….. En óók de reacties zijn bekend. Zo van…… nu een ander onderwerp. Ronald….tot het volgende onderwerp maar dan over de volgende rit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s