Oeterdal Marathon 2013

Oeterdalmarathon. Het is niet wat de naam doet vermoeden: het is geen wedstrijd. Wel een lange toertocht. En een mooie gelegenheid om het marathongevoel na een vakantiepauze weer terug te krijgen. En dat viel niet tegen!

Dit weekend had ik de keuze: de marathon van Houffalize, of deze Oeterdalmarathon. Volgens de voorspellingen zou zou het een regenachtig weekend worden. In de Ardennen is bovendien de nodige drukte te verwachten vanwege een F1-Race in Francochamps. En dan heb ik sinds vrijdagochtend ook nog last van een vervelende keelpijn. Mijn keus is gemaakt: ik blijf dicht bij huis: op de zandgronden van Belgisch Limburg.

Oeterdalmarathon. Een marathon die geen wedstrijd is, maar waar je wel met stuurbord rijdt. De rijders van de langste afstanden (70km, 90km en 100km) krijgen een stuurbord. Dat komt me in eerste instantie wat vreemd voor. De functie van het stuurbord? Ik neem aan dat het te maken heeft met de passage door het natuurgebied Connecterra. Waarvoor de organisatie waarschijnlijk een speciale vergunning heeft gekregen voor haar deelnemers van de lange afstanden. Bij de ingang van dit gebied is inderdaad een controlepost ingericht.

We kregen een mooie 100km-tocht voor de wielen met slechts enkele meters asfalt! Bijna volledig offroad met een hoog aandeel single trails. Vele kilometers draaien en keren tussen de bomen. Enge bochten, smalle doorgangetjes tussen de bomen. Met telkens weer korte venijnige klimmetjes, die uiteindelijk dik 800 positieve hoogtemeters opleveren!

In de winter kom ik hier regelmatig in de streek om een toertocht mee te pikken. Maar in de zomer eigenlijk nooit. Door de wild groeiende varens, jonge eikenbomen  en berken zijn de trails nu minder overzichtelijk. Uitgestrekte weidegebieden staan vol met zomerbloemen. Hier zie ik zelfs een schaapsherder aan het werk met zijn groep schapen. Een blik naar links of rechts is met hoge snelheid op het smalle spoor tussen de bloemen nauwelijks mogelijk. Het natuurgebied Connecterra heeft ook iets unieks: als je tussen de oogwimpers doorkijkt, lijkt  het spiegelende meer in de bossen sprekend op een Zuid-Scandinavisch landschap.

De Oeterdalmarathon is perfect getimed om duurvermogen na een zomerpauze weer eens te testen en het marathongevoel terug te krijgen. Met een parcours dat het onderste uit de kan haalt van wat de streek aan single trails en andere offroadstukken te bieden heeft. De bepijling is goed. Bevoorradingen zijn er elke 25km, met sportdrank en het normale assortiment aan energierijk voedsel.Prima organisatie!

Ik had nog wat last van keelpijn en verkoudheid. Tijdens de eerste 50km kon ik aardig doortrappen maar in de hogere hartslagzones kwam ik toch adem te kort. In de steile klimmetjes heb ik me daarom ingehouden. De tweede helft had ik verrassend veel meer lucht en kon ik ook bergop weer aardig tempo rijden. Ik ben een oude diesel.

Uiteindelijk heb ik de 98km gelijkmatig met een gemiddelde van bijna 21km/u gereden. Na 98 kilometer had ik voor mijn gevoel nog wel een heel eind door kunnen fietsen in dit tempo. Daar ben ik op dit moment tevreden over.

De Oeterdalmarathon leverde me een mooie bikedag op. En een goede conditietest bovendien. Zeker de moeite waard om te onthouden voor volgende jaren!

Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s