29-er testimpressies

Klein en groot, groot en klein

De twijfel of een 29-er de juiste fiets is, is voor kleine Gabbi wat groter dan voor mij. Rijdt zo’n klein vrouwtje wel lekker op een fiets met zulke grote wielen? Mijn twijfels zijn minder. Toch heb ik naar aanleiding van de testrit vorig jaar nog wat twijfel over de wendbaarheid met die grote wielen.

Zaterdagochtend.  Zoon Darik is bij zijn klimclub. Van die tijd kunnen wij gebruik maken om bij de Toma Cycles mannen langs te gaan. Altijd gezellig! En altijd interessant om de nieuwe ontwikkelingen te bekijken en te bespreken. Toevallig wordt het hier in de Specialized Concept Store ook nog een Vogely familie treffen; broer Marc komt toevallig ook binnenlopen. Blijft gezellig daar bij de Toma’s!

We krijgen twee Specialized testfietsen mee. Voor Gabbi een Specialized Jett 29, hardtail, maatje klein. Voor mij een medium Specialized Epic 29. We willen de grote wielen nog eens goed op de proefstellen.

Zaterdag hebben we eigenlijk weer zo vol gepland, dat we pas ’s avonds als het donker is, tijd hebben voor een eerste testrit. Met de lampjes dan maar.

Eerst wat rondjes door ons dorp. We zoeken wat hindernissen op. Eerst een drempel van 15 centimeter op het dorpsplein. Hier is goed te merken dat de impact op de grotere wielen veel kleiner is, dan met traditionele wielen. Zonder moeite rolt de fiets over de varkensrug.

Dan naar de trappen voor de kerk in Ransdaal. Een serie smalle trappen, met onderaan een scherpe bocht naar rechts. De fiets rolt heel beheerst de trappen af. Ook de scherpe bocht naar rechts direct onderaan de laatste trap is goed en beheerst te nemen. We gaan nog een keer. Als volwassen inwoner van Ransdaal wil je toch eigenlijk niet spelend op de kerktrap gezien worden! Het is gelukkig donker. De pastoor lijkt niet thuis; in de pastorie brand geen licht. We gaan nog een keer. En nog een keer.

Dan verlaten we ons dorp. We rijden door het open veld richting Keutenberg om de klimeigenschappen van deze 29-ers te voelen. Gabbi speert op haar lichte 29 hardtail de nachtelijke Keutenberg op. Van bovenaf hebben we uitzicht op de verlichte dorpen in de weide omtrek.

De klimeigenschappen zijn zoals ik verwachte. Goed! Waar ik meer sceptisch over was, is de wendbaarheid. Om dit te testen ga ik achtjes draaien in het steilste stuk van de smalle Keutenberg. Linksom en rechtsom. Bergop en bergaf. En dit gaat uitstekend! Zelfs op dit smalle en steile stuk. Ondanks de 3 inch grotere wielen is de lengte van de fiets bij Specialized relatief kort gebleven. En dat is nu goed te merken. De wendbaarheid is tot nu toe uitstekend!

Tot zover hebben we getest op verhard terrein. Nu wordt het tijd om de fiets in het terrein te testen! En waar kan dat beter als op een technisch Ardennen parcours? Zondagochtend gaan we daarvoor naar Vaux sous Chevremont. Hier krijgen we mooie Ardennentrails voor de 29 inch wielen.

De eerste trailkilometers voelen al meteen goed. Die trail is smal en loopt berg op, met aan het einde nog een kort steil stukje omhoog. Gabbi merkt hier dat de bandendruk wat hoog is waardoor ze wat minder grip heeft. Ze is met haar 58 kilo gewend om met weinig bandenspanning te rijden. We stellen de druk in de banden wat bij. En dat voelt al gelijk een stuk prettiger!

Niet lang na deze eerste klim komt een mooie technische afdaling. Stenig, steil, en glibberig. Ik ben al snel gewend op deze testfiets, want ik rij eigenlijk al meteen heel vertrouwd berg af; ondanks de snelle banden met nauwelijks profiel. Ook de scherpe bochten bergaf lukken goed.

Ergens verderop wacht ons weer een mooie trail beklimming. Deze keer met een technisch stuk helemaal in het begin. Hier loopt iedereen. Het lukte me, slalommend tussen de lopers, dit stuk gewoon op te fietsen. In de rest van de beklimming haal ik een hele rij bikers in. Dat voelt goed!

Voor me uit rijdt Gabbi op haar test-hardtail een mooie technische afdaling af. Het is een stuk met veel gladde leisteen. Hier en daar een natuurlijk drempeltje. Heel beheerst zie ik Gabbi deze afdaling nemen op de hardtail, terwijl ze eigenlijk een fully gewend is.

Wat me opviel is dat je met hogere snelheden wat krachtiger moet sturen in scherpe bochten door de krachten van het grotere wiel. Ik zou me kunnen voorstellen dat je daar in snelle asfalt- en schotterafdalingen iets van merkt. Maar daar voor in de plaats krijg je wel een stuk meer stabiliteit terug.
In technische trailpassages heb je daar eigenlijk geen last van. Daar is de snelheid stuk lager is. In technische en bochtige stukken zijn de grote wielen prima te hanteren en merk ik maar heel weinig verschil bij het sturen. Daarvoor in de plaats is de impact van hindernissen en drempeltjes veel lager met grotere wielen, wat de controle van de fiets ten goede komt.

Die vreemde grote wielen waar vorig jaar opeens iedereen mee reed, zijn niet meer zo vreemd als ze leken in het begin. Toen ik zaterdag bij Toma in de zaak rondkeek, waren het juist de kleine 26″ wielen die er vreemd uitzagen. Als ik een klein vrouwtje als Gabbi op die grote wielen zie, ziet dat nu zelfs heel natuurlijk uit. Het oog is al gewend aan die grote wielen.

Niet alleen het oog. Ik voel me zelf nu ook wel goed thuis op een 29-er. De rijeigenschappen zijn iets anders dan op een oldstyle 26-er. Je laat wat goede rijeigenschappen van een 26-er liggen. Maar daar voor in de plaats krijg je een aantal goede eigenschappen van een 29-er erbij. En het went snel! Zowel het oog, als het rijgedrag.

Ronald

6 Reacties op “29-er testimpressies

  1. Pingback: VTT Vaux sous Chevremont | rockNdust·

  2. Ronald: Met je 26-er tijden opnemen van een vast parcours. Condities en hartslag bijhouden. Dan hetzelfde met een 29-er doen. Heb ik gedaan met het rondje in de drunense duinen. Dat lelijke ding met die grote wielen is echt sneller. Op een ronde van ca 1 uur ca 2 a 3 minuten sneller

  3. waar een gesprekje in de tuin van het werk niet al goed voor is he, dat ene laatste duwtje in de 29er richting… Goed dat het je bevallen is, had niet anders verwacht..

    • Hey Pep! Je had gelijk, zo’n ding rijdt echt goed! Afgelopen zaterdag heb ik nog een extra testronde gemaakt; deze keer over de Brunsummerheide. Op die route ken ik elke bocht en elke boomwortel. Kon dus goed vergelijken. Zelfs de enge bochtjes in die route gingen met gemak. Binnenkort eens een keer een rondje samen trainen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s