Kellerwald Marathon 2012: Gabbi 5e! Ronald laat het liggen..

Helaas! Mijn vrouw is marathonbiker!

Ik heb een marathon verprutst! Mijn tweede DNF ooit  (DNF=did not finish). De vorige dateert al van 2006 en was echt overmacht. Tijdens de Raid du Hautes Fagnes  werd ik toen letterlijk kotsziek. Deze keer geen overmacht maar dommigheid. Niet gedoseerd, te weinig gegeten, hongerklop. Een beginnersfout waar ik na zoveel jaar toch weer ingetrapt ben! Het zal wel de routine zijn die ik een beetje kwijt was. Of gewoon te veel nonchalantheid?

Gabbi daarentegen is altijd wat gespannen voor een marathon. Ze staat op scherp en let op haar dingen. Ze zorgt dat ze onder omslagpunt blijft, onderweg voldoende eet, geen onnodige risico’s neemt en gewoon doorgaat. Ze gaat niet voor een snelle tijd, maar gewoon voor uitrijden. En dat levert haar een 5e plek op! Daar kan ik nog eens wat van leren!

Tijd voor een grondige zelfanalyse!

Okay, de Kellerwald 120 is ook niet niks. De omstandigheden waren deze editie misschien wel de zwaarste ooit. De winnaars dit jaar reden er een stuk langer over dan andere jaren. Een marathon die bekend staat als niet erg technisch kende nu toch een aantal glibberige modderafdalingen met boomwortels, losliggend hout en stenen. De snelle specialized Fast Tracks zijn daar niet de ideale bandenkeuze. Maar dit alles  kan geen reden zijn voor een DNF!

We hadden ons verheugd op dit weekend! Zaterdag rond een uur of 11 vertrekken we met ons mobiel logeeradres uit Ransdaal. We verwachtte zaterdagmiddag in Gilserberg al enige drukte, maar het was nog erg rustig op de camperplaats voor de plaatselijke school. Alleen Cape Epic rijdster Sara Mertens met man waren met hun camper eerder in Gilserberg.

Het regent! We lunchen gezellig in de caravan, lopen een rondje door Gilserberg en gaan naar de grote zaal van de organisatie. Daar is al enige bedrijvigheid! Fred van Zetten (sinds dit weekend erelid van de organiserende vereniging!), Jean Biermans, en Herwin Wetters zijn ook vroeg aanwezig. Afgelopen twee seizoenen heb ik maar weinig marathons gereden, en het is nu weer leuk om bij te kletsen met iedereen! Alsof ik nooit ben weggeweest.

De volgende ochtend is de regen gestopt, maar dat maakt voor het parcours niks meer uit. Dat is nat! Dan de start. Gabbi en ik staan ergens vrij ver achterin. Vlak voor het startschot nog een snelle kus, en dan zijn we weg. Gabbi zoekt een plekje achterin het peloton, ik stoom op naar voren. Ik wil een snelle tijd rijden! Ik voelde me goed de laatste tijd, de benen zijn sterk, de duurtrainingen gingen me goed af, dus waarom niet?

Het gaat eigenlijk best lekker! Dat maakt me misschien wat overmoedig. Ik hou de vaart erin, en neem te weinig tijd voor de verzorging onderweg. Te enthousiast blijkt later.  Dan de tweede ronde. Die start ook nog goed. Maar ergens halverwege de tweede ronde als Herwin naast me komt rijden is het mis. Ik voel dat de hongerklop er aan komt! In lichte paniek probeer ik snel nog wat “bij” te eten. Komt het nog goed? Bij een marathon heb ik vaak een middenfase die zwaar is, maar naarmate de race vordert, groei ik daar overheen en komt het wel weer goed. Dan voor de laatste klim in de tweede ronde begint de voorderailleur ook nog te haperen. Ik moet van de fiets om met stokjes de modder uit de derailleur te frutsen. Dat lukt maar half. De hongerklop is er nu helemaal.

Dan komt de grote twijfel in mijn hoofd! Ik had Gabbi nog gezegd dat er geen minder technische marathon bestaat als de Kellerwald Marathon. Dat ze niks anders hoeft te verwachten als “lekkerlopende” beklimmingen en  makkelijke afdalingen. Maar de regen maakte de afdalingen modderig en spekglad! Zeker met haar gekneusde borstspier zal dat te veel zijn voor haar vandaag! Nee,..Gabbi zal zeker afgestapt zijn na ronde 1! Daar ben ik van overtuigd! Ikzelf zit erdoor, heb de race niet goed opgebouwd, en mezelf niet goed genoeg verzorgd! Ik baal er zo verschrikkelijk van,  dat ik uit boosheid na twee ronden in een flits de afslag naar de finish pak, in plaats van naar de derde ronde!

Mijn eerste reactie: waar is Gab? Bij de caravan geen fiets! In de caravan ligt alles zoals we het vanochtend achterlieten. Verdomme! Gabbi is wél doorgereden voor een tweede ronde! Dit zal toch niet waar zijn? Ik bezorg mezelf hier een DNF, en Gabbi rijdt haar rit gewoon uit! Wat een klasse van haar!Wat een domme actie van mij!

Eigenlijk is het ook helemaal niet handig: een marathonbikende vrouw! Dat leidt af! Levert onderweg een hoop zorgen op! Als ik Gabbi kon verbieden om nog langer te gaan mountainbiken deed ik dat. Helaas, mijn vrouw is marathonbiker!

Ik trek warme kleren aan, en ga haar opwachten. Samen met de man van Sara Mertens staan we onze vrouwen op te wachten. Dan verschijnt er aan de horizon een biker. De biker blijkt een bikester. Vrolijk zwaaiend komt ze aanrijden! Vrolijk! Daar sta ik dan langs de kant met mijn DNF!

Ronald

6 Reacties op “Kellerwald Marathon 2012: Gabbi 5e! Ronald laat het liggen..

  1. Knap Gabi. Ohhh…. Ronald, je moet nog veel leren!!
    Dit lijken wel beginnersfouten. Slordig, altijd scherp blijven.
    Wel verrektes mooie outfit.

    • @ Leon: de wereld is klein , de groetjes aan gertie
      @ Gabi : wat een doorzettingsvermogen ! Knap gereden
      @ Ronald : leuk kennis gemaakt te hebben en leuke blog trouwens , vlotte pen 🙂

      mvg
      Manuel , man van….

      • Hey Manu! Dank je. Vond het ook leuk om kennis te maken! Ik zal jullie binnenkort vast wel weer ergens tegen komen. Na Riva gaan we naar de LCMT, Einrur (Rursee Marathon) en Malmedy (Raid des Hautes Fagnes). Wat zijn jullie plannen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s