Tunnel van mijn opa

210 kilometer

Dit weekend heb ik wat uurtjes extra tot mijn beschikking. Ik ben wat tegendraads deze week: het trainingsschema plus ik eigenhandig wat bij.

Ik heb behoefte aan wat extra duurtrainingen. Door mijn blessure van een tijdje geleden, de strenge vorst periode. en de week in Frankrijk heb ik wat lange trainingen gemist. Dit weekend heb ik dat voor een deel ingehaald! Zaterdag 87km 4:10u. Zondag 123 km 6:30u.

Vrijdags loop ik opeens te snotteren. Iedereen hier in huis is al grieperig geweest. Gabbi is het nu. Ben ik nu aan de beurt? Het is een belangrijke afweging. Dit is het moment dat ik behoorlijk wat trainingsuurtjes kan gaan maken. Of moet ik toch voorzichtiger zijn met mijn verkoudheid? Nú heb ik extra tijd en het weer is prima! In het verleden het ik regelmatig een verkoudheid uit mijn lijf gefietst.  Ik gok er op: ik ga trainen. Niet intensief, wel lang.
Dat is wat ik nodig heb. En daarom laat ik de TT van Gulpen links liggen. Zo tegendraads was ik al lang niet meer!

Zaterdag ga ik voor een knooppuntenrondje noordwaarts. Die richting kies ik maar zelden. En ik moet zeggen, ook die streek heeft hier en daar ook wel zijn charme. Sommige stukken zijn spuuglelijk. Verstand op nul, blik vooruit. Maar andere stukken zijn weer verrassend bijzonder. Uiteindelijk dik 4 uurtjes rustig aan gesnotterd op de fiets.

Zondagochtend. Mijn ontbijt: een banaan, een paar vijgen, en wat dadels. Kopje groene thee erbij. Camelbag vullen. Bidon vullen. Bananen, vijgen.  een appel, en wat stukjes ontbijtkoek in de rugzak stoppen. Regenjas mee. Klaar voor vertrek.

Een ouderwets rondje naar Banneux wordt het. Daar zitten enkele langere beklimmingen in, en dat is altijd goed. Op mijn weg kom ik langs Gulpen waar al een grote mountainbike bedrijvingheid is vanwege de toertocht. Dan kriebelt het toch weer even, maar hou me vast aan het doel van dit weekend: werken aan het duurvermogen.

Het weer in de ochtend is heerlijk. In de zon voelt het warm aan. Ik heb vanochtend bewust gekozen voor een karig ontbijt met alleen fruit om maximaal op vetverbranding te kunnen rijden. En dat begin ik na twee uurtjes wel te merken. De tunnel waar ik eigenlijk wel op gehoopt had voor deze training, komt inderdaad!

De 87km van gistermiddag laat, en het karige ontbijt van vanochtend leveren het verwachte resultaat op: Ik kom terecht in de beroemde tunnel. De tunnel waarin het lijf omschakeld naar vetverbranding. Het loopt niet meer soepel. Het kost me  moeite om bergop een redelijk tempo vast te houden. Geen macht meer in de benen. De tunnel komt wel wat vroeger dan verwacht. Jemig nu al? Ik ben net pas in Herve. Ik moet de berg nog op naar Olne. Daarna de berg naar Banneux. En dan ben ik pas op de helft!

In Banneux beloon ik mezelf op twee stukken ontbijtkoek en een banaan uit de rugzak. Tot nu toe had ik alleen wat fruit gegeten en water gedronken. Hierboven is het koud en de lange afdaling naar Trooz komt eraan. Ik trek mijn regenjas aan voor de afdaling. In Trooz weer een lange klim. Die is gelukkig niet zo steil, maar wel heel lang. Ik had gehoopt op die tunnel, maar ik kan tijdens deze beklimming alleen maar spijt hebben van mijn aanpak.

Hoe kom ik door die tunnel? Ik zoek naar de juiste mindset. Mijn opa! Toen mijn opa een jaar 18 was fietste hij regelmatig naar de Ardennen. Hij hield van de Ardennen! Hij hield van de fiets! Daarbij moet je je voorstellen: dat moet ergens eind jaren 20 geweest zijn! Niet te geloven! Met wat voor fiets reed mijn opa naar de Ardennen? Hoe zagen de fietsen er in die tijd uit? Hadden die al een derailleur?

Er komen nog meer beklimmingen! Bij Boland en Blegny. Minder lang dan de vorige beklimmingen, maar nog steeds gemeen. Blegny is een oude mijnstad. Troosteloos. Het begint te regenen. Ik stop om mijn regenjas weer aan te trekken en gelijk wat eetbaars uit mijn rugzak te halen. Mij wacht een lange afdaling het Maasdal in. Tussen Dahlem en Vise nog een kleine beklimming. De ketting blijft op het grote blad. Ik stoemp omhoog. Nu opeens met gemak! Ik ben door de tunnel!

In de stromende regen komt de energie weer terug! Vanaf hier gaat het weer lekker. De laatste anderhalf uur gaan weer soepel. Na 6,5 uuren 123km en 1277 hoogtemeters kom ik weer thuis aan.

Misschien reed mijn opa deze zelfde route al in 1925. Met een reserveband als rugzak om zijn schouders gedraaid.
Mijn opa was mijnwerker. Veel te eten hadden ze in die crisistijd niet. In zijn spaarzame vrije tijd reed hij met zijn fiets op de houten wielerbaan, of fietste hij naar België. Hoe vaak zou hij zo’n tunnel tegen gekomen zijn in 1925?

Ronald

De routes:

Trainingsrondje zaterdag: http://connect.garmin.com/player/154446464

Trainingsrondje zondag: http://connect.garmin.com/player/154831880

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s