De man, …en zijn fiets

Dat is een boek. De Man en Zijn Fiets. Wat moet een man zonder fiets? De trainingsvoorbereiding verloopt volledig volgens plan, en de vorm is groeiende. De nieuwe rockNdust-tenue’s zijn besteld. Het wedstrijdprogramma voor 2012 is rond. Mijn nieuwe wielen komen eraan, handmade by Lars Toma.  Alles geheel volgens plan. De man en zijn fiets. Of toch niet?

Donderdag. Pijn in de linker ellenboog. In de loop van de dag wordt het niet minder, erger wel. Koortsig, rillerig, gloeiende arm.  Eerste diagnose van de arts: slijmbeursontsteking in de ellenboog. Konden mijn dunne armen dan toch niet de gewichten in de sportschool verdragen? Of is het mijn nieuwe bureau op het werk? In ieder geval geen tacxtraining donderdag.  Mijn lichaam is jarenlang getraind om kleine beschadigingen snel te herstellen, in het weekend zal het wel weer beter gaan!

Vrijdag. De ontstekingsremmers lijken te werken. Maar nog steeds koortsig en rillerig.

Zaterdag. In de ochtend voel ik me goed. Een poging voor een relaxte training. Rustig aan, want mijn linkerarm moet volledig ontlast worden. En de training loopt eigenlijk wel lekker. 2 uurtjes. Het doet me goed. Maar toch, iets klopt er niet. Het bewegen en steunen op de arm gaat te gemakkelijk voor een slijmbeursontsteking.  Niet alleen de ellenboog is rood, een groot gedeelte van mijn arm ook.  Met pen tekenen we de rode vlek af op de arm. Als die morgen groter is ga ik naar de arts. Op zondag! Voor nu een paracetamol.

Zaterdagavond. We hebben kaarten voor “Man en Fiets” van schrijver, tv en theatermaker Wilfried de Jong. Wilfried staat samen met de band Ocobar (bekend van het tv-programma Holland Sport)  op het toneel van Parkstad Theaters.  Een avondje met de fiets in het theater!

De man en zijn fiets

In de zaal klinkt goeie blues! Blues met een soort licht psychedelische inslag. De problemen met mijn arm vergeet ik moeiteloos.

De voorstelling is een literaire en muzikale vertelling van Wilfrieds liefde voor de wielersport. Hij vertelt over de gekte in een cafe bij kilometer 128 van De Ronde, over zijn eigen beklimming van de Mont Ventoux, over de tragische dood van Marco Pantani. De voorstelling gaat vooral over de emotie van de wielersport. En Wilfried neemt me daarin mee! Geweldig! Tachtig minuten lang.

Daarna terug in de realiteit. Man en fiets. De fiets staat in de fietsgarage. Zowel de wedstrijdfiets als de modderfiets. En de man?

Zondag. Mijn arm is nog warmer dan die al was, en wordt alsmaar roder.  Dit klopt niet. Vandaag niet op de fiets. Maar naar de arts. Een bacteriële infectie in mijn linker arm!  Geen slijmbeursontsteking dus! Ik moet aan de antibiotica. Jakkie!

En hoe gaat het dan? Eerst paniek, dan teleurstelling en machteloosheid. Onzekerheid. Hoe zit het met het seizoen? Mijn geplande conditietest op 10 februari? Loop ik nu een achterstand op? Hoe moet dat verder? Wanneer kan ik de training weer oppakken?

Het is me wat! De man en zijn fiets.

PS En de vrouw? Die is gewoon met haar fiets!

Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s