Een nipje

Een wintertocht door de Voerstreek

Bij het ontbijt kijken we samen op de routekaart van fietsnet.be. “Welk rondje ga jij doen?” “Ik weet het nog niet, maar ik denk dat ik richting Voerstreek en Hombourg fiets. En jij?”  Ze tuurt op de kaart, nipt aan haar hete koffie en haalt haar schouders op.

Vandaag trainen we ieder voor zich. Saai, maar ik ben het ook wel gewend. Een D2-trainingsrondje voor mij, betekent voor Gabbi dat ze in het rood moet rijden. Dat kan niet de bedoeling zijn. Dat is het nadeel van de  vooruitgang. Ik heb de laatste maanden behoorlijk gewerkt aan mijn vermogen… Het is niet fair om dan met een dame te fietsen.

Het weer is prima. Het heeft vanacht geregend maar het is niet koud. Lekker fietsweer. Na een korte warming up ga ik in mijn D2-trainingszone zitten en kom er de komende 3 uur niet meer uit. Het is genieten op de fiets!

Vanuit Ransdaal langs de Geul via Meerssen en Maastricht tot in Mesch. In Mesch ga ik voor de afwisseling eens rechtdoor. Daar loopt een betonnen fietspad dat rechtstreeks in s’Gravenvoeren uitkomt. Mooi door de weilanden. Daar beneden langs het riviertje de Voer, rijd ik de berg weer op. Dat is de berg die we tijdens de Bart Brentjens Challenge afgekomen zijn. Richting Noorbeek. Vanuit Noorbeek volg ik een aantal knoopunten kriskras door de Voerstreek. Bergop bergaf. Waar het westen van de Voersteek vrij kaal is, is het oostelijke deel een stuk bosrijker. Uiteindelijk kom ik bij Aubel uit. Hier is het uitzicht weids over het Land van Herve. Een fabriek bij het plaatsje Herve zelf, vormt een  irritant stukje horizonvervuiling in dit verder prachtige scenario.

Een roofvogel kijkt me met een bijna hypnotiserende blik aan. Terwijl ik toch met een rotvaart voorbij kom, wijst de snavel van het beest steeds mijn kant op. Het kost me even moeite om op de weg te blijven letten. Bij Hombourg gaat het berg af. De weg loopt langs een klein weidebeekje. Dit moet de Gulp zijn. Als ik die volg, kom ik vanzelf in Gulpen uit! En uiteindelijk kom ik daar ook.

Als ik zo een rondje alleen fiets, heb ik mijn blog meestal al geschreven terwijl ik nog op de fiets zit. Onderweg kom ik zoveel dingen tegen die me aan het denken zetten. Waar ik ook aan denk is Gabbi. Waar zou die nu zijn? Welk rondje heeft zij gedaan?

Terug thuis, ben ik de eerste. Een half uurtje later zitten we samen in de keuken met een kop hete bouillon.
“Schat, welke route heb jij gedaan?”
Gabbi nipt aan haar kop hete bouillon. Schuift de stoel dichter tegen die van mij, en begint te vertellen. Glunderend.

Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s