Wintertraining

Biologische klok

De wektijd van mijn biologische wekker is 6.30u. Dat kan een paar minuutjes eerder of een paar minuutjes later zijn, maar nooit meer. Zondagochtend vroeg, is de tuin wit. Dat valt tegen! Ik had me verheugd op een 4 uurs ritje in frisse, maar droge omstandigheden. Zo stond het in ons trainingsschema, en zo is mijn biologische klok ook ingesteld!

In deze tijd duurt het nog tot half negen voor het licht wordt. Er ligt sneeuw. Op de hogere delen achterom bij de Fromberg blijft de sneeuw lang liggen. In de Ardennen zijn de skipistes geopend! Nu is het echt winter! Trainen?

Wat nu? Meteovista raadplegen. De ochtend is niet geschikt om buiten te trainen; er ligt nog veel natte sneeuw op de weg. En het is guur. Mijn biologische trainingsklok zorgt voor een ongemakkelijk gevoel. Ik moet toch gaan trainen? De voorspelling voor de middag is beter. Fris maar droog, met af en toe een zwak zonnetje.

We gaan voor een combinatie: in de ochtend naar de sportschool, in de middag buiten een rondje trainen over de weg. Een dag niet naar buiten, is een dag niet geleefd. Of zoals zoontje Darik altijd zegt: “pap, ik ben altijd happy buiten!”. Nou jongen,..papa heeft dat ook! Winter of geen winter, weer of geen weer.

In de sportschool doen we eerst een uurtje mee met de spinning en daarna een rondje fitness, vooral gericht op de spieren van buik,rug en schouder. Warm en droog! Zo maken we van de noot een deugt! Vanuit de sportschool zie ik de eerste zonnestralen naar binnen schijnen! De voorspellingen van Meteovista komen uit!

Thuis eten we een bord warme soep met een stuk kerststol en zijn dan klaar voor de middagsessie: een trainingsrondje buiten. Buiten! In de buiten-winter-lucht!

In deze tijd van het jaar als de omstandigheden offroad slecht zijn, verkennen we vaak het knooppunten netwerk in de Limburg, Belgie en Duitsland. Meestal kiezen we dan voor een richting die voor ons wat minder voor de hand ligt, waar we normaal gesproken niet zo vaak komen. Zo’n route heeft dan altijd wel grote of kleine verrassingen in petto. Dat kan vanalles zijn. De ene keer is dat een idyllisch beekdalletje. De andere keer is dat een restaurant, wat de moeite waard lijkt om ooit een keer te proberen. Ik ben altijd nieuwsgierig naar iets nieuws.

Zaterdag hebben we een 2-uurs rondje door Duitsland gemaakt. Onze route ging langs Aken via het plateau bij Orsbach terug met snijdende tegenwind. De sneeuw hing toen al in de lucht!

Zondagmiddag maken we een ronde van 2.45u via het limburgse knooppunten netwerk richting Elsloo en Geulle langs de Maas. In deze hoek van Limburg komen we eigenlijk niet zo vaak. Toch is het hier lekker fietsen!

Vandaag duurt het nog twee dagen, en dan worden de dagen alweer langer! Elke dag krijgen we er weer een paar minuutjes daglicht bij. Ik verheug me nu al op de tijd dat ik de vogels weer hoor fluiten in onze tuin als ik wakker wordt. Dat gefluit is ook een soort biologische wekker. Dat mis ik nu in winters Ransdaal! Ik hoor hoogstens nog een uil. Maar dat is dan weer het tijdstip om naar bed te gaan.

Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s