De geur van zweet

Retourtje Hoge Venen op de MTB

Leon ken ik al lang. We hebben al veel tochten samen gemaakt. Transalp, Chemins du Soleil, vele marathons, trainingsritjes. Noem maar op. We hebben samen al veel hoogte- en dieptepunt beleefd. Ik denk dat ik hem redelijk ken. En hij kent mij. Zeker op bikegebied. Ik weet dus ook precies wat er gebeurd als Leon het zweet van een ander ruikt!

Het werd weer eens tijd voor een gezamelijke trainingsrit. Om 10 uur zitten Leon en Sjoerd aan de koffie bij ons in Ransdaal. We hebben twee opties: we gaan zoveel mogelijk trails rijden, de omstandigheden zijn perfect. Of we gaan voor een lange duurtraining; dat zou het beste passen bij de trainingsopbouw die bij deze tijd van het jaar hoort. We kiezen voor de tweede optie: duurtraining.

Ik weet nog wel een leuk rondje naar de Hautes Fagnes vanuit Ransdaal. Deels over asfalt en deels over onverharde wegen. Ongeveer 120 kilometer. De ronde gaat grofweg via Plombieres, Welkenraeth, Membach, door de bossen van de Hoge Venen, Lac de Eupen, Raeren, La Calamine en via Moresnet weer terug.

In het begin rijden we nog gelijkmatig de hellingen op. Wat terugschakelen, tempo minderen, cadans vasthouden. Zoals het ook hoort bij een duurtraining. Dan komen de eerste zweetdruppels bij mij. Rits van het jasje open. En dat is gevaarlijk! Want dan kan Leon makkelijk mijn zweet ruiken! En als Leon zweet van een ander ruikt, schakelt bij bergop niet meer terug! Nee, dan gaat hij nog eens extra hard op de pedalen staan! Ik had het kunnen weten!

Sjoerd en Leon zullen in april 2012 samen de Cape Epic rijden. De twee Epic-teammates tasten elkaar nog af. Hoe is de vorm bij de ander? Vanaf een afstandje zie ik de haantjes naast elkaar dansend op de pedalen de bergen oprijden. Dan Sjoerd met een half wiel voorsprong, dan weer Leon met een half wiel voorsprong. Een hanengevecht in het zweet!

Mijn duurvermogen is super. Maar bergop kan ik in die hoge hartslagzones nog niet voldoende kracht ontwikkelen. Die exposiviteit komt volgend seizoen wel weer! Mijn aantal watts bij omslagpunt groeit elke maand een beetje. Belangrijk is dat ik inmiddels weer een goeie basis heb opgebouwd!

Het tempo zit er behoorlijk in! Ergens onderaan een lange afdalingen schieten we langs een afslag rechtsdoor een bosweg op. Na een lange klim van een paar kilometer loopt het dood. We zijn verkeerd gereden. Terwijl we omdraaien:
Sjoerd: “nou het tempo zit er goed in!”
Ronald: “zeg dat! Een stevige D3 training!”
Sjoerd: “ja, minstens!

Met mijn trainingen lig ik  al helemaal op winterschema. Deze 125 kilometer op dit tempo past daar eigenlijk niet in. Maar het is wel lekker! Eigenlijk een soort extra marathonnetje aan het einde van het seizoen. Heerlijk!

De omstandigheden waren er ook naar. Lekker herfstweer, mooie omgeving, goed gezelschap,… en de geur van zweet! En je weet nu wat dat betekent.  Zweet!

Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s