Bart Brentjens Challenge 2011

Graadmeters en emotie

Ons doel voor 2011: zorgen voor een uitstekende basis voor het seizoen 2012. Graadmeter zou de Bart Brentjens Challenge worden. De Bart Brentjens Challenge is immers de afsluiting van het marathonseizoen.

De nieuwe track voor de BBC is veelbelovend! De organisatie heeft een voor onze streek hier enorme hoeveelheid meters hoogteverschil bij elkaar weten te sprokkelen. Ik las dat het er 1700 waren. Ook de verhalen van bikers die de hele track gereden hadden logen er niet om; het parcours is een stuk zwaarder dan andere jaren! Dan nog de weersomstandigheden: grote hoeveelheden regen in de dagen voor de grote dag. De voorspelling voor de dag zelf: regen, wind, en erg fris. In de finale van de 105km-track volle tegenwind over de plateau’s vanaf Gerendal. Het wordt zwaar!

Zaterdagmiddag gingen we netjes onze stuurborden afhalen en alvast even proeven aan de bikesfeer in en rond de permanance. De volgende ochtend is de bikesfeer verspreid over heel Eysden! En die sfeer is goed! Op weg naar het startvak hoor ik opeens “Hey Ronald!” roepen. Het is Rob, met Marcel, Rutger en kornuiten. Super om weer even bij te kletsen over Cape Epic plannen, kniestukken, Trans Rockies enzo. Daarna verder opweg naar het startvak, waar we nog even worden aangemoedigd door Ubbo en Brechje van mijn wildwater kayakclub! In het startvak is het koud! Gelukkig kunnen we tot vlak voor de start onze bodywarmer aanhouden; pa en ma zijn vandaag onze verzorgers bij de start.

Onze strategie voor vandaag is bekend. Ik probeer na de start een tijdje voorin het veld mee te komen om opstoppingen op de trails voor te zijn. Gabbi’s strategie is om in beheerst tempo de Voerstreek door te komen en daarna kijken wat er nog inzit voor het Limburgse deel.

Dan is de start! We zijn op weg. Ik ben blij dat ik vanochtend in alle vroegte nog een kwartiertje op de Tacx gezeten heb! Want het tempo is al gelijk erg hoog. Met mijn hartslag zit ik al snel tussen de 170 en 180. Dat gaat redelijk gemakkelijk, maar is natuurlijk niet goed. De dag is nog lang! Ik ga snel rekenen; hoe lang moet ik dit tempo nog vasthouden om bij de eerste smalle passage nog redelijk gunstig te zitten? We rossen in hoog tempo door grote modderplassen, de modderspetters vliegen om mijn oren. Het is op plaatsen glad en glibberig. Op sommige plaatsen waar wat minder stenen liggen zuigt de ondergrond. De route en omstandigheden dwingen respect af. Het is een harde strijd!

Onderweg eet en drink ik vanaf het begin. Kleine hoeveelheden maar wel heel frequent. Elke 10 minuutjes een slok, elke 15 minuutjes een hap. Niet meer dan een hap, want dan draait mijn maag om met zo’n hartslag. Dat heb ik in de loop van de jaren geleerd. Minimale hoeveelheidjes werkt bij mij het beste. En ook vandaag ging dat tot aan de finish prima! Geen hongerklop, geen omgedraaide maag. Perfect!

Bij de trailafdeling bij Pieters-Voeren kom ik toch nog in een kleine opstopping terecht. Vertraging zo’n 10 minuutjes. Maar dat is natuurlijk niks met het tijdsverlies van anderen die later kwamen. Gabbi heeft zoals de meesten 40 minuten staan rillen van de kou voor ze de berg af kon!Het heeft zich dus geloond om de eerste 20 kilometer een hoog tempo aan te houden. De eerste bevoorrading sla ik over; nog genoeg drank in bidon en camelbag. Ik eet en drink zoveel mogelijk rijdend. Een mountainbiker leeft op zijn fiets! Na Pieters Voeren ga ik mijn eigen tempo rijden, net onder mijn omslagpunt. Het veld is nu uit elkaar geslagen.

De route door de Voerstreek is fantastisch! Een mooie lange trailklim langs een bos omhoog, de bekende klim naar De Planck, de doorsteek van de Gulp met daarop volgende beklimming richting Bovenste Bos. Mooie combinatie van trails! In Heyenrath is de bidon leeg. Snel bijvullen, sanitaire stop en weer verder.

Vanaf hier hebben Gabbi en ik het parcours vorige week verkend. Toen lag de track er nog kurkdroog bij. Ik had daarom de semi-slicks (Nokian NBX Lite S) om mijn wielen gelegd. Nog oude sponsorbanden uit 2008, waar ik toen enorm hard op reed in de BBC. Op het laatste moment heb ik de banden toch maar gewisseld. Ik ben gestart met Specialized Sauserwinds. Mooie allround XC-band met veel grip en toch redelijk glad rijdt. Gabbi koos voor een combinatie S-Fasttrack voor, S-Sauserwind achter. Ik bewaar de semi-slicks voor de eerst volgende droge BBC!

Dan begint een zone met heel veel kort achter elkaar liggende beklimmingen rond Gulpen. Onze achtertuin! Deze kom ik goed door. In de buurt van IJzeren hebben we het ergste wel gehad. Dan gaan we het plateau op waar de wind vrijspel heeft. Op kop tegen de wind beuken met iemand in het wiel, die dan net te lang wacht met overnemen, en dat dan net een tikkeltje te hard doet, waardoor aanklampen niet meer mogelijk is zonder echt te forceren. Bekende truc! Graag gedaan dat kopwerk! Ach,..zelf haal ik ook wel eens zo’n truc uit! Kwijtspelen van je concurrenten. Zo gaat het spelletje dat mountainbikemarathon heet.

Uiteindelijk kom in de finale. De laatste 10 kilometer gaan prima. Ik kan in het laatste deel mijn hartslag nog even flink ophogen tot 175. Dat betekend dat er nog wel wat energie in mijn lijf zit. Maar ik heb nou niet het gevoel dat ik op dit moment mezelf kan overtreffen. Maar die momenten zijn ook altijd schaars! Na 5.42u kom ik over de finish! Als 166e van de 477. Op 1 een derde van het deelnemersveld. Daar ben ik niet ontevreden over! Voor mij een graadmeter op het juiste moment.

Voor Gabbi niet. Gabbi ploetert op dit moment nog verder. Ze is bij Gerendal en heeft de Heuvelzone bijna achter zich. Ze had vier weken lang last van een verkoudheid, en heeft uiteindelijk op het laatste moment een antibioticakuur gekregen.  Benen die vandaag niet willen meewerken. Pas vanaf najaar 2010 serieus aan het biken geslagen. Vandaag gestart met als doel de 105 kilometer. In de zwaarste Bart Brentjens Challenge allertijden, in weersomstandigheden die gemeen hard zijn. Geen 78 kilometer als doel! Nee, 105 kilometer!

Nadat ze mijn finish-sms heeft gekregen belt Gabbi om me te feliciteren. Helemaal leeg en rillend van de kou staat ze bij Gerendal op kilometer 70. Het is begonnen met regenen, de wind trekt aan. Ze moet op dat moment in volle wind het plateau nog over. Nog 32 kilometer te gaan. Het weer wordt slechter. Over opgeven valt niet te praten aan de telefoon! Het kost me vreselijk veel moeite om haar ervan te overtuigen dat ze beter naar huis kan gaan. Gerendal ligt op een steenworp van ons huis. De BBC hebben we slechts gemaakt tot graadmeter, maar is niet het doel op zich. Een uitstekende basis voor 2012 was het doel. Dat doel is allang bereikt. Deze graadmeter is maar een momentopname. Het moment is nu verkeerd met die verkoudheid en deze weersomstandigheden. Vandaag was de 78km route voor haar beter geweest.

Haar teleurstelling is groot.  In de sport kun je winnen en verliezen.  Soms verlies je. Soms win je. Vooral van jezelf.  Sport is emotie. Dat maakt sport zo mooi. Vooral onze sport: mountainbiken! De Bart Brentjens Challenge is mountainbiken. Sport. Emotie dus.

Ronald

8 Reacties op “Bart Brentjens Challenge 2011

  1. Hee Ronald,

    Leuk dat we even genoemd worden in je verslag. Zeg maar tegen Gabbi dat ze een stoere bikkel is! Volgend jaar komen we weer kijken! Kunnen jullie eventueel voor de wedstrijd bij ons warmen.

    Leuk om jullie (weer) even gezien te hebben! Groetjes! Brechje

    • Ha Brechje, was leuk om jullie weer eens te zien! Was ook alweer lang geleden bij de kayakclub. Ik denk dat Gabbi af en toe gek wordt van mijn oude kayakverhalen,…. 🙂
      Volgend jaar komen we bij jullie opwarmen. Gaat jullie huis wel stinken naar massage olie voor op de benen,… je bent gewaarschuwd!
      Groetjes,
      Gabbi & Ronald

  2. Hoi Ronald, Dank voor je mooie en uitgebreide verslag!
    Mijn diep respect voor jou maar nog meer voor Gabbi. Knap hoor om in deze omstandigheden 70K vol te maken.

    Groeten
    Sven

    • Hey Sven,
      Thanks!
      Ik vond het ook erg knap van Gabbi. Zelf is ze daar wat minder tevreden over. Ze wil hoe dan ook de hele BBC-102K-route dit jaar nog rijden.
      Komende zondag is mooi weer voorspeld,…..
      Grtz, Ronald

  3. Hei Ronald,
    Erg leuk om je reportage te lezen over de BBC, ik zelf moest passen voelde me ziekjes, had me wel ingeschreven, maar rond 10u. zon. morgen kreeg ik de kribbels, ben op mijn bike gestap en heb een rondje Heerlen- Aken-Vaals- Valkenburg- Heerlen gedaan met hier en daar bossen genomen, dus voelde me niet zo schuldig, BBC zou voor mij een hel zijn geweest omdat ik heb nog nooit opgeveven, 3 jaar geleden was ik slecht voorbereid en slechte conditie (100km) heb 6.5u. overgedaan, de laatste 20km was totaal leeg, maar was de moeite zeer waard, heerlijk. tot volgende jaar. Ongky

    • Hallo Onkey,
      Dank je wel. Dat was dan balen voor je! BBC is wel bijzonder omdat het hier in onze regio is. Maar je hoeft geen jaar te wachten op een mooie rit. In maart 2012 begint het seizoen hier net over de grens alweer met Sart Tilman, Olne-Spa-Olne enzo.
      Misschien tot dan?
      Groeten, Ronald

    • Hoi Riny,
      Proficiat met je 2e plek! Groot respect. Jij bent niet kapot te krijgen!
      Ja, vond ik ook! Dat was echt lang geleden. Veel te lang. Maar ik ben sinds dit jaar weer terug in het marathonpeloton. Heb dit jaar aan een nieuwe basis gewerkt. Voor 2012. Toen ik je zag moest ik vooral denken aan de Chemins du Soleil een aantal jaar terug, met Jean, Leon, Andre Adams, Ray enzo. Mountainbiken op zijn best in goed gezelschap!
      Tot snel weer!
      Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s