Saarschleifen Bike Marathon 2011

Een bruidje in "techniek sectionen"

Ik heb jarenlange ervaring met mountainbike marathons. En dan maak ik toch nog een beginnersfout. En na zo'n fout staat na 80 kilometer een klein mannetje met een hele grote hamer verdekt opgesteld langs de kant. Bij kilometer 75 voel ik het al: er klopt iets niet! Mijn benen staan op springen. 5 kilometer verder zijn ze geploft en helemaal leeg.

De Saarschleifen is voor mij  weer de eerste marathon na een break van anderhalf jaar. Het is de derde of vierde keer dat ik hem rij! Ik ben de tel kwijt. Het is een mooie marathon, met enkele heftig technische stukken.

Voor Gabbi is het haar eerste marathon. Zij rijdt de 55 kilometer. Volgende week is ze mijn bruid, en blauwe plekken en schaafwonden staan een beetje vreemd bij een trouwjurkje. Daarom geef ik haar nog een tip mee: zorg dat je zonder kleerscheuren door de "techniek sectionen" komt! Tijd speelt geen rol. Geniet ervan!

Mijn opdracht is: uitproberen hoe hard ik een marathon van 103 kilometer kan rijden anderhalf jaar na mijn laatste marathon.

Voor de start zie ik het groepje van Lars en de Toma Cycles mannen met een jarige in hun midden: Harry Rasing is jarig! Om 9:30u gaan we van start voor de 103 kilometer. Gabbi zwaait me uit, haar start is een uur later. Na een kort stuk asfalt draait het peloton het veld in met af en toe een lichte beklimming. Mijn hartslag zit daar soms al boven de 180. Dat voelt goed en gaat lekker. En daarom laat ik me verleiden om het tempo hoog te houden.

Na een kilometer of 10 krijgen we de eerste trailstukken. Big fun! Mooi dat dit soort stukken in een marathontraject zijn opgenomen. Dit is wat ik leuk vind en wat me aardig afgaat. Maar ik maak me ook zorgen. Een uurtje na mij moet hier nog een bruidje naar beneden die wat minder trailervaring heeft dan ik. Ik had de trails nog wel ongeveer in mijn geheugen. Ik roste die altijd werkelijk hard af. Maar nu ik het weer zie, lijkt het toch wel wat pittiger dan in mijn geheugen is blijven hangen. Zou dat goed gaan met Gabbi? Stapt ze bij twijfel op tijd af? Ik weet dat ze niet snel opgeeft. Normaal een goede karaktereigenschap, maar een week voor onze bruiloft hoop ik dat ze snel opgeeft en geen risico's neemt.

Het tempo zit er aardig in. Dat had ik niet verwacht, aangezien ik pas vanaf april de trainingen weer gestructureerd heb opgepakt. In die tijd heb ik veel kracht / klimtrainingen gedaan. En die aanpak van Coen van TOPVORM werpt haar vruchten nu af. In de beklimmingen voel ik me sterk en kan ik goed volgen. Maar met mijn hartslag zit ik eigenlijk op het randje, of net er overheen. De eerste ronde rij ik met een gemiddelde van 19km per uur. Dat gaat nog altijd prima.

Dan begint de tweede ronde. In mijn buurt rijdt een grote jongen met geel tricot ongeveer hetzelfde tempo als ik. Iets sneller lijkt het wel. Af en toe zie ik hem aan de horizon. In de technische stukken kom ik elke keer weer bij hem in de buurt of rij ik hem voorbij. Dan in één keer is hij weg. Gesloopt. De grote jongen in geel tricot is gesloopt. Hij blijft achter in het bos. Dat is het lot van de gesloopten onderweg. Hoe zit het met mij? Kan ík dit tempo wel nog vasthouden tot de finish?

Ik ga rekenen.  In 2008 was ik 28e geworden in een tijd van 5:52u. Kan ik die tijd evenaren of verbeteren? De eerste ronde van 55km heb ik binnen 3 uur afgerond. Dat is gelukt. De kortere tweede ronde moet dan toch lukken in 2,5 uur? Daar ga ik voor! Doorrijden dus om mijn tijd van 2008 te verbeteren! Ik waag de gok. Ik ga voor een tijd van 5:30u!

Dan bij kilometer 75. Mijn benen staan op springen. Heb ik verkeerd gegokt? Is het nog te vroeg voor mij om dit soort gokjes te wagen? Blijf ik dadelijk ook achter in het bos net als de man in het gele tricot? Ik probeer dat vieze Xenofit-pilletje dat we van de organisatie gekregen hebben. Ik weet niet of het aan het pilletje ligt,..maar dit is wel het begin van het einde. Gatsie. Bij kilometer 80 ben ik leeg. De benen zijn op en mijn buik draait. Ik voel me als een dweil.  Te veel, en te lang boven omslagpunt gereden. Een beginnersfout!! Verkeerd gegokt. Gewoon een beginnersfout! Nog 23 kilometer met lege benen te gaan. En daarin zitten nog een aantal pittige klimmen, waaronder de finale klim vanaf de Saar naar de Orscholz.

Ik val stil. Een jongen in wit tricot komt me voorbij in een beklimming. Hij zegt iets. Ik versta hem niet. Ik heb de Ipod op mijn oren met de Foo Fighters. Ik heb geen erergie meer om de dopjes even uit mijn oren te halen. Uit zijn gebaren maak ik op dat hij iets zegt van: "Kom op! Laten we de laatste 23 kilometer samen rijden." Ik probeer aan te klampen. Maar na een paar honderd meter moet ik hem laten gaan.

Dit is ook de fase waarin ik me altijd afvraag wat er ook alweer zo leuk is aan marathonbiking. Het antwoord ben ik even kwijt. Ik probeer te me concentreren op de muziek in mijn oor, en in mijn hoofd spookt het: hoe zou het met het bruidje in de " technik sectionen" gaan?

Kort na de laaste bevoorrading begint de finale klim van zo'n 8 kilometer. Mijn streven om een tijd van 5:30u op de klok te zetten heb ik al lang laten varen. Zonder tempo begin ik aan de laatste klim. Vlak voor het einde nog een klein techniekstukje over een bruggetje. Dan zie ik de man in het wit die ik 22 kilometer eerder niet kon bijhouden. Met nog een kilometer te gaan is het erop en erover zonder omkijken. Hoezo de laatste kilometers samen rijden? Die man is nog leger dan ik. Hij verliest in die laatste kilometer nog een minuut op mij.

De finish is in zicht. Direct daarachter staat Gabbi, helemaal schoon en fris in een zwart jurkje. Ik bekijk haar van top tot teen. Waar zijn de blauwe plekken en de schaafwonden? Die zijn er niet! Opluchting. Onder de trouwjurk straks op 7 juni geen schaafwonden en blauwe plekken. En ze is al een hele tijd binnen. 4.13u heeft ze op de klok gezet.

Mijn tijd: 5:57u. Paar minuutjes langzamer dan in 2008, maar een half uur langzamer dan mijn streeftijd. Komende periode ga ik er aan werken dat ik die power die ik nu heb, ook kan inzetten bij een lagere hartslag. Dan komt het goed. 4 uur volgas lukt al, nu kijken of ik dat kan uitbreiden naar 6 a 7 uur.

Nog even wachten op de foto's van Sportograf.de. Ik ben benieuwd hoe een bruid in "techniek sectionen" uitziet.

Tot bij de Marathon des Hautes Fagnes in Malmedy!

Ronald

 

 

 

Een Reactie op “Saarschleifen Bike Marathon 2011

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s