Markante ontmoetingen op de mountainbike

Iets na 7:00u sluit de garagepoort achter mij en ga ik op weg. Als ik Ransdaal uitfiets merk ik dat ik de temperatuur wat verkeerd ingeschat heb. Dunne handschoentjes aan. Overschoenen thuis gelaten. Slechts 1 laagje onder mijn jasje. Gewone dunne buf onder mijn helm in plaats van het windstopper mutsje. Terug rijden om wat kleren te wisselen is niet handig. Het hele huis is nog in een diepe slaap. Ik wil ze niet wakker maken, Bovendien is de zon zojuist boven de horizon verschenen en verwacht ik dat het snel warmer zal worden.

In Schin op Geul zit de man alweer op de bank aan de rechter kant van de weg. Een man die een soort bekende van me geworden is. Die zit er altijd. Precies op die ene bank aan de kant van de weg. Nooit ergens anders. Het is zijn bank. Ook nu op dit vroege tijdstip. Een markant persoon. Hij roept  vriendelijk goeie dag. Zoals altijd. Zelfs als we voorbij komen in de auto, herkent hij ons en zwaait. Hij is markant.

Een optie is om veel klimmetjes te doen. Daar krijg ik het vast warm van. Daarom in Schin op Geul maar gelijk linksaf de berg op via "mijn" holle bosweg. In het bos zijn de spechten goed te horen. Hun getik klinkt door het hele dal. Op de paden ligt veel verse modder van dassen die afgelopen nacht  hun ondergrondse woning hebben verbouwd. Sporen van die beesten zijn goed te herkennen en zijn overal in de streek te vinden. Alleen die beesten zelf,..die ben ik nog nooit tegen gekomen. Ondanks dat ik toch met regelmaat in de schemering door het bos fiets. Waarschijnlijk moet het pikdonker zijn om werkelijk een das te ontmoeten.

De waterpoelen zijn deels aangevroren met een dun laagje ijs. In het niet bevroren deel staat een reiger vissen en kikkers te vangen. Bij een afgelegen hoeve tussen Terblijt en Bemelen staat een los varken op een akker een beetje verdwaasd te kijken hoe ik voorbij fiets.  

Het is nog steeds koud op de fiets. Op plaatsen waar de zon nog niet is geweest, voel ik de kou door mijn beenstukken trekken. Als ik daarna weer wordt bereikt door zonnestralen, voel ik de warme gloed op mijn zwarte benen. De lente komt er echt aan! En hopelijk blijft dat zo. Volgend weekend staat de zaterdagse toertocht van Mol en een zondags 6 uursritje richting Hoge Venen op de planning.

Vroege trainingsritjes sluit ik altijd af bij de zondagse bakker in Schin op Geul. Vandaag ook. De bakkersmeisjes kennen me inmiddels. Ik ben die vreemde man in wielerkleding met modderspetters in zijn gezicht. Dat zullen ze vast markant vinden,.. ben ik bang.

Ronald

2 Reacties op “Markante ontmoetingen op de mountainbike

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s