10/8/2009 Bataille des Ardennes

Magnificent!

Vorige week werd ik door Ray geattendeerd op Le Bataille des Ardennes. Dat zou een leuke rit zijn. En waarom zou ik ook niet gaan? Tijd om weer voor een leuke Ardennenrit.

Ik heb er niet zo veel mee,..maar toevallig las ik laatst de horoscoop. In mijn schorpioen horoscoop las ik deze week dat mij grote veranderingen te wachten staan en dat ik daarvoor fysieke en mentale rust nodig heb. Haha.

Nieuwsgierig ben ik altijd al geweest. Maar nu wordt ik toch wel heel benieuwd naar de  veranderingen die me te wachten staan. Uitrusten moet ik dus. Wat kan ik dan beter als een mooie marathon rijden! Na zo’n ritje kom ik altijd met een uitgeruste geest over de finish. Fantastisch,..of zoals de U2-cd in mijn auto: magnificent!

Zoals de laatste tijd wel vaker, kom ik relatief laat aan in Gomze-Andoument. De start is in een boerengehucht in de Ardennen. Parkeren doen we in een weiland. Dan naar de inschrijving. Dat blijkt in een grote boerenschuur te zijn met stro op de grond, en lange tafels die klaarstaan voor de barbecue en het Belgische bier na afloop. Hier geen speaker. Hier geen geneutraliseerd deel achter een auto voor we het veld in gestuurd worden. Hier geen EHBO-mannen met grote eerstehulp-rugzakken op crossmotor. Hier geen verkeersregelaars. Hier geen stands van sponsoren. Alleen een boerenschuur en een uitgepijlde route. Wat een mooie sport is dit toch! Hoe simpel kan het zijn! Magnificent!

Dan mijn start. Ik vergeet op mijn horloge te kijken bij het vertrek. Ik heb blind vertrouwen in de officiële tijdswaarnemers in de boerenstal! Geweldig! Wat een mooie sport! Waar maak je dit nog mee. Een start naast de mesthoop op een boerenerf! De rit gaat eerst in de richting van Banneux. Hier liggen de paden die ik wel ken van verschillende wintertochten hier in de regio. Dan gaat het richting Theux. Daar komen we in de buurt. Wat de organisatie ons biedt is een aaneenrijging van de mooiste trails van de streek. Tot nu toe zijn de paden stoffig. Dan begint een lange klim naar een hooggelegen bos. Een bos dat vanochtend vroeg nog in nevelen gehuld was. Alles is er kletsnat. Goed voor een leuke portie modder. Nu prikken de zonnenstralen door het naaldendek boven me. Het gras tussen de dennen glinstert op de plekken waar de zonnestralen de grond raken. Magnificent, magnificent!

Vanuit het hooggelegen bos gaat het uiteindelijk weer omlaag. Ik kan me hier niet goed oriënteren. Maar helemaal beneden komen we uiteindelijk weer in een dal van een waterloop uit.

En waterlopen ken ik!! Ik kan me in een groot deel van Europa orienteren aan de hand van de waterlopen! Dat is een vreemde tik van mij. We zijn in het dal van de Lienne! Dat was lang geleden hartje winter mijn eerste wildwaterbeek samen met de kayakclub in de Ardennen! Ik heb daar toen als beginner nog moeten zwemmen ergens bij een kleine molenstuw. Hartje winter. Brrrr. Nostalgie! En we komen ook langs de camping van ons uitstappunt toen! Alweer: magnificent!

De route gaat stroomafwaarts tot waar de Lienne in de Ambleve uitkomt. Een stukje gaat het langs de hellingen langs de grotere rivier. Bij Lorce krijgen we een klim. En die is lang! Zelfs met een aantal haarspelden en nog vrij steile stukken erin. Het onderste stuk van het pad ligt bezaaid met droog kreupelhout. Bovenop ligt de derde bevoorrading. We zijn over de helft hier! Dan gaat het weer razend tempo bergaf opnieuw het rivierdal in. Even hoop ik dat we de klim langs de Ninglingspo krijgen. Die is super. Maar helaas. De organisatie heeft een andere klim gekozen om het amblevedal te verlaten. Maar desondanks: ook deze klim is erg mooi.

Dan komen we weer langzaam in de buurt van de boerenschuur in Gomze-Andoument. Het laatste stuk van de route vond ik wat saai. Maar ja,..we waren ook erg verwend tot nu toe. Als afsluiting nog een pittige klim door het bos tot we weer in de buurt van de boerenschuur komen. De boerenmestgeur wordt verdreven door de geur van barbecue en belgisch bier. Met passende country muziek op het moment dat ik binnenkom. De barbecue is flink opgestookt en ernaast ligt een grote schaal met bruine grilworsten. Een meter of 20 verderop gapen de kalveren uit hun stal.

Op de terugweg in de auto luister ik naar U2. Zaterdag nog mijn moeders nieuwste CD van U2 gekopieerd.! De jongere generatie download alleen nog maar muziek. Maar mijn moeder niet. Die koopt nog steeds gewoon de CD’s. Die CD is op de radio al helemaal grijs gedraaid. Maar in mijn auto nog niet. Dat tweede nummer, Magnificent! Geweldig hoe de U2-sound uit de begintijd nog steeds zo aanwezig is in dit nummer. Waar de U2 sound vroeger  overgoten was met de somberheid van het Ierse conflict, is diezelfde sound nu overgoten met een vrolijke frisheid. Zoals dit nummer klinkt, zou mijn hartslag kunnen klinken! Gewoon. Magnificent!

En wat die sterren zeggen over die veranderingen, ook die zullen overgoten zijn met vrolijke frisheid! Uitgerust ben ik nu. Verder uitrusten doe ik in Spanje. Met de kids trek ik me terug aan de zuidkant van de Pyreneeen. Daar volgen we het ritme van het plaatselijke bergvolk. Het ritme van een zon die opkomt en weer onder gaat. Het ritme van de hitte midden op de dag. Van de vleermuizen die over ons heen dwarrelen,  kort nadat de zon is ondergegaan. En dat is dan weer kort voordat we urenlang boven ons naar de sterrenhemel gaan kijken. Dat ritme!  Magnificent! 

Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s