2/11/2008 Speelkwartier (-kwartaal)

Vijf maanden voorbereiding voor volgend seizoen

Het afgelopen kwartaal heb ik veel gedaan. Erg belangrijke dingen allemaal. Dingen die ik al lang van plan was om te doen. Dingen die ik belangrijk vond om te doen. Trainen stond daarbij niet op de eerste plaats. Ook een periode voor een heroriëntatie om prioriteiten opnieuw te kunnen bepalen. Af en toe is zo’n periode nodig. Dat geldt voor organisaties, weet ik beroepshalve. Maar dat geldt zeker ook voor mensen. In dit geval voor mij.

De zomer was een mooi mountainbikehoogtepunt waar ik lang naar toe gewerkt en geleefd had. De Transalp. Net als in 2006 alweer een geweldige en onvergetelijke ervaring. Na de Transalp heb ik een periode ingeruimd om een hele hoop dingen van mijn “verlanglijstje” op te pakken.

Te beginnen met de drieweekse vakantie met de kids. Zonder mountainbike. Drie weken lang ben ik met die twee van mij op pad in de Haute Langedoc. We zwemmen in de rivier, springen van rotsen in het water, wandelen met ezels door de bergen, varen in de kano en kajaks op de Orb,  fietsen over een oude spoorlijn, bezoeken dorpsfeesten, en bestellen het Menu du Jour op heerlijke terrasjes. Drie weken leven als god in Frankrijk. Maar zonder mountainbike.

In de periode na de zomervakantie maak ik regelmatig tijd vrij voor theater, bioscoop, kroeg of  restaurant. Ook leer ik in die tijd wafels bakken, bramenjam maken (voor erop), pizza’s bakken en meer van dat soort ongein. De kids vinden dat geweldig. Ik ook. Ook maak ik tijd vrij voor cursussen en andere werkgerelateerde zaken. En de kayakclub heb ik weer opgepakt. Ik ben eindelijk weer eens een week weggeweest met de vrienden van mijn kayakclub.  Een kwartaal lang prioriteit voor dat soort dingen. Ondertussen wordt er getraind. Gewoon getraind,..maar zonder prioriteit nu even. Gewoon de conditieachterstand zoveel mogelijk beperken en alles doen wat ik altijd al zo graag had willen doen. Deze periode heb ik daarvoor ingeruimd. Het is speelkwartier. Maar het speelkwartier loopt ten einde. En ik sta te popelen om weer te starten in een marathon!  Het is zelfs zo erg: ik kan haast niet meer wachten tot het april 2009 is. Nog vijf maanden!

Vanaf nu ga ik weer werken aan de opbouw. De conditie opbouwen volgens een nieuwe balans. Een betere balans tussen moeten en mogen. Die balans ga ik samen met Coen van Topvorm verder uitwerken. En ik heb er zin in! Ik geniet van elke kilometer op mijn fiets. Heerlijk om te fietsen door het bos. Voor de komende periode heb ik een hele serie toertochten gepland. Naast training op de weg, op de spinbike en op de roller.

De eerste toertocht in die serie was afgelopen zondag in Echt. Zaterdag regende het. Een enorme baggerbende was voorspelbaar. Speelkwartier in de modder dit weekend.  Ik twijfelde tussen Clermont sur Berwinne en Echt. De ondergrond bij de natte omstandigheden leek me beter in Echt. Hele aardige ronde daar, maar zonder hoogtemeters. Daarvoor maar weer eens mijn Trek modderfiets uit de stal gehaald. Die bleek een mankementje te hebben waar ik patent op lijk te hebben: de body van de achternaaf bijna naar de bliksem. Kon er nét de finish mee halen. Maar nu moet er toch echt een nieuwe body in! 

Binnenkort komt mijn nieuwe epic-carbon racemachine. Maar die blijft voorlopig warm op zolder staan wachten op drogere tijden. Mijn machine en ik staan te popelen om in april helemaal klaar te zijn voor het marathonseizoen 2009! Dan begint weer een ander soort speelkwartier. Alhoewel,..kwartier? Bij een beetje marathon zit je toch snel 4 tot 6 uur op de fiets. Als het niet meer is zelfs!

Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s