22/6/2008 Raid des Hautes Fagnes

De mooiste marathon in de wijde omtrek!

De wekker gaat om 5.45u. Om 7.10u ben ik in Malmedy. Start vanaf 9.00u in groepen van 250 bikers. Ik start in de derde groep.

De laatste tijd zijn er mensen die hun kans ruiken om de Transalp te rijden. Vrijdag Leon aan de telefoon: “lijkenpikkers zijn het!”. Haha,..weer zo’n heerlijke Leon-uitspraak! Bij de start zie ik ook Andre Adams, die inmiddels goed hersteld is van zijn crash in de Ironbike vorig jaar. Andre heeft het ook gehoord van het sleutelbeen van Leon. En ziet de Transalp ook wel zitten deze zomer. Ik moet lachen en denk weer aan die uitspraak van Leon. Leon zal op tijd herstelt zijn. Die man is niet kapot te krijgen!   

Dan volgt de start. Dit parcours is zo ontzettend mooi. Het laat je alle aspecten van het mountainbiken zien. Veel technische trails, dikke modder, stofwolken, riviertjes door, glibber passages, rotspaden, hotseknots paden, slalompassages tussen de bomen door, en in het middelste gedeelte ook nog wat bosracebanen. Mooi, mooi, mooi.

Na Ferme Libert volgt een afdaling naar het dal van de Tro Maret. Hier mogen we ook dit jaar weer doorheen crossen. Maar daarna gaat de route anders. Niet meer dat brede supersteile pad omhoog. Nee. We blijven op het wandelpad door het kleine kloofje van de Tro Maret! Waaw! Hier heb ik ooit gewandeld met de kinderen. Zo mooi! Watervalletjes, waterglijgootjes, poedelbadjes in de rivier naast ons. Het water hier in de Hoge Venen is altijd koffiebruin.  Ik had nooit gedacht dat er een organisatie zou zijn die ons hier met de mountainbike omhoog durft te sturen. Het pad is smal, technisch, rotsig. Hier en daar een looppassage. Links in de diepte altijd de rivier. Ik geniet.

Het eten gaat me vandaag niet makkelijk af. Het is te benauwd en ben de warmte nog niet zo gewend dit jaar. Ik wordt wat misselijk van het eten. Toch weet ik dat ik moet blijven eten. Wie stopt met eten is binnen een uur helemaal leeg. Eten met mate, niet te veel, niet te weinig.

Dan komt het middelste gedeelte van het parcours. Het gedeelte om de wedstrijd hard te maken. Relatief veel brede bospaden, hier en daar ook nog een mooie trail. Verre horizon. We zitten hier hoog op het plateau van de Hoge Venen. Dit is voor mij mentaal altijd de moeilijkste fase. Die horizon! In de verte iemand voor je zien rijden. Idem achter je. Deze fase duurt voor mijn gevoel heel lang. Zolang dat ik me op een gegeven moment afvraag of we nog wel de klim langs de Bayon krijgen. Zouden we die overslaan dit jaar? Maar dan gaan we scherp links, vanuit een breed pad een smalle trail op. Zigzag naar beneden. Helemaal naar beneden tot waar de Bayon stroomt! Yes! Daar is die eindelijk. Een lange klim langs de rivier omhoog over een tamelijk breed pad. Dan links Moulin du Bayon. Leuke plek om iets te drinken met de kinderen! Maar het gaat verder omhoog. Nog een aantal keer steken we de rivier over. Het water spat langs mijn benen en loopt in mijn schoenen. Lekker dat water in mijn schoenen!  In het laatste deel van de klim wordt het pad steniger. Dan maken we een draai om de Cascade de Bayon heen. Je hoort hem wel, maar ziet hem niet. Hij ligt te ver in de diepte. Een koele douche voor de kids weet ik. Het is de hoogste waterval van België, met korte kayaks en goede boof-techniek vaarbaar bij hoge waterstand in de winter. (Voor wie het nog niet wist: de waterval van Coo is nep!)

Na de Cascade de Bayon draaien we af richting Ovifat. Naar de skipiste. Nu begin ik ook te twijfelen. Kwamen we nu onderaan de piste uit, en moesten we eerst nog omhoog om de afdaling langs de piste te maken,.. of komen we direct bovenaan uit? Verdorie! We moeten eerst nog omhoog! Vanuit Ovifat gaat het parcours op en neer langs de hellingen van de Warsch. In de verte kun je kasteel Reinhardstein zien liggen. Mooie plek heeft de kasteelheer uitgezocht!  Via een smal padje dat nauwelijks wordt belopen, naderen we het kasteel van onder af. Het is een beetje een junglepad. Het heeft iets sprookjesachtigs. In plaats van ridders lopen hier bikers met helmen en sportbrillen. Ook hier weer een stuk door het water; dit keer te voet met de fiets op de schouder. Dan omhoog naar de binnenplaats van het kasteel. Hier is weer een bevoorrading.

Dan nog 30 kilometer. Die zijn zwaar. Hier liggen nog een aantal steile en lange klimmen. Ook gaan we nog een keer door de Warsch. Zo leuk! En zelfs in de laatste 15 kilometer heeft de organisatie nóg een riviertje gevonden. Geen idee welk het is. Ik ben de oriëntatie even kwijt. Maar het voelt vandaag een beetje als zomerpret zoals ik dat had toen ik op de basisschool zat. Beetje door het water, beetje door de modder, beetje over de keien. Met de fiets het bos in mocht vroeger niet.  “Als je fiets straks kapot is, moet je zelf de reparatie betalen!”, zeiden mijn ouders. Veel geld had ik toen niet; maandenlang ben ik noodgedwongen te voet naar school gegaan!

In de laatste kilometers ligt er nog een pechvogel in het ravijn! Een man of 15 is er omheen. De arme goser ligt te kreunen een meter of zes beneden het pad. Pijnlijk! “Heeft iemand het noodnummer van de organisatie?”  Okay, dan ga ik maar door. Het heeft geen zin om hier te blijven staan. Hulptroepen zijn in aantocht.

Dan is de muziek te horen in het bos. Ergens in de verte moet Malmedy liggen. Hoever reikt het geluid eigenlijk? Je durft bijna niet te hopen dat we er bijna zijn. Dan nog een afdaling over trappen. Als je hard genoeg gaat sla je soms vanzelf een trede over!  Dat mocht vroeger ook al niet!

Als ik over de finish ben schrik ik van de tijd! Het is al bijna vijf uur! Ik heb nog een eetafspraak voor vanavond! Snel inpakken en wegwezen dan maar. Wel jammer. Want de sfeer was goed bij de finish. En ik had nog graag al die bekenden gesproken.

Als ik op de snelweg zit, hangen er donderwolken boven de Hoge Venen. Het bliksemt. Het water komt met bakken uit de hemel. Op de snelweg komt de ambulance voorbij met zwaailicht. Waarschijnlijk ligt hier de gewonde biker in. Hebben ze hem gelukkig nog voor het onweer uit het bos kunnen krijgen! Vreemd gezicht: het geflits van het onweer en het zwaailicht bij elkaar. Onheilspellend ook. Al die rijders die nu nog bezig zijn met hun koers! Zij hebben het waarschijnlijk al zwaarder dan ik, en dan krijgen ze nu nog een onweer op hun hoofd! Ik heb met ze te doen.

Ik had startnummer 703. De uitslag is bekend. Mijn tijd 7.29u, 44e in de categorie masters2. Opvallend is het aantal DNF-jes (Did Not Finish). Ongeveer eenderde van het deelnemersveld op de lange afstand heeft de finish niet gehaald. Het was zwaar! Heel zwaar. En dat maakt het ook zo mooi! 

Ronald

5 Reacties op “22/6/2008 Raid des Hautes Fagnes

  1. Wederom een mooi verhaal! Het was weer kicken in de Ardennen, maar wel af moeten zien als een beer. Succes in de Alpen!

    Groeten,

    Robert

  2. Zondag proberen te fietsen. Ging niet, te veel pijn. Vandaag 40km over de weg. Sleutelbeen knakt niet dus bot zit vast. Trainen kan weer dus ga ik morgen dan ook maar weer werken.

  3. Weer een schitterend verhaal, maar de sfeer was snel voorbij toen het begon te regenen. Dus daarvan heb je weinig gemist. Het overige was inderdaad schitterend. Eindelijk mijn eerste marathonnetje van dit jaar…

    Trouwens als je Leon spreekt: doe hem de groeten en alvast veel succes gewenst in de Transalp.

    Groet,
    Hans aka Neveleor

  4. Tot die laatste kilometers kan ik me helemaal vinden in je verhaal want die pechvogel die daar 6 meter onderaan het pad lag ben ik, ik heb nog op eigen kracht het ziekenhuis weten te bereiken waar bleek dat ik 2 ribben had gebroken, zwaar klote dus zo kort op de finish….
    Maar ben er volgend jaar zeker weer bij.

    Groeten,

    Rob Luske

  5. Hey pechvogel Rob!

    Dat is inderdaad gigantisch balen! Het zag er niet goed uit toen ik je daar zag liggen. Zo ver beneden het pad ook. Hoe ben je daar terecht gekomen? je moet een geweldige vlucht gemaakt hebben om daar terecht te komen!
    Goed dat je nog op eigen kracht uit het bos bent gekomen! Ik dacht echt dat je in die ambulance lag. Maar er waren veel valpartijen!
    Ik hoop dat je snel herstelt! Volgend jaar meer geluk!

    Greets,
    Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s