11 mei 2008 Chemins du Soleil 2008

Oneindige single trails, razende afdalingen, geweldige omgeving, zon, keien, stofwolken, en ,….sneeuw!!

Dat waren de Chemins dit jaar! De single trails, de afdalingen, de omgeving, de zon, de keien en de stofwolken waren we hier wel gewend. Maar de sneeuw was nieuw!

Toen ik tijdens het Paasweekend langs Valence reed, maakte ik me al zorgen; nog zoveel sneeuw in de bergen met nog maar vijf weken te gaan. Ook deze keer, vijf weken later, zijn bij Valence vanaf de snelweg weer de besneeuwde bergen te zien. Welliswaar wat minder sneeuw als eerst, maar toch nog steeds veel sneeuw. De organisatie geeft woensdag al aan dat het parcours voor de derde etappe aangepast moet worden. De oorspronkelijke route zou vijf uur extra  lopen met de fiets door de sneeuw betekenen. Vanaf 1400 meter ligt er sneeuw!

De start deze keer is Chabeuil. een dorpje in het Rhonedal aan de rand van de bergen. Op woensdag is de officiële campingplaats van de organisatie nog niet ingericht. We overnachten op een boerderijcamping die wordt gerund door een hippie-madame inclusief wierookstokjes en matrassen op de grond. Op de toiletten kom ik een geitenschedel tegen die volgestopt is met bloemetjes. Nou ja.

Ook Flemming met familie en Raymond vinden de camping. Rick en Rob hebben veel files gehad. Ze overnachten in een hotel bij Dijon. Als ik met Leon iets ga eten in de stad, ziten Jos en Jan-Willem al met een grote pizza in het restaurant. Ook Marieke en Erik zijn dit jaar weer erbij. Het gaat weer super gezellig worden!

1e etappe Chabeuil – Chatillon

We starten in Chabeuil vanuit het Rhonedal. Maar gelijk na de start gaat het bergop. Eerst over asfalt. Maar al snel over de echte chemins! Een lange klim met dikke keien. Ook al heel snel een loop passage. Zo ken ik deze rittenkoers! Het is weer genieten!

Ik ben nog lang niet tevreden met mijn conditie, maar toch loopt het aardig. Zeker omdat ik tot woensdag nog aan de antibiotica zat vanwege een kaakontsteking. Leon is in supervorm na de Epic. Ik weet van mezelf dat mijn vorm altijd groeit gedurende een rittenkoers.

Tijdens de etappe komen we door Die; de startplaats van vorig jaar. Ook de plek waar we vorige zomer zoveel lol gehad hebben met de kids. In Die wordt ons de plaatselijke prikkelwijn aangeboden. Ik bedank vriendelijk. We moeten nog een stukje tot Chatillon! Als we aankomen in Chatillon is de organisatie nog bezig met het opbouwen van de verzorgingspost. We zitten zeker bij de eerste 10% van het deelnemersveld. Op de camping en bij de pasta party wordt het weer gezellig. Daarna vroeg naar bed. Rond 21.30u lig ik erin.

2e etappe Chatillon – Lus le Croix Haut

Het parcours is anders dan vorig jaar maar alweer geweldig! Weer heel veel single trails. Super afdalingen. Ook weer heel veel lopen met de fiets. Dat hoort er hier in de streek gewoon bij. We fietsen een hele tijd achter het team van MTB Rudy uit Belgie. Klimmend komen ze ons elke keer voorbij. In de afdalingen schieten we hen weer voorbij.

Als we dan een asfalt klim voor de kiezen krijgen ben ik daar niet echt rouwig om. Na alle hotseknots paden is dat even een fijne afwisseling. En tijd om een filmpje te maken. Dan zie ik in de verte een tunnel, die herken ik weer van afgelopen zomer! Aan de achterkant van deze tunnel zijn we vorige zomer afgedaald van de skipiste op reuze steps! Maar vóór de tunnel slaan we rechtsaf,..een eindeloze keienklim die eindigt in de sneeuw! Geweldig! Afdalen door de sneeuw! De Chemins blijven verassend. Daarna volgt een superafdaling tot de bevoorrading.

Hier bij de bevoorrading krijg ik opeens spierpijn in mijn billen. Jemig,..dat heb ik nog nooit gehad. Ik zal toch niet "tegen de kramp aan zitten"? Van kramp heb ik normaal nooit last! Snel naar de bevoorrading krijgen weer een paar supersteile trail-klimmetjes. Dat doet goed,..de spierpijn trap ik er zo uit! Tegen het einde van de etappe krijg ik zelfs weer nieuwe energie. De laatste hellingen kan ik in flink tempo naar boven trappen. Tot de finisch in Lus le Croix Haut.

Hier weer rustig tentje opzetten en lekker uitrusten in de zon. Fiets weer klaar maken voor de volgende dag. Als Rob en Rick aankomen is het kamp weer te klein. Een hoop melig gedoe. Robs zonnebrand is in de tas met kleren opengegaan. Leon valt bijna van zijn kruk. ’s Avonds is de traditionele paëlla-party! Met wijn. Kun je je in de Transalp niet voorstellen: wijn.

3e etappe Lus le Croix Haut – Gap

Vandaag krijgen we een alternatieve route vanwege de sneeuw in de hogere delen. Ook het alternatief is mooi. Maar wel een stuk lichter dan de orginele versie, denk ik. Vandaag rijden Leon en ik hard door. De vorm begint bij mij nu ook een beetje te komen. We beginnen al gelijk na de start met een aantal smalle klimmetjes. We zitten gelukkig voorraan zodat we toch snel door kunnen. Mensen wat meer achter in het veld lopen hier grote vertraging op.

We bouwen een klein voorsprongetje op door aan te sluiten in de MTB-Rudy trein. In een smalle klim horen we Jos in de verte achter ons al roepen: "ik moet naar die twee hollanders daarvoor!" Ha ha. Jos in lichte paniek: we liggen voor. Het duurt niet lang. Dan komen Jos en Jan-Willem ons voorbij. Maar ook dat duurt niet lang! Ze verrijden zich! "Er stond een hond te blaffen, toen zijn we maar rechtdoor gereden", was het commentaar van Jos. Maar ook daarna komen ze ons weer voorbij.

Ook vandaag krijg ik in de tweede helft van de etappe weer nieuwe energie! Het laatste deel gaan we als een speer. Kilometers lange single trails met reuze keien. Uiteindelijk de lange afdaling naar Gap. Op naar de finish. 

Hier krijgen gaan we douchen en krijgen we nog wat te eten van de organisatie. Daarna vertrekken we met de auto terug naar Lus. Hier blijven we nog een nachtje. We gaan in het dorp nog uiteten met zijn allen. Leon wordt door de serveerster steevast "le petit garcon" genoemd. Maar hard fietsen kan ie wel.

Het zit erop. De Chemins du Soleil 2008. Ik wil volgend jaar weer!

Alvast twee foto’s van mijn Transalp- en Chemins-teammaat Leon. Meer foto’s volgen!

Ronald

Img_3678 Img_3670_2

2 Reacties op “11 mei 2008 Chemins du Soleil 2008

  1. Ha Ronald, ’t was weer top he! Nog bedankt voor het meerijden op de terugreis. Dat ga ik zeker een keer goedmaken.

    Gr Raymond

    PS: pijnig hem he, die Léon tijdens de Transalp

  2. Heeey Baasie,

    mooi om je verslag te lezen zeg! cool 🙂

    Kom je vast nog wel tegen van t jaar met een mara denk ik ..hihihihi

    Grtzz Marky-D.

    toedeloe.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s