1/4/2008 Weekje frankrijk alweer

Frankrijk maart 2008, Yes,….alweer Frankrijk!

Amper een paar weekjes terug was ik nog in Boussagues; zonder kids. Nu vind ik het tijd voor een weekje volle aandacht voor de kids. De kinderen zijn al twee weken aan  het aftellen. Ze verheugen zich erop! Een weekje weg. Een weekje veel buiten. Daar hebben ze zin in. Daar heb ik zin in. En voor mij tussendoor ook nog lekker biken.

Vrijdag: inpakken en wegwezen
Dagny en Darik gaan nog naar school ’s ochtends. Ik gebruik de ochtend om de auto in te pakken en nog wat leuke krabbels en tikjes op mijn hyve te lezen. Om twaalf uur sta ik op het schoolplein. Die twee zijn uitgelaten want we gaan vertrekken. Eerst nog een boterham. Om één uur zijn we op weg. We rijden tot Nancy vandaag. Hotel gereserveerd in Nancy. We zijn al vroeg in Nancy; als ik dat had kunnen voorspellen was ik doorgereden tot Dijon. Zeker als ik wist wat ons de volgende dag zou overkomen!  ’s Avonds gaan we met zijn drietjes uitgebreid eten. Drie gangen. Anders komen we de avond niet door. De wifi van het hotel is uitgerekend vandaag buiten bedrijf. We tafelen gewoon lekker lang vanavond.

Zaterdag: besneeuwde toppen
Om 8 uur zitten we aan het ontbijt. Luilekkerland voor de kids. Yogurt, fruit, croissants, cake, chocomel,… Verdienen ze ook; want ze moeten vandaag nog een lange dag in de auto. Zo’n 700 kilometer vandaag. Dat gaat niet meevallen, want het heeft gesneeuwd en het is topdrukte op de weg; veel wintersporters. Tot Dijon krijgen we twee lange files. Pfff. Daarna gaat het gelukkig snel.
Het is winters in Frankrijk. Rechts van de weg de Mont Pilat; met besneeuwde top. Dat heb ik nog nooit live mogen aanschouwen: besneeuwde toppen in het Centraal Massief. De tijd om de moeilijke bovenlopen van het centraal massief met de kayak te varen dus! Jaren terug heb ik ooit met Pasen het Centraal Massief bezocht om de technische bovenlopen van de Ardeche, Allier, Doux en hun zijbeken te varen. Geen druppel water toen. Noodgedwongen zijn we toen naar de Jura verhuisd om de kloven van de Valserine en de Bienne te varen. Heftig waren die!
Een stukje verderop aan de linker kant: de bergen van de Drome; ook besneeuwd. Over exact vijf weken gaat daar de Chemin du Soleil van start. Als dat nog maar goed komt vóór die tijd!
Afslag 31 bij Montpellier van de snelweg af. Naar Clermont Herault, de bergover langs de rode bergen bij Moureze. In Bedarieux naar La Tour en dan de berg op. Boussagues. Een klein middeleeuws gehucht verstopt tussen de heuvels langs de Orb. Hier ligt het huis van pa en ma. We zijn er. De kinderen zijn blij en nieuwsgierig. Ze zijn hier al jaren niet meer geweest.  In sluipgang naderen we het huis. De verrassing moet groot zijn! De tafel is al gedekt als we aankomen. Pompoensoep en een bijzonder frans gerecht uit de oven krijgen we. Daarna mijn fietsspullen uit de auto halen. Ik heb voor deze steek mijn full suspension meegenomen. De epic krijg een plekje in de "middeleeuwse kerker" onder het huis.

Img_3074

Zondag: wandelen en fiets prepareren
Paaszondag!  Vroeg in de ochtend ga ik eerst eieren verstoppen in de tuin. Dat moet in mijn onderbroek om te voorkomen dat ik te laat ben; de kinderen kunnen ieder moment wakker worden! Na het ontbijt een wandeling door de heuvels rond Boussagues. In de heuvels tussen de wijn- en fruitgaarden. De bomen staan hier al in de bloesem. Zes weekjes geleden heb ik hier nog met Peet bier te drinken in de avondzon met uitzicht over de wijngaarden. Tegen het einde van de middag ga ik mijn fiets alvast startklaar maken. Ketting smeren, luchtdruk in de demper en banden regelen. Daarna een kleine testronde: de technische downhill langs het huis. Het is mijn moeder die me waarschuwt: je kunt daar bij de splitsing beter het linker pad volgen….. Okay,..begrepen. Het rechterpad zou inderdaad een maatje teveel zijn. Een flinke rots-trap passage die door algen erg glad is! Ik fiets een aantal keer de berg op, om de trail af te rijden. Leuk en lekker technisch met mijn fullsuspension. De kids spelen ondertussen in het beekje langs het huis. Er worden dammetjes gebouwd.

Img_3080

Maandag: fietsen onder invloed
Vandaag gaan we tussen de middag eten bij de een boer; een auberge a la ferme. Gezellig. Pa tracteert. Plattelands eten uit de streek hier. Lekker en gezellig. Maar wel iets te veel wijn te vroeg op de dag voor mij.
Rond een uur of vijf spring ik op mijn fiets. Kijken of ik die alcohol uit mijn hoofd kan fietsen. De eerste kilometers vallen niet mee. Ik pik de vaste MTB route hier achter het dorp Boussagues. Ik volg de route richting Camplong. Het eerste deel is een breed pad met rode schotter dat een bergkam volgt; links het dal van de Mare, rechts het dal van de Orb. Ik kom geen enkel mens tegen hier. Godsverlaten van alles is het hier.
Boven aangekomen bij een soort colletje is een splitsing. De MTB route loopt rechtdoor. Maar ach,…waarom zou ik niet rechtsaf gaan? Ergens beneden in dat dal moet toch Bousquet d’Orb liggen? Het is een pad met grote keien en af en toe een diep uitgesleten geul. Het gaat steil naar beneden. Haarspeld na haarspeld. Mensen hoef ik hierboven niet te verwachten op een dag als vandaag. Ik wil hard de berg af,…maar hou me in. Ik vertrouw het niet met die alcohol nog in mijn hoofd. Op deze plek, op dit moment? Nee,..het is beter om geen risico’s te nemen. Het landschap is hier vreemd. Het voelt een beetje "unheimlich" hier. Een soort oude groeve ligt hier. Geen mensen. Niks. Alleen pootafdrukken van grote beesten. Wilde honden? Wolven? Wat zouden die pootafdrukken zijn? Ben ik hier goed? Waar komt dit uit? Moet ik omdraaien en het keienpad weer terug op fietsen? Hoe lang duurt het nog voor het donker wordt? Dan weer schijnt de zon, dan weer hangt er een donkere wolk boven mijn hoofd en waait er een koude mistral. Het idee om die berg weer terug omhoog te fietsen vind ik niks. Ik fiets door! Maar ook het pad rechtdoor gaat op een gegeven moment weer bergop. Uiteindelijk kom ik boven in een gehucht. Hier kan ik over asfalt verder het dal in rijden tot Bousquet d’Orb. Opluchting! Hier ben ik weer bekend.
Nog snel de trail omhoog fietsen naar het mini bikepark van La Tour. Mooie trail! Eigenlijk de perfecte trail. Heel divers: rotsplaten, keien, harde droge rode klei, boomwortels, trapjes niet te hoog, niet te laag,.. geweldig! Zowel bergop als bergop genieten! Zeker met mijn Epic! Perfecte techniektraining hier. Ondertussen heb ik ook de alcohol uit mijn hoofd kunnen fietsen. Heerlijk. Is ook niks voor mij zo vroeg aan de wijn.

Dinsdag Beziers en zee
Vandaag zouden we gaan wandelen. De route door de Gorge de Colombiere omhoog, en langs de rotswand aan de Orb-zijde omlaag. Dagny had er gisteren al zin in. Dat is het plan. Maar om half acht hoor ik vanuit mijn bed de regen al op het dak tikken. Als ik opsta voor het ontbijt regent het buiten. Ik moet mijn plan bijstellen. Het weer is te onbestedig om met kinderen de bergen in te gaan. Zeker als we de route langs de rotswand willen nemen. Hier heeft de wind vrijspel!
Niet getreurd: we gaan naar Béziers. Er moeten kado’s gekocht worden voor mama! Terwijl we op weg zijn naar Béziers breekt de zon door! Shoppen lijkt nu al een hobby van mijn dochter,… Ik vind het leuker om door een markthal te slenteren en de gewoonten van de plaatselijke bevolking te bestuderen. We slenteren door winkelstraten. We slenteren door achterafsteegjes. In één van die achterafsteegjes vinden we een internetcafe. Zullen we even onze hyve checken Dagny? Dagny vindt het een goed plan. Twee minuten later zitten we allebij achter een eigen PC. Tien minuutjes later krijg een chatberichtje binnen,…van Dagny…."zullen we verder?". Okay. We gaan terug naar de markthal midden in de stad. Hier eten we. Tussen de locals.
Daarna naar zee. Aan zee is het 18 graden! Maar er staat een stevige noordelijke wind. We leven ons uit op het strand dat we helemaal voor ons alleen hebben.
Op de terugweg volgen we de Orb stroomopwaarts. Bij Real ligt nog een wildwater slalombaan. Een mooie wildwaterpassage in de Orb. Klasse WW IV bij deze waterstand. Met een stevige anderhalve meter drop midden in het parcours, met een pakkende wals 20 meter verderop! Geen plek voor kleine stuurfoutjes! Het begint te kriebelen. Ik wil weer in mijn boot! Maar die ligt thuis.
We vervolgen onze tocht langs de Orb. We komen langs Roquebrun en Tarrassac. Hier komen we deze zomer weer terug! Met boot! Elke ochtend een duik in de rivier. Elke avond een duik in de rivier. Jungletocht door het bamboebos. Douchen onder een waterval in de Gorge de Heric. Daar is het nu nog te koud voor.
Niet getraind vandaag. Ik was gewoon veel te laat thuis. Wel nog vuur gemaakt ’s avonds. Onderleiding van opa wordt in de tuin een half bos wegstookt. De kinderen vinden het prachtig.

Frankrijk_maart_2008_dag_2_en_3011 Frankrijk_maart_2008_dag_2_en_3023 Frankrijk_maart_2008_dag_2_en_3099

Woensdag: MTB-routes van de Herault
Hier in het departement van de Herault zijn meer als 500 kilometer vaste gemarkeerde MTB-routes. En elk jaar komen er weer nieuwe bij. Er komen sneller routes bij als de kaartmakers ze kunnen intekenen op de overzichtskaarten! Diverse gemeenten hebben hun eigen route netwerk. De mooiste vind je rond het meer van Salagou: 260 kilometer toptrails! Daarnaast heeft het departement mtb-routes uitgezet. De departementale routes alleen al, zijn 300 kilometer. De routes zijn uitstekend gemarkeerd.Van,iddag ga ik weer een stukje van de Herault-route rijden. 
Woensdag is marktdag in Clermont L’Herault. Eerst even naar de markt daarom. Altijd gezellig om te zien wat normale mensen hier in de streek eten en drinken. Daarna naar Cirque de Moreze. De kinderen vinden het prachtig hier: een soort Wild West landschap. Ik krijg een SMS-je van Leon; hij is samen met Flemming en Gertie op weg naar het startpunt van de Cape Epic. Ik ben jaloers! Succes mannen!
’s Middags pak ik mijn bike. Ik ga een flinke trainingsronde maken. Ik vertrek uit Boussagues via dezelfde route als twee dagen terug. Ik ga weer over het pad door het desolaat landschap. Nog steeds zijn de sporen van "wilde honden" te zien,….en een mountainbike spoor,…
In Bousquet d’Orb ga ik deze keer niet rechts, maar links. Naar Lunas. Hier pik ik de vaste MTB-route van de Herault 3op richting Joncelle. Een klim van tien kilometer. Doet goed zo’n klim. Dezelfde afdaling rijd ik weer terug tot Lunas. Hier volg ik de vaste route de andere kant op. Weer een lange klim met daarna een schotter afdaling tot in Dio. Hier begint een waanzinnig mooi stuk; een rood prehistorisch vulkaanlandschap! Echt geweldig mooi. Als afsluiting van de dag uiteindelijk nog een keer de afdaling naar La Tour. Hier kan ik geen genoeg van krijgen. De locale freeriders/downhillers hebben weer gewerkt aan hun houten "trails". Er zijn weer een paar vlonders erbij! Wordt nog wat dat bikeparkje daar!
Vandaag is Liselore jarig! Nog even sms-en met Zwitserland. Over een paar weekjes ga ik naar Zwitserland voor een paar MTB-trainingsrondjes in de buurt van Zurich.

Img_3234

Donderdag: Roche Rouge beklommen
Gisteren hebben de kinderen en ik, ons voorgenomen om, weer of geen weer, een flinke tocht door de bergen te maken. Zo gezegd, zo gedaan. Doel de Roche Rouge traverseren. Het moet kunnen vandaag; de zon schijnt en het is heerlijk wandelweer. Vertrekpunt is de kerk van Colombiere. We kiezen de route met de klok mee. Nadat we picknick-spullen hebben ingeslagen vertrekken we met zijn drietjes (Dagny, Darik en ik. Het smalle paadje naar boven hebben we snel gevonden. Niks voor de MTB! Supersteil en super dikke keien. Ik loop met een volgestouwde rugzak. We zullen in ieder geval niet verhongeren. Veel yogurt, vruchtensap, anderhalve liter water, stokbrood, jam, kaas, koekjes,…. Door mijn zware rugzak heb ik het begin moeite met het enthousiaste tempo van de kids. Darik is er op gebrand om de tocht goed te volbrengen. Die jongen heeft al zo vaak van zijn zus moeten horen van die tocht in Jotunheimen (Noorwegen) toe zij nog vijf jaar was,…. Darik wil ook z’n verhaal.
We moeten 680 hoogtemeter overwinnen. In één keer. Niet niks voor de kids! Maar ze houden zich prima. We pauzeren twee keer kort tijdens de klim. Dan komen we aan bij Baraques de Caylus. Hier begint de traverse van de Roche Rouge; een enorme rotswand die we over moeten steken. Hier wordt het spannend. Eerst gaat het langs de rots nog verder omhoog tot bijna bovenaan. Hier kunnen we over een smalle richel de rotswand van een paar hondermeter breed oversteken. Sommige passages loop ik één voor één met de kinderen. Die zijn te  gevaarlijk om één van de twee alleen te laten lopen. We zijn een klein uurtje bezig met de passage van de wand. Uiteindelijk komen we aan de overkant. Hier is een colletje. Een leuke picknickplek. Daarna beginnen we met de afdaling naar de Gorge de Colombiere. Halverwege zien we een groep mouflons. Die lijken helemaal geen angst te hebben. Heel rustig kunnen we ze naderen en fotograferen. Uiteindelijk rennen ze toch weg. Met zijn drietjes staan we met grote ogen te kijken.
Als we uiteindelijk weer in Colombiere komen heeft Darik ook zijn verhaal! Het was een mooie wandeling.
Na afloop rijden we nog even naar de camping in Tarrasac. Of ze dit  wat vinden voor de zomervakantie? Ze zijn razend enthousiast. Misschien dan toch maar een plekje reserveren binnenkort. Op de terugweg nog even naar een wijnboer. Bestellingen uit Nederland…..
Tijd om te trainen is er niet meer.

Img_3269

Img_3271_edited Img_3264_edited Img_3309 Img_3338_edited_2

Img_3370_edited

Vrijdag: super dagje biken! De routes van Salagou verkend.
De gordijnen van mijn slaapkamer laat ik  hier in Frankrijk altijd open. Zo kan ik vanuit mijn bed naar de sterrenhemel kijken. s’ochtends als ik wakker wordt straalt de zon al over mijn bed. Het wordt een mooie dag!
Eerst wordt er met de kids gewandeld. Darik wilde persé terug naar Moureze. Onderweg nog even de dino-sporen bij La Lieude bekeken. ’s Middags gaan de kids met opa mee hout rooien ergens op een stuk grond een eindje verderop. Voor mij tijd om een stukje te biken.
Ik ga de routes van Salagou verkennen. Woensdag heb ik een overzichtskaarte kunnen bemachtigen bij het toeristenbureau in Clermont L’Herault. nadat ik de kaart bestudeerd heb, heb de route grofweg in mijn hoofd.
Ik verstrek vanuit Boussagues naar Le Mas Blanc. Van hieruit fiets ik omhoog naar Col de Merguire. dan weer bergaf richting Salasc. Onderweg pik de de eerste vaste route op: route nummer 8 "La Tour du Castellas". Dit rondje is maar 14 kilometer maar wel super mooi! Een technische klim, zo ongelooflijk mooi. Het gaat over vulkaanondergrond; dan weer gladde glooiende rotsplaten met diepe geulen waar je overheen moet jumpen, danweer hele dikke keien. En als ik zeg dik bedoel ik ook dik. Keien van minimaal 30 centimeter doorsnee moet je overheen of tussendoor, afhankelijk van je stuurmanskunst. En dat steil omhoog! Het verbaast me dat ik nog zolang op de fiets blijf zitten. Soms is het kantjeboord en blijf ik net in balans. Eén keer moet ik afstappen. Een fullsuspension is hier ook bij het klimmen dik in het voordeel. Tractie is een stuk beter als op mijn hardtail. Wat een trail. Helemaal top!
Vanuit Salasc ga ik ook nog even de trail verkennen die langs de oever van Lac de Salagou loopt. Hier wordt vaker gereden zie ik aan de sporen. Dit is een trail voor freeriders. Snelle single track met veel kleine hoogte verschillentjes, die bovendien lekker glad loopt. Een meter of drie door de lucht vliegen is hier geen probleem. Gewoon hard trappen, van je remmen afblijven en wachten op dat bultje. Wel uitkijken: er zitten heel veel scherpe bochten in. Vaak kombochten!  Ik heb een nieuw bikemekka ontdekt! Helemaal top voor trailfans en freeriders! Tjonge,… Overmorgen moet ik weer terug naar huis…
Maar nu,..eerst maar weer dat colletje over terug naar Boussagues.

Zaterdag; Zes uurtjes rond Salagou
Vandaag gaan de kids met opa en oma naar de rommelmarkt. Rotzooien tussen de rommel doet het altijd goed bij de kids. Voor mij vandaag een lange rit op de fiets voor ik morgen weer naar huis moet. Ik ga de trails van Salagou verder verkennen! Het colletje van gisteren sla ik over; ik ga met de auto naar Liausson aan de over van Lac de Salagou. Het weer is prachtig! Twintig graden en helder blauwe lucht. Het kan niet beter in deze streek. In de zomer wordt het hier echt bloedje heet! Zeker op die donkerrode vulkaangrond.
Ik ga voor route nummer 1 (rondje om het meer) en route nummer 8 (door de omliggende bergen)
De route loopt met de klok mee om het meer en is helemaal geweldig! Dit is weer mountainbiken zoals het bedoeld is. Bijna 100% single trail. Super technisch. glooiend, glad, snel. Maar ook steil en stenig. Ontelbare bochten. Elke vijftig meter kun je wel ergens een flinke jump maken als je wil. Hier in Frankrijk weten de parcoursbouwers wat mountainbikers leuk vinden! Dit is het rijk van de freeriders. Het is zaterdag. De locals zitten ook op de route vandaag! Met integraalhelmen en volledig body protection. Die mannen doen elke passage wel tien keer. Airtime telt voor die mannen! Aanloopje en dan zes meter door de lucht. Ach,…ik ben maar marathonbiker. Oppassen dat ze met niet tegemoet komen gevolgen als ik bergop rijd. Leuke gasten. Dat wel.
Zes uurtjes rijd ik over deze trails. Ik kan er geen genoeg van krijgen. Lijkt wel of ik niet moe wordt! maar uiteindelijk kom ik weer in Liausson bij mijn auto. Balen!
Deze routes zijn absoluut top. Misschien wel de mooiste trail van Europa! Wie van single trails houdt moet hier echt een keer naar toe. En dan zeker het rondje om het meer rijden. De routes zijn uitstekend uitgepijld. De omgeving is bijzonder. Het vulkaanlandschap doet soms denken aan de woenstijn. Heel apart. Zomers is het hier echt bloedheet. Maar Lac de Salagou is altijd dichtbij voor een frisse duik in koel helder water.
Als het even meezit, kom ik hier deze zomer weer terug. Dan ga ik de routes bij Lodeve verkennen,..en natuurlijk nog een keer het rondje om het meer. Ik kan het niet laten.

Img_3525_edited

Img_3599 Img_3591 Img_3556_edited Img_3547_edited Img_3539_edited_2 Zondag
We moeten weer terug! Het zit erop. Helaas. Dagny en Darik balen. "Pap,..we zouden toch een week gaan?" Leg ze maar eens uit dat we een week geweest zijn en dat die nu om is!
Een lange zit in de auto. Zeker voor de kids.
Mijn lieve ex heeft voor me gekookt! Aardig. ’s Avonds eten we samen en vertellen ons verhaal van de week. Morgen weer aan het werk.

Ronald

Een Reactie op “1/4/2008 Weekje frankrijk alweer

  1. hoi,
    ik vertek binnen 3 weken naar deze streek.
    uiteraard ook met de bike mee.
    kan jij me wat info bezorgen over routes in die omgeving?

    mvg
    Klaas

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s