14/2/2008 Weekje zon, bergen, zee en trails

Vallee de  l ‘Orb

Alweer een jaar of 5 geleden was ik er geweest. In Boussagues. Een middeleeuws mini dorpje achter in de heuvels langs de Orb. De eerste week van februari. Wat kunnen we voor weer verwachten? De fiets is mee. De wandelschoenen liggen in de auto. Zelfs een korte broek heb ik meegenomen.

Zaterdagochtend vertrekken we. Er ligt sneeuw. In de Ardennen ligt al een paar centimeter. Boven bij Baraque Fraiture is het landschap wit. Hoe anders is dat als bij "La Philip Meirhage" in Vielsalm? Maar die is dan ook in juli. Same place, other time. Misschien ga ik die dit jaar ook wel weer rijden als een laatste lange rit vóór de Transalp. Zo had ik dat in 2006 ook gedaan.

Tot ver in Frankrijk is het landschap wit. Na Lyon gaat het snel. Hier is het rustig op de weg. Tussen Nimes en Montpellier genieten we van een ondergaande zon in een mediteraan decor. Als we eindelijk aankomen in  Boussagues is het het lang donker. Hoe donker kan een dorp in de heuvels langs de Orb zijn?

Zondag is een dag om een boek te lezen; het regent. Ik begin de kaarten en gidsjes te bestuderen die mijn vader heeft laten liggen in het huis. Een kaart met mountainbikeroutes! Een paar honderd kilometer MTB-route. Uitgepijld. Later kom ik erachter dat er nóg meer routes zijn, die nog niet op de kaart staan.

Maandag is marktdag in Bedarieux. Na de markt een lunch op het strandje langs de Orb in Tarrasac. Een plek die Petra nog kent van vroeger, en ik ben er ooit ingestapt voor een kanotocht met de canadees. Onder de hoge brug, ligt een prachtige campeerplek! Ideaal voor de kids! Strandje, zwemmen in de rivier, douchen onder een waterval in de Gorges de Herique (om de hoek), bamboebos met slangen!

Dinsdag is het stralend weer. Een dag voor de wandelschoenen. Gorges de Colombiére in. Water, watervallen, rotsen, mooi, mooi, mooi. Ergens achter in de Gorges links omhoog de berg op. Over dikke keien, steil omhoog. Klauteren moeten we hier. Tot onderaan de kale rotswand lopen we tussen de bomen. Dan krijgen we uitzicht over de Valee de l’Orb. Mooi! Achter een klein colletje begint de afdaling: langs een steile wand van een paar honderd meter hoog! Niet zo slim als je hoogtevrees hebt zoals Petra. Een kleine misstap,…. Toch maar weer dezelfde weg terug. Vanuit een andere richting compleet anders. Een heerlijke dag met veel zon en voor Petra na afloop veel spierpijn.

Woensdag. Weer stralend weer. Op naar Cirque de Morréze; een gebied waar je zou kunnen denken dat je in een western bent beland. Ruwe rots in een dor landschap. Heel verrassend. Espresso op de markt van Clermont Herault en dan nog even shoppen in Montpellier. Waar haalt ze toch al die energie vandaan?

Donderdag. Alweer prachtig weer. Tijd voor een training. Ik ga de plaatselijke mountainbike routes verkennen. En dat zijn er veel! Ik moet een selectie maken. Ik pik de route op in Lunas en rijdt hem tot vlak bij Boussagues. In Lunas begint gelijk een klimmetje van drie kwartiertjes! Nou,..dat is alweer lang geleden van die lange klimmen. Over iets dat op schotter lijkt klim ik omhoog. Het is warm. Kniestukjes zijn voldoende. De armstukken gaan al snel uit. De zon brand op mijn blote armen en kuiten. Lekker! Het is februari! Ik moet al denken aan de Chemins du Soleil over een paar maandjes! 

Boven aangekomen volgt direct een mooie afdaling naar Dio. Hier is het landschap rood gekleurd. Rode ondergrond. Heel apart. Mooie trails!! Diep uitgesleten geulen maken het parcours technisch. Hier en daar is een sprongetje nodig om niet met mijn voorwiel in een diepe geul terecht te komen. Ergen rijd ik verkeerd. Er blijkt een spliternieuwe MTB route te zijn die nog niet is ingetekend op de landkaart. Nog meer routes! Geweldig gebied hier. Ik vervolg mijn route richting La Tour. Hier een leuke technische maar snelle afdaling. Leuk!! Dit is de enige plek waar ik sporen zie van collega MTB-ers. Later kom ik bij de locale northshore tracks! Over houten plankjes hoog boven de grond! Niks voor mij. De locals zelf kom ik helaas niet tegen op deze doordeweekse dag. Jammer. Mooie toch! Super mooi MTB-gebied! Zeker in het vroege voorjaar!

Dan ’s middags nog snel naar Sete: vissersstadje en strand langs de Middenlandse Zee. Voor her echte vakantiegevoel.

Vrijdag. Onze laatste dag. Een wandeling door de Gorges de Herique. Watervalletjes, rotsen en helemaal aan het eind een klein gehucht. Daar drinken we koffie in de zon. Helemaal verlaten. Van alles.

Verlaten van alles! Wanneer is de volgende keer dat we weer verlaten zijn van alles? Ik kan niet wachten.

Ronald

   

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s