6/8/2007 4 weken ronddolen door Frankrijk

Deze keer niet alleen met de bike!

Vorige zomer stond helemaal in het teken van de Transalp. Nu is het weer tijd voor een actieve vakantie met de kids.

Pilat

We zijn begonnen in de buurt van Vienne. Op de wildwaterslalombaan van Saint Pierre de Boueff (bij Vienne) heb ik maar weer eens de WW-vaardigheden geoefend. In het begin nog wat onwennig, maar al snel voelde ik me weer vertrouwd in de kayak. Wals in, wals uit, op de kop, eskimoteren, surfen op een golf, ondersnijden,..het lukt gelukkig nog. Met Dagny (8)heb ik nog wat gekayakt op vlak water. Dat ging goed. Ze is erg gemotiveerd; over enkele dagen wil ze graag een echte rivier op!
Ook heb ik hier nog wat getraind op de MTB: door Parc Regional du Pilat. Mooie en ruige streek zonder toeristen! Hier liggen ook nog wat vaste uitgepijlde MTB-routes, maar die zijn erg slecht aangegeven. Nadat ik binnen enkele kilometers al enkele pijlen had gemist, ben ik maar mijn eigen route gaan rijden.

Img_1895 Img_1897

Op een vaag affiche las ik dat er ergens in de diepe binnenlanden van de Pilat "la Fete des Ane" wordt gevierd: ofwel het feest van de ezels! Nou, we zijn van plan om deze vakantie nog ergens een trektocht met een ezel te maken. Misschien moeten we dan ook maar even aanschuiven bij het feest van de ezels. We komen s’middags op een feest met veel dronken mensen in schotse rokjes en een optocht van (echte!) ezels… Het feest eindigd in een onweersbui. Tijd om maar eens een nieuwe streek op te zoeken.

Drome

Na de WW-baan van Saint Pierre de Bouef zijn we vertrokken naar de Drome. De streek waar ik enkele weken geleden al geweest ben voor de Chemin du Soleil. Hier zijn we per toeval terecht gekomen op een leuke, rustige en ruime boerderijcamping (met cybercafe..) langs de rivier. Dagny, Darik en ik nemen elke dag een duik in de stromende rivier. Lekker mee laten drijven met de stroming. Dammetjes bouwen vinden die twee ook erg leuk; dat is alleen slecht voor mijn rug merk ik. Met de kids heb ik 10 kilometer vanaf de camping afgevaren in de canadese kano. Voor de canadees is dit best een pittig stuk: veel verblokkingen met  enge doorgangen. Dat vergt een actieve vaarstijl, maar de kinderen vinden het prachtig.

Img_1965_1
Tussendoor ben ik de trails van de Chemin du Soleil aan het verkennen. Naast de officiële route zijn er nog ontelbare andere routes. Ze zijn allemaal prachtig. Vanuit het hoofddal zie de Dromevallei er inderdaad een beetje dromerig uit. Als je wat hoger in de bergen komt zie je pas de ruige kanten van deze streek: diepe afgronden, stenige paden, gortdroge steenmassa’s,, diepe bossen. Ik vind het geweldig. Ik heb nog niet alle paden uitgeprobeerd. Daarom blijven we hier nog maar 5 dagen extra in deze mooie streek en op deze mooie camping.

Img_1945

Naast het MTB-en en kayaken hebben we "geklauterd" over het rotsmassief van Gladasse. Een mooi en ruig massief met steenbokken en allerlei grote roofvogels waar ik verder geen verstand van heb.

Dagny heeft haar eerste stukje wildwater gevaren op de Drome. Na 50 meter was het zwemmen, maar ze had er grote lol in. Verder ging de tocht goed en heeft ze redelijk beheerst het stuk afgevaren. Keerwatervaren lukte haar aardig. Het spannendste was een krachtige S-stromig tussen rotsblokken door. Ook dat ging haar goed af.

We zijn ook gaan lopen; hoog in de bergen, want het is erg warm. We hebben langs een grote afgrond gewandeld in de buurt van Col de Rousset. Mooie tocht. Ik had nog willen gaan trainen daarna. Maar onderweg terug kwamen we nog iets leuks tegen: met grote steps over een skipiste afdalen. De kinderen vonden het helemaal geweldig. Met zijn tweeën op een step voorzien van grote schijfremmen. (Dat is nog eens wat anders als die fragiele remmetjes op de MTB!) Eerst met de stoeltjeslift omhoog. Daarna zijn we slalommend over de piste afgedaald. Geweldig. Het is iets tussen skiën en downhillen. Daarna nog een keer,… en nog een keer,…., en nog een keer,….Voor die 5 euro hoef je het niet te laten!

Img_1997_3 
Vanochtend op aandringen van Dagny nog maar een keer dat wildwaterstukje op de Drome. gevaren. Ik geloof dat ze de smaak te pakken heeft! Ze vindt het heerlijk. Onderweg nog gestopt om van een rots in het water te springen… en nog een keer, …. en nog een keer,…

Img_1976_1 Img_2011

Daarna mijn laatste trainingstocht in dit gebied gemaakt. In een stenige afdaling is een flinke steen tussen mijn derailleur en de spaken terecht gekomen. Krak… dat hoorde niet goed aan. Derailleurpad en twee spaken afgebroken! Balen zeg. Derailleur maar vastgebonden met een tiestrap en me verder de berg maar laten afrollen. een kilometer of 5 was dat. Toen maar te voet terug naar de camping. Tjonge,..nu een bikeshop zien te vinden in Digne of Sisteron, want daar gaan we morgen heen.
Nog een SMS-sje gekregen van Rick: misschien gaan we samen nog een lange duurtraining doen. Lijkt mij erg leuk. Moet wel de fiets gerepareerd zijn natuurlijk.

Provence

In de Provence komen we terecht op een kleine camping in een olijfboomgaard. Het is er heet! Pff…. graadje of 35 zeker. Gelukkig koelt het ’s avonds lekker af en is er een zwembad.

Nu nog op zoek naar een fietsenzaak die een Specialized derailleurpad op voorraad heeft liggen! De lokale fietsenzaak in Oraison is van een jonge gast die zelf aan downhillen doet. Als ik hem goed begrijp is zijn vader een bekende wielrenner geweest. Maar mijn frans is niet zo goed. Hij is geen Specialized dealer en verwijst me naar Digne. Ach,..in Digne is vandaag toch markt, dus laten we maar even met 35 graden een halfuurtje in de auto kruipen! Ook in Digne echter geen succes.

Op de terugweg zoek ik met de kids verkoeling in de Gorges de Trevans. Deze kloof is sprookjesachtig mooi. Het water is glashelder en lekker koud. We nemen een duik en klimmen over de watervalletjes. Dit is gelijk een mooie picknickplek…. Maar ik heb nog steeds geen derailleurpad.Img_2133

Img_2201

Ergens in de Provence moet een onbekend deel van de Verdon liggen heb ik gelezen. De Verdon is natuurlijk bekend van de beroemde Grand Canyon du Verdon. Dit is een super wildwaterstuk van een kilometer of 25. Dit stuk heb ik jaren geleden al een keer gevaren. Zeer indrukwekkend was dat. Geweldig wildwater, maar met ontelbare levensgevaarlijke onderspoelde rotsen en een passage door een grot. Met de kids heb ik echter een ander stuk in gedachte. Stroomaf van Saint Croix ligt nog een klooftraject. Alleen is het water hier door een stuwdam opgestuwd zodat het stilstaat tussen de rotswanden. Bij een klein meertje zijn we ingestapt in onze canadese kano, volgeladen met picknick spullen. Van een kloof is dan nog niks te zien, Na een tijdje varen komen we bij de ingang van de kloof. Tussen twee rotswanden kunnen we kilometerslang varen door een ongeloofelijk landschap. Volgens de kids leven hier nog oermensen en moeten we stil zijn om ze niet weg te jagen!

Img_2061

Via de Provinciaalse campingbaas die ook mountainbiker is (!) krijg ik nog twee telefoonnummers van fietsenzaken in Monosque. Echter ook daar geen succes. Nu begin ik me echt zorgen te maken. Ik zal toch nog wel kunnen trainen deze vakantie? Zoveel mooie paden hier in de buurt en ik heb geen fiets! Ik ga daarom maar wat rond fietsen op mijn oude stalen "stads" mountainbike. Na een colletje over de weg pik ik toch maar de mtb-verbindingsroute op tussen Digne en Oraison. Hier in de provence liggen de paden bezaaid met reuze keien. En dit met een volledig ongeveerde fiets. Mijn armen trillen later op de camping nog na. Ik heb in ieder geval gefietst en genoten van een mooie provinciaals landschap door olijfgaarden, door bossen, bewoonde en onbewoonde dorpjes. Nog enkele keren ga ik op mijn primitieve fiets een rondje rijden. Echt trainen kan je het niet noemen. Ik maak me nu wel zorgen. Ik kan in Frankrijk geen passende derailleurpad krijgen. Ik ga hulp inschakelen van het thuisfront: mijn vader heeft binnen een dag de juiste pad te pakken en stuurt deze per post naar de camping in frankrijk. Uiteindelijk na anderhalve week zonder fiets komt de post uit Nederland met mijn derailleurpad. Hiephoi. Net voordat we verhuizen naar de Cevennen!

Cevennen

In de Cevennen gaan we naar een camping waar ik 6 jaar geleden al een keer ben geweest. Toen werden ik verrast door een bleusbandje uit Nimes dat het leuk vond om een optreden te verzorgen op het terras van de camping. Maties Mathematical Bleusband uit Nimes. Ik heb er nog altijd een CD van. Lekkere bleus, met akkoestische bas, gitaar, een virtueuze mondharmonica en een meisje achter de drums.  Ik denk nog vaak terug aan dit optreden. De camping is onveranderd: lekker koel onder de bomen, tussen irrigatie kanaaltjes, met grotendeels franse campinggasten. Nog steeds een lekkere plek. Aleen dit keer zonder band. De campingbaas kon ons vorig bezoek nog goed herrinneren omdat dat de eerste en laaste keer was dat er een bandje op de camping heeft gespeeld!

We staan er net een half uurtje en dan komt Rick al voorbij tijdens zijn trainingsrondje. Rick en Marijn staan enkele kilometers verderop. Morgen zullen ze langskomen op de koffie. Dat wordt erg gezellig. Eerst gaan we nog een ezel reserveren: une ane s.v.p.! Donderdag en vrijdag (3/8) kunnen we de ezel krijgen. We moeten nog even wachten dus. Ondertussen probeer ik mijn derailleur te repareren. Ik zie dat de derailleur behoorlijk verbogen is. Met een tang probeer ik hem weer in de goede vorm te buigen. Het lukt. Kan ik eindelijk weer gaan fietsen!

Met Rick ga ik de omgeving van de Mont Aiguail verkennen op de bike. Hier liggen 4 vaste MTB-routes. Vanaf de camping eerst een uurtje klimmen naar de Mont Aiguail. Boven pikken we de route op. Hierboven is het zelf nog koud.  Het eerste deel zijn wat bredere paden door de bossen. Gelukkig duurt dat niet lang. Al snel worden de paden smaller en technisch! Dit is echt genieten. Mooie lange afdalingen. Ik heb de smaak goed te pakken nadat ik anderhalve week geen fiets had. In de afdalingen liggen flinke stenen. Na een korte tussenstop voor wat foto’s ga ik weer verder en rijd ik met een slakkentempo tegen een van de grote keien. In plaats van dat mijn voorwiel eroverheen rolt, blokkeert het. Ik maak een soort koprol met de fiets. Gelukkig niks aan mijn fiets. Wel een flinke snee in mijn vinger. Fouten: te weinig snelheid, te weinig gewicht verplaatst naar achter en voorremgebruikt op het verkeerde moment. Maar de rit is prachtig, lekker zonnetje een een hele mooie omgeving. het is genieten hier. Als we weer terugkomen bij het startpunt, nemen we een kleine pauze en eten we een stuk stokbrood op het terras. We plakken er nog een kleine route aan vast. Daarna dalen we via de GR6 (wandelroute) weer af het dal in. Dit is echt een tip voor iedereen die van mooie lange en technische afdalingen houdt!

Img_2213

Later die week fiets ik nog een keer alleen de berg op om de andere vaste VTT-routes te rijden. Ook deze zijn erg mooi. Voor de tweede keer doe ik ook de GR6 afdaling nog een keer. Dit zal mijn laatste MTB tocht zijn deze vakantie. Morgen gaan we een kleine trektocht maken met een ezel.

We moeten vroeg op: de beste tijd om te lopen hier in de Cevennen is: vroeg! Als we boven in de bergen bij de ezelbaas aankomen wordt de ezel direct uit de wei gehaald. Ik ben eigenlijk doodsbenauwd voor alles dat op een paard lijkt! Maar onze ezel Cocette blijkt een vriendelijk en trouw beest te zijn. Ze draagt onze 2 rugzakken van 23 kilo totaal. Daarnaast is er nog plek voor Darik. Darik zit op de ezel als een prins. Als de ezel niet hardgenoeg loopt, slaat hij even met zijn knuffel naar achter en maakt de ezel weer een kleine spurt. Darik heeft er grote lol in. Dagny loopt als een trotse ezelkoningin voor de ezel. ’s Avonds overnachten we na een tocht van 7 uur in een gite d’etape bij een boer. We krijgen eten van de boerin.

Vrijdag 3 augustus is een stralende dag.

Nog één etappe van 6 uur met de ezel als afsluiting van de vakantie. Dan komt het moment dat we de ezel Cocette weer moeten inleveren; tranen met tuiten bij de kinderen! Past de ezel op het fietsenrek?

De vakantie zit er helaas op! Morgen gaan we weer op weg naar huis.

Ronald

Img_2300

2 Reacties op “6/8/2007 4 weken ronddolen door Frankrijk

  1. Hé Riny, Het was een heel serieus trainingskamp..ik geloof dat mijn kuitspieren nu in mijn bovenarmen zitten….

    De GRC gaat zeker zwaar worden. Zondag eerst maar weer eens goed afzien in Verviers anders wordt het daar in Zwitserland helemaal niks. Misschien dat mijn armspieren dan weer terecht komen in de benen.

    Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s