25/2/2007 Tourtocht Mol Wezel

Er is regen voorspeld voor zondag. En het regent. Als ik wakker wordt om 6.30u kletst de regen al tegen het slaapkamerraam.

Op mijn schema staat voor vandaag 3,5 uur MTB-training. Het grootste gedeelte van mijn trainingskilometers leg ik af op de weg. Dat zijn vaak hele specifieke trainingsvormen. Zondag staat standaard een MTB-training in het schema. Moet die training vandaag met dit weer nu perse in het veld/in de modder?

Ik vind van wel. De continue wisselde terreinomstandigheden bij het MTB-en eist fysiek ook altijd sterk wisselende inspanning. Dat moet getraind worden in het veld. Ook wennen aan verschillende weersomstandigheden moeten naar mijn mening onderdeel uitmaken van training. Daarnaast is techniektraining een belangrijk onderdeel; techniek wordt in natte omstandigheden altijd extra gevraagd.

Weer of geen weer: ik ga vandaag mijn MTB-training dus toch maar afwerken zoals die bedoeld is: in het veld. In de kalender van de O2 Bikers zie ik dat er een toertocht is in Mol Wezel (B). Op de diverse internet fora komt deze rit wel goed uit de verf. Bovendien is er een lange afstand van 70 kilometer die volgens mij wel voldoende moeten zijn om 3,5 uur vol te fietsen. Op naar Mol Wezel dus.

Mol Wezel ligt in een streek die ik nog niet vanaf de bike ken: het noordelijke deel van de Kempen. Nieuwsgierigheid is één van de karaktereigenschappen die mij aan al jaren aan de mountainbike, kano, kayak of wandelschoenen bindt. Nieuwe streek, nieuwe bossen, nieuwe weggetjes, nieuwe paadjes, nieuwe rivieren, nieuwe dorpjes….. Die tik heb ik nu eenmaal. Deze keer kom ik gestuurd door mijn nieuwsgierigheid uit in Wezel.

Op de autosnelweg liggen grote plassen water. Het regent onophoudelijk. De lucht is grijs. Het is nog zo donker dat ik niks kan zien op de landkaart die naast me ligt. Maar ik heb de route gelukkig goed in mijn hoofd geprent. Zo kom ik aan in Wezel. Ik ben een beetje teleurgesteld. Ik heb een rustiek Kempendorpje in gedachten. Maar ik kom aan op een groot terrein naast een lelijke fabriek.

De organisatie maakt gelijk een hele degelijke indruk. Ik word gladjes naar een parkeerplaats geloodst. Ook in de tent bij de inschrijving loopt alles erg soepel. Dan ga ik op weg. De fabriek verdwijnt snel uit het zicht. Een oneindig lint van single trails door bossen, langs kanaaltjes, vennetjes en zandduinen ligt voor me. Het regenen stopt.

Al snel wordt mij duidelijk: hier wordt vandaag geen hoog uurgemiddelde gehaald! Toch zijn hier geen grote hoogte verschillen te vinden. Het gaat over trails die continue een allerte rijstijl vragen. Het gaat op en neer over kleine klimmetjes van enkele meters, door scherpe bochten, over boomwortels. Hier en daar een modderpoel. Het is heerlijk. In het eerste deel rijden alle afstanden nog samen. Hier is het nog vrij druk, maar niet hinderlijk. Af en toe zie ik een stuntelaar voor me, die voor wat stille hilariteit zorgt. Mensen die gewoon zijwaarts omvallen in een klim, iemand die op een onnavolgbare manier struikelt over zijn eigen fiets tijdens het fietsen…

Dan komt de splitsing. Ik kies voor de 70 kilometer. Gelijk is het een stuk rustiger op de route. Het blijft draaien en keren. Goed om de bochtentechniek bij te schaven. Ik merk wel dat de 5-uurs training van gister nog een beetje in de benen zit. Dan komt de bevoorrading. Helemaal perfect. Aquarius te drinken, allerlei soorten wafels, en voor iedereen ruim voldoende aanwezig. Ik sluit aan in een klein groepje en we houden het tempo lekker hoog. Ik rijd geconcentreerd. Op een gegeven moment merk ik dat ik op de route van de 45km zit! Heb ik nu een afslag gemist? Ik was op weg voor de 70! Ja dus. Snelle beslissing om maar gewoon door te rijden en daarna nog maar een extra rondje te rijden!

Op 2 kilometer voor de terugkomst kom ik langs een biertent: voor iedere deelnemer staat er gratis en voor niks een trappist klaar! De verleiding is groot. Maar ik moet nog een rondje!

Ik ga op weg voor een extra rondje zodat ik straks toch nog uitkom op de 3,5 uur zoals in het schema staat. Op de route is nu niemand meer. Deze keer zal ik het rondje van 24 km rijden. Gelukkig kom ik na een tijdje nog wat achterblijvers tegen. Als ik vervolgens voor de tweede keer bij de bevoorrading kom, is het daar zelfs nog gezellig druk. Als ik weer opnieuw op 2 kilometer van de "finish" kom, blijkt de biertent ook nog aanwezig! Ach,..ik moet nog autorijden. Een trappist zou hard aankomen op dit moment.

Bij de "finish" zelf vallen mijn schoenen helemaal uit: er is friet met worst voor iedereen. Ook dat gratis en voor niks. Ik sla ook nu maar over. Friet zou me wat te zwaar op de maag liggen nu.

Als ik weg rijd met de auto zie ik de fabriek weer liggen. Ik denk: prachtige streek hier!

Getraind deze week: 13:15u.

Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s