Dolhain

VTT de Noël in Dolhain, 10 december 2006

Gister nog mijn laatste trainingsrondje gemaakt deze winter op de Epic. In deze tijd van het jaar werk ik aan de basis. Op het trainingsprogramma stond een rustige training over de weg van 3,5 uur. Ik ben toen vanuit Heerlen via Maastrich Belgie in gereden. Mijn bedoeling was om via een omweg om de voerstreek heen naar de Planck te rijden. Op een gegeven moment staond ik op 10 kilometer van Verviers: tijd voor de weg terug. Door de bordjes "Vaals" te volgen, ben ik uiteindelijk nog binnen de geplande tijd weer gearriveerd in Heerlen.

Zondag mocht ik weer het terrein in. Van mijn kayakvrienden heb ik vernomen dat de rivieren in de Ardennen weer bevaarbaar zijn; ik verwacht dus veel modder. Goed dat mijn modderfiets startklaar is! Ik besluit  om naar de VTT in Dolhain te gaan. Img_1159_1

Om 6.30u gaat de wekker. Om 7.30u in de auto. Om 8.00u kom ik aan bij de casserne des pompiers in Dolhain. Die weet ik inmiddels blindelings te vinden. Bij aankomst brandt de barbecue al! Niet ongebruikelijk bij de VTT’s in deze streek.

Ik ga van start. Het eerste deel van de route loopt door open veld, maar al snel krijgen we de eerste steile, technische en glibberige klim voor de kiezen. Ik schakel naar het kleinste blad voor. Ik krijg last van chainsucks. Het kleinste blad is versleten. Ik had deze gister dus toch moeten vervangen! Ik moet het vandaag dus doen met het middenblad. Maar dat lukt aardig zolang het niet al te glibberig is.

We duiken de bossen in; ik vermoed in de buurt van Jalhay maar ik ben de orientatie een beetje kwijt. Meerdere keren moeten we kleine riviertjes door. Zoals ik gewend ben van deze organisatie, krijgen we veel mooie trails gepresenteerd van het soort "die-vind-je-zelf nooit". Img_1161_1

    Img_1160_1                                                                                                                                                        Na een tijdje kom ik bij de eerste bevoorrading. Dit is weer een lopend buffet. Zelf vinchaud en soep wordt aangeboden. Die laat ik maar voor wat het is.

Als ik verder ga herken ik stukken uit de marathon van Verviers een paar maanden geleden. Een poosje verder krijgen we weer een gedeelte door het open veld met hier en daar een stevige klim. Dat stuk duurt eigelijk best lang. Omdat dit niet typisch is voor deze organisatie vermoed ik een uiterst technische en zware finale! Img_1164_1

Bij de volgende bevoorrading heeft de organisatie een opvallende grijns op zijn gezicht! Binnen 500 meter krijgen we afdaling en klimmen van het zwaarste soort in deze streek. Prachtig! Super stenig, zeer steil, trapjes, boomwortels, glibber, glibber. Goed voor de techniek! Als sluitstuk krijgen we een nieuwe afdaling langs een steengroeve zeer steil naar beneden het dorp in. Deze is echt steil, toch voor de zekerheid maar de voeten even losklikken en achter het zadel gaan hangen. Mooie ontdekking van de organisatie!

Img_1167 

Kort daarna ben ik alweer bij de casserne des pompiers. Als het effe kan ben ik volgend jaar weer van de partij hier bij die brandweermannen! Toertochten organiseren kunnen ze wel.

Ronald

—————————————————————————————

Rond 12.30u kom ik weer thuis. De zon schijnt ook in Heerlen. De familie wil naar de Bibliotheek. Ik weet ze te overtuigen dat je dat beter kunt doen als het regent: we gaan het bos in met de kids!

Img_1168

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s