Verslag Transalp deel 4

Transalp 4e etappe Scuol-Livigno, 18 juli 2006, 78,01 km / 2717 hm op / 2050 hm af / max. hoogte 2290

Vanaf hier klinken de namen van passen en plaatsen een stuk exotischer. Vandaag passeren we namen als: Pass da Costainas, Dóss Radond, Pass Val Mora en Tea dal Plan om uiteindelijk in het skioord Livigno uit te komen. Hier zijn we ooit met onze vader wezen skiën in de winter. Nu komen we hier voor de eerste keer weer terug, maar dan in de zomer en op de bike. We verwachtten in deze etappe veel natuurschoon en prachtige trails. De hoge verwachtingen zijn zeker uitgekomen. We beginnen over een relatief gemakkelijke “schotterklim” naar de Pass da Constainas. We klimmen langs een wildstromende rivier. Mijn gedachten dwalen op die momenten altijd even af: “zou die bevaarbaar zijn?” . De natuur is grandioos mooi. Boven op de pas is het helemaal adembenemend mooi. De Schotterklim is inmiddels veranderd in een single trail, eerst nog even berg dan… berg af! Prachtig: snelle bochten, stenen, boomwortels! Dan een smalle technische trail van enkele kilometers langs een afgrond. Waanzinnig mooi. De vraag of de rivier onderaan de afgrond bevaarbaar is heb ik me niet gesteld deze keer…….

Img_0394

Op weg naar de Passo Alpisella ben ik er weer ingetrapt: ik denk de top te herkennen. Oh,.. nog een kleine kilometer of zo… De “top” naderend blijkt nog lang niet de top te zijn. Ik vervloek Uli. Dit heb ik geleerd in deze Transalp: de top die je ziet is niet de top! Die ligt altijd kilometers verder en hoger!

Eindelijk komt Livigno in zicht. Ik herken het dorp nog aan het lange lintbebouwing in het dal van toen we hier geskied hadden. Onderaan in het dal worden we naar links gestuurd in plaats van naar rechts; zijn we nu helemaal de oriëntatie kwijt? Verdorie, we krijgen nog een worldcup parcours voorgeschoteld als toetje van een paar honderd hoogtemeter. Weer die vervloekte Uli!

Marc krijgt hier in het laatste deel last van een overslaande ketting en heeft moeite om het tempo vast te houden. Samen met Rinus heeft hij de ketting s’ avonds nog eens goed geïnspecteerd. Eén schakeltje blijkt beschadigd en werd vervangen.

Img_0401_1

Marco Kollepel heeft weer gezorgd voor een mooie slaapplaats: achter het bordes van een conferentieruimte met zachte vloerbedekking en airco.

Vandaag zijn we geeindigd op de 201 ste plaats en staan nu 197 in het algemeen klassement. Voor morgen staat de langste tocht (120 km) op het programma, en een korte verkenning heeft al geleerd dat na 3 kilometer (net buiten het dorp) al begonnen kan worden met lopen.

Transalp 5e etappe Livigno-Naturns, 19 juli 2006, 118,85 km / 2909 hm op / 4240 hm af / max. hoogte 2769 m

Vandaag staat de langste etappe op het programma: 118 kilometer. Gelukkig ook 4200 meter berg af. Tjonge,.. dat wordt big fun! Helaas moeten we wel eerst nog even naar 2800 meter klimmen voor het zover is; naar de Bochetta di Forcola. En als verrassing heeft de organisatie een extra klimmetje, 3 km na de start, ingepland.

Die klim blijkt zo ontzettend stijl te zijn dat direct gelopen moet worden; in één grote file van 1100 bikers! We krijgen daarvoor ook wat terug: hele mooie trails boven Livigno. De mooiste etappe hebben we volgens Uli gister gehad, maar deze is zeker de eerste helft minstens even mooi. Mooie trails waar korte delen bergop gelopen moet worden.Img_0405

Op weg naar de Bocchetta di Forcola veranderd de omgeving langzaam in een soort maanlandschap. De stenen op onze weg worden alsmaar groter, de begroeiing alsmaar schaarser. Vanaf de Bocchette di Forcola volgt een hele mooie trailafdaling naar de Umbrailpass.

Vreemd: wij komen na een lange afdaling uit een pas die voor auto ’s het hoogste punt vormt.

Img_0409

Van de Umbrailpass gaan we over asfalt met 80 kilometer per uur naar beneden tot Mustair. Aangekomen in het dal is het bloed heet. We zijn van 2600 m afgedaald naar 600 meter! In het dal volgen we kleine weggetjes en paden tussen de fruitgaarden. Daartussen nog enkele kleine klimmen en nog wat kilometers mooie technische trails op de bergflanken. Op de vlakke delen in de fruitgaarden wordt hard gekoerst. We sluiten ons aan in een peletonnetje en rijden met een hoog gemiddelde richting Naturns. Ik kan genieten van dat koersen in een peletonnetje. Marc ziet daar minder de lol van in en rijdt ook wat minder kort op zijn voorganger.

Onderweg komen we nog een aantal teams tegen die de man met een hele grote hamer hebben gezien. De komen nauwelijks nog vooruit. Ik voel me eigenlijk nog steeds goed. Ondanks de grote afstand van vandaag.

Aangekomen in Naturns krijgen we direct na de finish een fruitbuffet aangeboden. Aardig,.. maar ik heb eigenlijk meer behoefte aan koolhydraten, heel veel koolhydraten. Normaal waren deze altijd ruim voorhanden bij de finish. Hier in Naturns wordt ons uitsluitend de plaatselijke specialiteit aangeboden: fruit. We besluiten tot de aanschaf van een broodje worst met mosterd. In dat broodje zitten in ieder geval meer koolhydraten dan in watermeloen!

In Naturns is vandaag een feest aan de gang. Welk feest? Dat is mij tot de dag van vandaag niet duidelijk. Het maakt ook niet uit; het was gezellig in het dorp. Eten kregen we deze keer in een restaurant naar keuze. Samen met Rick en Toon kiezen we voor restaurant nummer 13 omdat daar lamsvlees op het menu staat. Restaurant nummer 13 bleek helemaal aan de rand van het dorp te liggen. Hoe kan het ook anders met nummer 13? Een flink stuk lopen. Het ons voorgeschotelde menu was heerlijk maar dit kon toch echt niet genoeg zijn om onze reserves weer op peil te brengen. Snel door naar de pizzeria. Een paar grote Pizza’s graag! Terwijl wij wachten op onze pizza’s, bestellen De Knecht en Groenendaal nog even een ijsje. Die jongens lusten dus ook ijs! Niet lang daarna geven ze de Transalp helaas op!

Om 21.20 druppelen de laatste deelnemers binnen. Morgen volgt namelijk de zwaarste etappe! Rrrrrrrrabijoch!

Transalp 6e etappe Naturns-Male, 20 juli 2006, 85,21 km / 3427 hm op / 3231 hm af / max. hoogte 2468 m

Bij het horen van de naam : Rabbijoch siddert en beeft het hele Transalp Camp. Dit is de koniginnerit. Kijken of we hier goed doorheen kunnen komen. Vanuit Naturns gaat het eerst omhoog naar de Naturseralm. Langs de Zoggler Stausee gaat het vervolgens naar de Rabbijoch. De laatste 3,8 kilometer voor de top moeten gelopen worden! Ai! Dat gaat pijn doen vandaag. Vandaag geldt absoluut: krachten verdelen.

De Klim naar de Naturnseralm loopt lekker. Ik heb gelijk al een hoog tempo te pakken en Marc volgt kort achter mij. Gestaag kruipen we naar voren in het deelnemers veld. Ik voel me echt super vandaag! Het is druk in de klim. Soms roep ik even om te checken of Marc nog in de buurt is achter mij. Als ik Marc even niet meer hoor, probeer ik hem in de haarespeldbochten weer even te traceren. Ik zie hem dan een meter of 100 onder mij naar boven komen. Ik heb mijn ritme lekker te pakken, dus ik probeer dat goed vast te houden. Dan komt een hele tijd geen haarspeldbocht meer, of de bochten zijn erg onoverzichtelijk. Ik zie Marc even niet meer. Ondertussen rijd ik nog even met Edwin, hij rijdt ook alleen, Jullien is al vooruit. Bovenop de Nartunseralm wordt ik gewaarschuwd: “je teammaat heeft een gebroken ketting!”.  Verdorie, het liep zo lekker! Ik rijd de berg weer af tegen de stroom bikers in. Na een kilometer of twee kom ik Marc bergop rennend tegen,..met gebroken ketting. Marc had geen missing link bij zich om de ketting te repareren. Ik had hiervan gelukkig nog een exemplaar in de rugzak. Snel ketting repareren en weer verder. Ik kom voor de tweede keer boven op de Naturnseralm. Daar volgt een heel mooi stukje trail door almen en bossen.

Normaal winnen we altijd wel een stuk of 10 posities in de afdalingen, maar deze keer is er een Oostenrijker die ons wil inhalen. Hij blijft echter haken in mijn stuur en we komen beiden ten val. De teampartner van de Oostenrijker neemt de taak op zich om hem de huid vol te schelden. Dat hoef ik dus niet meer te doen. De schade is beperkt tot een scheef zadel, scheve barend en wat schaafwonden op benen, arm en dijen. Zadel en barend herstel ik onderweg nog.

Img_0421

Dan weer snel verder. Dan volgt een afdaling over reuze keien. We vliegen daar met een rotvaart overheen. Marc krijgt hier een lekke band en heeft de grootste moeite om nog stil te komen in de bocht. Snel een binnenbandje erom leggen.

Het zit ons vandaag niet mee, terwijl de benen juist in deze koninginnerit juist zo goed zijn. Als we de afdaling weer vervolgen krijgen we nog een paar kilometer hele mooie downhill voorgeschoteld: smal, steil, technisch. Deze zijn op zich goed te fietsen. De grootste hindernis zijn de lopende bikers zelf! De meeste gaan wel aan de kant, maar lang niet allemaal. Dat is erg jammer.

Onderin het dal aangekomen volgt een lange geleidelijke asfaltklim van een kilometer of 10 langs een zuidhelling. Het is echt bloed en bloed heet. Ik ga nu snel door mijn watervoorraad heen. Zowel de camelbag als de bidons zijn warm geworden. Ik snak naar lekker koel water. De hitte is ondraaglijk. Af en toe rijden we een donkere tunnel in. Dat voelt even als de hemel op aarde. Maar het felle licht en de gloeiende zon wacht ons aan het eind van de tunnel steeds weer op, voor het vervolg van een helse klim. Als we in een dorp aankomen wordt de plaatselijke kroeg geannexeerd door de bikers. De Carabineri kijken lachend naar de hopeloze blik van de kroegbaas. Achter de tap van de kroeg is een kraan met heerlijk fris water. We vullen onze waterzak tot de rand, drinken hem leeg, en vullen hem weer. Op naar de Rrrrrabijoch!

Ik heb niemand kunnen spreken die de Rabijoch uit eigen ervaring kent. Wél doen geruchten de ronde:

“De klim wordt alsmaar steiler en steiler totdat op het einde 4 kilometer gelopen moet worden.”

“Hoe lang?”

“Ja 4 kilometer. “

“Ach, dat zal toch wel meevallen?”

“Nee dat valt niet mee; als Uli zegt dat er gelopen moet worden, moet er werkelijk gelopen worden!”

We beginnen nu aan de schotterklim naar de Rabbijoch. Het begin is steil. Gelukkig wordt het na enkele kilometers wat minder steil. Dat is een geruststelling. Maar dat is niet voor lang. Nu wordt de klim elke 100 meter weer een stukje steiler. Hoe steil kan een klim worden? Dit gaat door. Heel lang. Dan komt er een moment dat fietsen gewoon onevenredig veel energie kost terwijl je op de fiets niet sneller bent. Een lang lint met lopende bikers zo ver als het oog reikt. Vlak voor de top is het wat minder steil maar is de berg bezaaid met grote rotsblokken. Ik probeer hier weer stukjes te fietsen. De laatste 200 meter zijn uiteindelijk weer redelijk goed fietsbaar. We zijn aangekomen op de top van de Rabbijoch! Waaw! Het uitzicht is grandioos!

Bovenop de top zien we Rinus met Fred: Rinus heeft zijn wiel volledig in de vouw gereden. Het bleek niet mogelijk om zijn Wiel te repareren. Rinus zal te voet verder moeten! Het is nog zeker 20 kilometer tot aan de finish in Malé! We hebben te doen met Rinus. De enige hulp die we kunnen geven bestaat een paar tiestraps.

Wij beginnen met een supertechnische afdaling waar door de meeste veel gelopen wordt. Wij blijven het grootste deel op de fiets. Na een kilometer of wat ligt een Nederlander die we s’ochtends bij de start nog even gesproken hebben. Dat ziet er niet goed uit! De helikopter van de rescue circelt in de lucht op zoek naar de plaats van het onheil. We worden weer even met de neus op de gevaren gedrukt!

Onderweg in de afdaling komen we nog even Julien en Edwin tegen die net bezig zijn om een koe op de foto te zetten!

Het laatste deel richting Male gaat voor het grootste deel over asfalt.

Ook hier krijgen we s’ avonds weer pasta. Wel zijn er vandaag militaire veldbedden beschikbaar voor ons. Bij de douche en het toilet staat een enorm lange rij. Die zijn absoluut onvoldoende beschikbaar.

Img_0422

Om half tien s’ avonds zitten we met een hele groep op het dorpsplein voor de kerk met een Italiaans ijs. Morgen hoeven we tenslotte maar 46 kilometer!

Wordt vervolgd.

Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s