Verslag Transalp deel III

Verslag Transalp deel III

De etappes

Fussen-Imst 85,4 km / 2370hm op / 2385 hm af / max. hoogte 1810m (in eerste instantie)

Hoogteprofiel1_9

s’Ochtends om 6.00u ons eerste Transalp-ontbijt: in de ijshal van Fussen. Dat is koud. Daarom gaat iedereen maar buiten zitten. De dames van het ontbijt zijn vriendelijk bezorgt of we wel genoeg nemen. Kort voor 9.00u klinkt Highway to Hell voor de eerste keer: we gaan vertrekken! Het Duitse aandeel in de route van de Transalp blijkt wel erg kort; voor we het weten zijn we de Oostenrijkse grens al gepasseerd. Er volgt een leuke trail langs een meertje. Daarna, in een bos, gaat de trail zig-zaggend berg op met scherpe bochten. Deze bochten zijn té scherp om met een massa van 1100 rijders te nemen. Een grote opstopping ontstaat al binnen 15 minuten na de start. Er moet gelopen worden. Plotseling horen we van achter een "bataven-oer-kreet". Als een leger batavieren rent iedereen onder luide strijdkreten plotsing de berg op. Zo moet een belegering in vroegere tijden ook uitgezien hebben. Na een minuut of 10 rijden we weer. De Jágeralp zullen we vandaag niet meer nemen; deze is door Uli om onduidelijke redenen uit de route gehaald. Wel rijden we door zeer mooie dalen en bossen. Af en toe een korte klim. We rijden goed op reserve. Sluiten ons aan in een groepje en blijven zoveel mogelijk uit de wind. Na de bevoorrading in Ehrwald begint de eerst echte klim naar ca 1800m. Het valt tegen die eerste klim. De juiste cadans hebben we nog niet gevonden. Als een berghut in zicht komt, lijken we er te zijn. Ik fiets vooruit om Marc op de foto te zetten. Als ik bij de hut ben is de teleurstelling groot; om de hoek gaat de klim nog verder. Nog steiler dan daarvoor. De meeste lopen hier. Ook ik geef de strijd om op de fiets te blijven op na een paar honderd meter. De week is nog lang!

Img_0354 Img_0353 Img_0357

Er volgt een lange afdaling naar Imst. Na de finish moeten we even zoeken naar de verzorging. Er is toch wel verzorging bij de finish? Gelukkig wel, we moesten even om de hoek kijken. Dan volgt het "gebruikelijke" ritueel voor de eerste keer.

Het eten s’avonds is uitstekend verzorgd. Deze eerste keer krijg ik het eten niet op. het dienblad puilt uit. Lasagne, pasta, salade, pudding, brood, en , en , .. het is te veel! Groenendaal en De Knecht worden gehuldigd als dagwinnaars.

Transalp 2e etappe Imst-Ischgl, 16 juli 2006

76,1 km/ 3247 hm op / 2693 hm af / max. hoogte 1977 m

Hoogteprofiel2_1

We steken de Inn over (bij mij bekend als de Imsterschlucht, mooi kayak stuk met meters hoge golven!). Daarna volgt een verschrikkelijke klim naar de Venetalm. Na een tijdje krijg ik de slag te pakken en fiets ik redelijk makkelijk omhoog.

Img_0368

Na een pijlsnelle afdaling volgt de volgende klim naar Pillerhöhe over asfalt. In de daarop volgende afdaling worden we met de neus weer even op de gevaren gedrukt: een gewonde, de rescue is aanwezig. Dat ziet er niet goed uit! We rijden via de Via Claudia naar Landeck. Dat is een mooi stukje trail! Heerlijk! In de klim naar Almstuberl worden we met compicaties geconfronteerd: mijn ketting schiet bij het schakelen tussen de cassette en de naaf/spaken. De ketting zit muurvast! Net nu we lekker op dreef zijn! We proberen een halfuur lang tevergeefs de ketting los te krijgen. Net bij de missinglink van de ketting is hij acher de cassette geschoven. Ik denk even dat dit het einde van ons Transalp avontuur is. Dan stoppen twee aardige zuidafrikaanse dames. Heel relaxed vragen ze ons wat er aan de hand is. De rust die zij uitstralen brengt ons ook weer tot rust. Binnen enkele seconden komt de ketting weer los en kunnen we verder. Thanks ladies!

We hebben een half uur vertraging opgelopen. Als we verder rijden zitten we in ander gezelschap: wij zijn opeens de snelste van deze groep bikers! In de afdaling naar See volgt een ongeloofelijk mooie technische trail. De meeste in ons peletonnetje is deze afdaling echter een graadje te veel; zij stappen af en lopen. Ongeloofelijk jammer! Dit is zo’n mooie trail! Fietsen achter lopende bikers werkt ook niet! Gelukkig kunnen we de tweede helft van deze afdaling weer gewoon op de fiets doen.

Dan volgt een stuk waar Uli ons gister voor gewaarschuwd heeft: het lange valsplat tussen See en Ischgl. Dit is een mooie trail die telkens omhoog en weer omlaag gaat: slopend gewoon! Toch voel ik me nog steeds goed. Het loopt ook best aardig tot aan de finish in Ischgl. Marc krijgt wel last van een overslaande casette. Later bleek dat hij de tanden van de casette krom getrapt had. Deze zal s’avonds in Ischgl nog vervangen worden. Idem de ketting.

Voor velen was dit een slopende etappe, het bekende tweede dag syndroom. Ikzelf heb hier weinig last van gehad.

Transalp 3e etappe Ischgl-Scuol, 17 juli 2006

73,7 km / 2620 hm op / 2770 hm af / max. hoogte 2738 m

Hoogteprofiel3_1Bij het vallen van de naam Idjoch siddert het kamp al de avond van te voren. S’morgens aan de ontbijttafel is het stiller dan de dagen ervoor. Wat staat ons te wachten? Vanuit het camp is de top van de Idjoch niet te zien. Het enige wat je ziet is een steile helling. Zelfs een weg of iets dergelijks is niet te herkennen. Toch moeten we daar omhoog.  Kort nadat "Higway to Hell" heeft geklonken in ischgl weten we het! De beklimming van de Idjoch is een afschuwelijk lange en steile klim. Het laatste deel van de klim is volgens de geruchten alleen door Karl Platt volledig op de bike bedwongen. Boven op de Idjoch ligt nog sneeuw. Img_0372 Op weg naar de Idjoch krijgt Marc last van chainsucks bij gebruik van het kleinste kettingblad. Vanaf de Idjoch volgt een mooie schotterafdaling. De klim naar de kobleralm stelt na de Idjoch nog maar weinig voor.

De afdaling naar de Katajansbrucke (over de Inn) loopt over een prachtige singletrail. Hier komen we ook de natuurtunnel tegen die we kende van het Transalp filmpje. Niet vergeten te bukken hier! Onder weg in de afdaling rijden we nog even verkeert. Later in het camp hoorden we dat we niet de enige waren. Img_0382

De weg vanaf de Oosterijks / Zwitserse grens gaat voor een belangrijk deel over asfalt. Hier wordt hard gekoerst in waaiers richting Scuol. Vanaf een bepaald punt rijden we samen met een Spaans team. De Spanjaarden tonen echter wienig animo om op kop te rijden. De finish in Scuol ligt in de historische kern van het dorp. De bikers nemen zitting in de plaaselijke fontein. 

Img_0385_1Voor het avondeten die avond moeten we met de skilift de berg op. s’middags nemen we nog een duik in het plaatselijke zwembad.

Wordt vervolgd!

Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s