Deel I verslag Transalp 2006

Deel I Verslag Transalp Challenge 2006

Wij hebben altijd gezegd dat we de Transalp één maal in ons leven willen rijden. We zijn nu net terug en ik zou deze toezegging gelijk een klein beetje willen aanpassen: we rijden de Transalp minstens één maal in ons leven. Ik krijg nu al de kriebels voor een volgende keer.

De Transalp was absoluut geweldig: van de groener dan groeneVooralpen bij Füssen naar mediterane  palmbomen in Limone. Op eigen kracht over alle bergen tussen Füssen en Limone, en alle bergen die Uli Stanciu dáár dan nog tussen heeft weten te proppen.  En dat dan zoveel mogelijk offroad. 650 kilometer en 22.500 hoogtemeter in 8 dagen, samen met 549 andere teams, 1100 rijders. Het is prachtig!

Uli Stanciu is tijdens de 8 dagen de vader van alle transalpinisten. Bij zijn dagelijkse briefings straalt hij een soort vaderlijk gezag uit. Hij stelt ons gerust over bepaalde passages: “ihr könt die alle fahren” of “ Fahr langsam bitte, ich möchte das jeder ankomt in Limone” of “50% von euch wird hier laufen morgen”. Uli, een 50-er met een te grote bril met zelfkleurende glazen in sportieve casual kleding, ondergaat elke ochtend een gedaante wisseling.

Img_0447 Dan staat hij klaar in een motorcrosspak, met hoge laarzen, helm en stof bril. Zijn pak draagt de tekenen van jaren speuren door stof, stenen en modder naar trails in de Alpen. Tijdens de Transalp gaat hij de rijders vóór met zijn motor tijdens de hele tocht. Wat moet die man kunnen crossen op dat apparaat! Veel trails zijn op de fiets zelfs nauwelijks te doen! Uli wordt geprezen om zijn neus voor onwaarschijnlijk mooie trails; Uli wordt vervloekt om zijn afgrijselijk steile en lange klimmen. Uli is cult!

De sfeer in het Transalp-camp en tijdens de pastaparty’s is heerlijk ongedwongen. De toppers uit het klassement doen gewoon mee bij de pasta party. Zo heb je kans dat je gewoon naast De Knecht en Groenendaal je kilo’s pasta aan het verorberen bent. Of  wordt je tijdens de finishersparty in Limone bijna omver gelopen door een dronken Karl Platt met een stapel bierglazen van meer dan een meter hoog.

Het camp kun je het beste herkennen aan een hoog hekwerk dat helemaal is volgehangen de met gewassen en ongewassen fietskleding van de “camp-slapers” . Img_0400Meestal wordt slaapgelegenheid geboden in sporthallen, tennishallen of iets soort gelijks. Regelmatig is ook een zwembad te vinden in het complex. Heerlijk om de pijnlijke benen even te ontspannen in het frisse water van het zwembad. Nog niet gewend aan deze vorm van overnachten oogt de de slaapzaal voor sommigen misschien wat chaotisch. Maar ik voel me er thuis!Img_0359

De locatie van de eetgelegenheid varieert per plaats; soms moet je een eindje lopen. In Scuol moet je zelfs de skilift nemen: daar wordt bovenop de berg in het skistation gegeten.

Wordt vervolgd !

Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s