Raid des Hautes Fagnes

Raid des Hautes Fagnes 105 km 2700 Hm, Malmedy, 18 juni 2006
Super Raid!

Zaterdag bleek de body van mijn DT Swiss achternaaf aan vervanging toe. Snel even naar Bert Toma. Onderdeeltjes bleken niet allemaal beschikbaar. Hoe lost Bert Toma dit op? Hij geeft je gewoon zijn eigen Mavic Crossmax SL achterwiel mee! Dank je Bert! Op naar Malmedy voor de Raid des hautes Fagnes.

Malmedy1

Malmedy2

Wat is dit een prachtig parcours! Zowel landschappelijk als technisch is dit echt een top marathon. Dit is mountainbiken zoals mountainbiken bedoeld is: mooi, technisch en lekker veel klimmen. Ik dacht dat ik al veel gezien had van de Ardennen, maar deze trails zijn nieuw voor mij.

Ik voelde me uitstekend zondag ochtend in Malmedy. Temperatuurtje rond de 28 graden; wat kan er nog mis gaan? Vandaag een lekkere trainingsmarathon in Transalp-formatie. En het ging ook lekker de eerste kilometers: het ging vlot, we voelde dat we power in de benen hadden en we schoven stukje voor stukje naar voren in het deelnemersveld. Marc en ik hielden elkaar goed in het oog.

Eten, zo hebben we van Coen geleerd, moet je gelijk vanaf de start. Na enkele kilometers volgt een klein stukje asfalt, gelijk dus maar een gelletje peuzelen. Het gaat nog steeds prima. De snelheid blijft er lekker in zitten.

Dan na een kilometer of 25 komt de eerste bevoorrading. Het is er druk. Snel pakken wat je pakken kunt en maar weer door. Ik had een chocoladekoek te pakken. Snel opeten en gelijk weer weer door. Ik voelde het gelijk: dit is niet lekker gevallen. Ik krijg buikkrampen. Ik heb hoop dat deze wel weer weg zullen trekken. De de afslag voor de 65km of de 105 kilometer kiezen we voor de 105 km. Deze buikkramp zal toch wel weer weggaan? Na enkele kilometers moet ik toch echt de bosjes op de Hoge Venen opzoeken. Dat kost weer minuten. Ik probeer daarna weer wat te drinken, dit gaat niet goed. De buikkramp blijft, en ik moet nog meerdere malen de bosjes opzoeken. Mijn kracht verdwijnt als sneeuw voor de zon. Wat een ramp! Dit is mij nog nooit gebeurd. Bij kilometer 75 besluit ik maar een afkorting te maken over het asfalt, Marc maakt de rit lekker af over de trails. Bij aankomst heb ik 85 kilometer op de teller.

Wat een dag! Wat een rit! Ik heb op de terugweg niet meer veel te vertellen. De enige vraag die ik het: “wat is dit?”.

Thuis aangekomen gaat het langzaam weer beter. Ben erg moe maar kan gewoon eten en drinken zonder misselijk te worden. Maandag ben ik alweer helemaal OK.

Dinsdag: spoedoverleg met Coen van TOPVORM: wat was dit? We komen tot de conclusie dat vast voedsel bij deze temperaturen voor mij geen goede optie is. Dat is een enorm belangrijk leerpunt voor de Transalp: bij hoge temperaturen alleen nog maar gelletjes voor mij! Mijn maag kan dat vaste voedsel tijdens de inspanning bij warm weer niet aan.

Marc’s maag kan meer hebben: hij ging gewoon lekker. Hij heeft mij kilometers lang op sleeptouw genomen!

Ik kreeg trouwens nog een opbeurende mail van Jean Biermans. Thanx Jean!

Shark Attack is the next!

Ronald

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s