Ik had een paar dagen vrij genomen. En bij wijze van uitzondering blijven we thuis! En dat is echt een hele grote uitzondering! Nog nooit vertoond!
Normaal als ik me een paar dagen vrij kan permiteren, stappen we in de auto en rijden we naar Zuid Frankrijk, naar Oostenrijk of Italie. Geen trainingsstage in het buitenland deze keer. Dit jaar leek het ons relaxt om gewoon lekker in Ransdaal te blijven. Wat uurtjes buiten trainen. Naar de sportschool. Op de Tacx. Een zee van tijd om lekker aan de fiets te prutsen in de fietsgarage. Vroeg de open haard aan. Boek lezen. En tijd om Patrick Stroucken van Bioracer te ontvangen om alle details voor de nieuwe outfit door te nemen.
De broertjes Stroucken en ik reden in dezelfde tijd rond in het nieuwelingen en junioren peloton van Limburg. Dat moet ergens in de 80-er jaren zijn geweest. Zij hebben het later verder geschopt dan ik, want ze zijn beide prof geworden.
Bij één van de trainingen deze week kom ik door Ubachsberg. Een dorp waar ik toen in diezelfde nieuwelingentijd ook vaak doorheen reed. De fietsenzaak Jo Franssen ligt daar nog steeds op de hoek. De fietsenmaker leek toen geen grote wielerliefhebber te zijn.
Op een dag in 1982 reed ik als 15-jarige mijn trainingsrondje op mijn bloedrode Pinarello. Met commandeurs aan het frame en toeklip-riempjes aan de pedalen; die tijd. Mobieltjes bestonden niet. Van mijn bezorgde moeder kreeg ik daarom steevast een kwartje mee om te bellen voor als er iets zou gebeuren onderweg.
Ik weet nog goed wat voor rondje dat was. Dat was een rondje via Gemmenich door Belgie naar De Planck en via Gulpen en Wittem weer terug. In belgie brak één van de twee remkabels. In België kon je met een kwartje toen ook niks. Maar niks aan de hand, ik had immers nóg een rem. Daarna bij Ubachsberg breekt de andere remkabel. Ik moet dan nog helemaal naar Nieuwenhagen waar ik met mijn ouders woonde. Gelukkig ligt er een fietsenmaker in Ubachsberg! Met het kwartje van mijn moeder op zak vraag ik of hij me alsjeblieft één remkabel wil maken. “Het geld zal ik vandaag nog komen langs brengen! Dat beloof ik!”
Hij reageert geïrriteerd: ”Nee! Daar begin ik niet aan!” Fietsenmaker Jo Franssen stuurt een 15 jarige jongen op een rode Pinarello zonder remmen gewoon weer de weg op, om de laatste 16 kilometer naar huis te fietsen! Ik mag het kwartje van mijn moeder zelfs niet gebruiken om in de zaak naar huis te bellen. Zoiets is nog nooit vertoond!
Nooit vertoont? Jawel, 24 jaar later maakte Dirk Jan Roeleven op soortgelijke manier kennis met de fietsenmaker uit Ubachsberg! Lees zijn boek “De nieuwe fiets”. Daarin beschrijft hij een bijzondere fietstocht vanuit Italie naar Nederland. En hij komt op bladzijde 214 ook toevallig door Ubachsberg. De fietsenmaker blijkt niks veranderd in 24 jaar. Mooi boek voor in weken zoals deze!
De trainingen lopen ondertussen lekker door. In deze winterperiode wordt de basis gelegd voor het komende seizoen. Dat weet iedereen! We trainen lekker buiten. Maar gaan ook naar de sportschool. Roeien, crosstrainer, fitnessparcours en spinning. Op de tacx doen we de specifieke kracht en interval trainingen. Ik heb zin om binnenkort weer eens een leuke toertocht te rijden! Sart Tilman duurt me nog te lang! De dagen worden alweer langer! Binnenkort een conditietest plannen bij Coen!
Ronald
- Tacx
- mijn oude Pinarello
- boek en schets ontwerp outfit
- fietswerkplaats






Wezenlijk fascinerend! Ben je wellicht van plan meer van zulke artikels te schrijven? Ik hoop het! Ik ben hoe dan ook onwijs verwonderd. Ga beslist zo door!